Holy mack waar ben ik in belandt…? Ik heb een nieuw vak sinds een week en wat is het ongelooflijk leuk, tjemigdepemig, dit had ik jaren eerder moeten doen. Als je van wachten houdt is dit je ultieme job…… Nee onzin, helemaal te gek leuk. Ik mag niks zeggen, en wil ook niks zeggen want we moeten de spanning zo lang mogelijk vast houden, en de vijand luistert mee, maar wat wordt dit een gaaf programma. De eerste draaiweek zit erop, de eerste 6 afvallers zijn naar huis en 2 gelukkigen zijn door naar de halve finale. En gelukkig zijn ze. De ontknoping was gisterenavond en de tranen vloeiden. Wat hebben we deze week gedaan behalve wachten…? Gekookt, geluisterd, beoordeelt, lol gemaakt, loopjes gedaan, iemand naar het ziekenhuis gestuurd en mensen en onszelf meerdere malen van de dood gered! We hebben de dood ook in de ogen gekeken, althans doodsangst, in de ogen van de kandidaten, maar ook euforie meegemaakt, en emotie, tjezus wat is dit gaaf.

We zijn begonnen, ongelooflijk spannend allemaal, maar ik mag dus niets vertellen, serieus! Wat ik doe is dus gewoon een beetje blijven schrijven over teen en tander, en vanaf de eerste aflevering het dagelijks weer oppakken, okay? Maakt het wel zo spannend, toch?

Tja, ik mag dus niks vertellen….., alles is geheim. Vanwege de concurerende programma’s, en dat mijn blog zo verschrikkelijk goed wordt gelezen ben ik verplicht tot geheimhouding. Even wat anders! Zaterdag om 9 uur het vuilnis van de mise en pace van vrijdag naar de vuilstort gebracht, zak met visafval gescheurd, de hele auto ruikt nu 4 dagen later naar zeebaars met kokosroom…..om te kokken. Verder zaterdag een topdag gehad met Alain, Aram en Elke. Hard maar goed gewerkt, om half 6 gingen de eerste brioches filet Americain er in, gevolgd door montadito’s met krabsalade, kaaskroketjes, macarons van gezouten citroen, olijf en foie gras, en Thaise viskoekjes. Die kaaskroketjes was nog wel even een toestand, ingehuurde frituurs kwamen niet op stoom, iets met de electra, maar gelukkig hadden we nog een back-upje in de wagen staan. 

Tegen de tijd dat je dit leest rijd ik in een gehuurd KAV(-koel) busje richting de Achterhoek. Een oude trouwe klant uit mijn cateringperiode, ik “heb” ze nog getrouwd, wordt 50 en dat moet gevierd worden. Vandaag dus, in de natte Achterhoek, met zijn 250 (!) beste vrienden, laten we het maar een gezelligheidsdier noemen, want dat is hij ook. Lang verhaal kort, mooie klus, maakt nog wat van de augustusmaand, wist ik veel dat ik de volgende dag aan mijn tv-carrière zou gaan beginnen…. 11 gangen walking dinner, 5 snacks, 4 voortjes, pièce en dessert, en dat in 3½ uur. Qua voorbereiding liggen we volledig op schema, de escabeche ligt klaar, zo ook de curry, Jos maakt de macarons en ook de piña colada 2010 mist alleen nog het ijs. Trouwe kameraad Alain gaat natuurlijk mee, en was ook gisteren bij me om samen de mise en place te doen. En dat was best een beetje gek!

Als je de berichten van de laatste weken er op naleest weet je dat ik Topchef ga doen. Wat je niet weet is dat Alain mijn beoogde plek in Masterchef inneemt. Helemaal leuk, en natuurlijk top voor onze toekomstige plannen, nietwaar Marc? Gisteren dus, buiten werken een beetje aan elkaar snuffelen, ik wil details van hem, hij van mij. We zijn allebei nog in pré-productie, we hebben allebei geheimen. Best raar, want we zijn ook vrienden.

Heerlijke dag, toch lekker gewerkt, alles is op smaak, wat kleine geheimpjes gedeeld (hoeveel krijg jij…?), and ready to rock & roll!!!!

Morgen (zondag dus) nemen we de kick off op, maandag vertel ik je meer, als dat mag!

Tja lieve vrienden, da’s alweer een paar dagen geleden, time flies when you’re having fun…! Als ik in de agenda kijk was het een beetje een volle week met een volle dag brainstormen over Topchef, het draaien van een klein promo’tje en donderdag de perspresentatie van alle nieuwe RTL programma’s voor het komende seizoen. Een hele lijst met bestaande en vooral nieuwe programma’s waarin Topchef ruim aandacht kreeg, er waren er zelfs bij die moesten lachen om ons promo’tje. Complimenten na afloop en onder het genot van koude witte wijn en warme snacks de fotosessie’s ondergaan (klinkt nu al verwaand hè…!). Als een speer naar huis, ander setje aan en of we go richting mijn moeder, door het prachtige Gein. “Stop…” roept Isabel. “ik zie een kreeft”. Loopt er gewoon een rivierkreeftje over de dijk, cool hè.

Snel door, richting Sazanka, het teppanyaki restaurant van het Okura. Max is jarig (16), hij mag kiezen, later meer! Vrijdagochtend mijn eerste “schnabbel”, meedoen met Robert aan Timboektoe, een nieuwe topo-quiz van Victor Reinier. Nu is topografie mijn specialiteit, kwestie van veel reizen en de laatste pagina van de inflight magazines goed bekijken, maar onze tegenstanders Rudolph (van Veen) en Stella hebben ook wat afgereisd, dus niet eenvoudig….. (de uitslag volgt uiteraard op de pit). Na afloop even naar Fontaine uitgevers om een klusje met Bill Granger te bespreken, waarna ik aan de mise en place ga voor Max zijn feestje op zaterdag. Einde middag naar Meppel, Okky heeft een week stage gelopen bij Johan Heins, om na een verlaat vrijmibo’tje op de manege mezelf om 21.20 terug te vinden  op de bank met een Big Mac menu………..

Zaterdag de hele dag in de keuken, lekker Spaanse tapa’s maken, gazpacho Gordon Ramsey, albondiga’s, calamares à la romana Nikki Lauda (met inktvisinkt), teveel en te lekker. ’s Avonds de tuin vol mensen, diep in de nacht naar bed en de volgende ochtend de zooi opruimen. Zit nu met gerimpelde afwashandjes te typen, “kun jij dat maar met 2 vingers?” zegt dochter-lief…. en wacht tot we richting de paarden gaan. Wedstrijd in Ouderkerk. Jullie zijn weer op de hoogte, morgen meer culinieuws over Sazanka.

Get, wat een drukke week. Maandag meteen knallen met het feestje van Ron, zie elders op mijn blog, waarna rustig aftoppen met Robert in Le Garage. Alles voor Taste doorgenomen, hij wordt chef winebar dus best even een hoop regelen. De heerlijke pizza tonijn vooraf, blijft goed, waarna een werkelijk fantastische ribeye van slager Max. Dinsdag weer eens een gesprekje met Alain en Marc Nelisen, waar zomaar een heel nieuw tv-concept uit komt rollen, hahaha….. s’ Middags een herenborrel met croquettes de chèvre van Cas, niet heel lekker, waarna een kooklesje voor Rotterdamse vrouwen, wel lekker (de gestoofde ananas met specerijen en hangop van Griekse yoghurt, recept volgt). 

Hoe werkt het eigenlijk in het métier…? Je hebt 11 jaar een eigen zaak, van jongste pikkie in de Kersentuin opgeklommen tot 2-sterrenchef in Ouderkerk, je wil goed-beter-best dus je bemoeit je met meerdere ondernemingen, wordt daar partner in, het gaat goed, nog een zaak, nog en zaak, het gaat nog steeds goed, en dan stort de financiële markt in elkaar. Reddingswerkzaamheden hebben prioriteit, ondanks dat je niet kunt slapen van de ideeën en de ambitie, zorgen stapelen zich op, maar je gaat door. En niet alleen met koken, je gaat je ook nog eens bewijzen richting het hoogst haalbare podium, dat van SVH-meesterkok. Sterren stralen, of niet, Gault Millau punten stijgen of dalen, je zit wel of niet bij de top 25 van de Lekker, om over Special Bite, Iens en wat dies meer zij nog maar niet te spreken, maar de SVH titel is voor life. Die krijg je dus niet zo maar! Gisteren was mijn vriend Ron aan de beurt om na een pittig examen, afgenomen door Andre van Doorn en “meneer” Cees Helder de versierselen omgehangen te krijgen. Keihard werken, 6 zaken culinair runnen, nieuwe kaarten wisselen elkaar af, evenementen stapelen zich op, maar er is ’s nachts altijd nog tijd om nog “even” Meesterkok te worden…….

Ik zoek een jonge enthousiaste kok die niet schrikt van een degelijke brasseriekaart. In een cool familiehotel in Seefeld (Oostenrijk, maar onder Nederlands beheer) met 44 kamers sta je met een leerling, 2 als het druk is, in een open keuken aan de zijkant van het restaurant. Het ontbijt vanaf 8 uur is in de vorm van een buffet, waarna vanaf 11.00 de kleine kaart ingaat. Bij mooi weer is er een terras met plek voor 200 gasten die ook allemaal graag wat willen eten…. ’s Avonds is de keuken van 18.00 tot 21.30 open voor diner met de eerder genoemde brasseriekaart en een dagelijkse special. Tijdens de schoolvakanties is het natuurlijk beredruk, maar daartussen is er ruimte voor rust en ontspanning. Buiten het seizoen is het restaurant maandag en dinsdag gesloten. Het hotel is gesloten in de maanden mei, oktober en november. Basissalaris ligt boven CAO, er is een bonusregeling en woonruimte in een nabij gelegen appartementenchalet (gratis). Beginnen per 1 juli.

Ik zoek ook:

Een jonge enthousiaste restaurantmanager (m/v) die de dagelijkse leiding heeft over de bar, lounge, restaurant en terras van hetzelfde mooie hotel in Seefeld. Je stuurt, in overleg met de directeur, een team van 2 vaste- en 6 stage-krachten aan. Ook hier geldt weer, is het druk en mooi weer dan werkt iedereen, sneeuwt het en zijn alle kinderen naar school dan kun je relaxen. Basissalaris ligt boven CAO, er is een bonusregeling en woonruimte in een nabij gelegen appartementenchalet (gratis). Beginnen per 1 juli.

Kijk voor meer informatie over het hotel op www.wetterstein-seefeld.com

Het is nog maar een paar weken of we gaan allemaal weer los op Taste of Amsterdam (24 t/m 27 juni, nu ook zondagavond!). De voorbereidingen van de G6 zijn in volle gang, we staan dit jaar voor het eerst met z’n allen in één tent, één grote keuken zeg maar, het wordt hartstikke spannend. We zijn allemaal bezig met onze gerechtjes, wat kun je nu maken dat de gasten bij de 2dehap zeggen:” ik wil er nog een”.

Projectmatig ben ik betrokken bij een twee-tal restaurants, in Oostenrijk en in Vietnam. Ik zoek het volgende:

Jonge enthousiaste kok die niet schrikt van een degelijke brasseriekaart. In dit coole familiehotel in Seefeld (Oostenrijk, maar onder Nederlands beheer) met 44 kamers sta je met een leerling, 2 als het druk is, in een open keuken aan de zijkant van het restaurant. Het ontbijt vanaf 8 uur is in de vorm van een buffet, waarna vanaf 11.00 de kleine kaart ingaat. Bij mooi weer is er een terras met plek voor 200 gasten die ook allemaal graag wat willen eten…. ’s Avonds is de keuken van 18.00 tot 21.30 open voor diner met de eerder genoemde brasseriekaart en een dagelijkse special. Tijdens de schoolvakanties is het natuurlijk beredruk, maar daartussen is er ruimte voor rust en ontspanning. Buiten het seizoen is het restaurant maandag en dinsdag gesloten. Het hotel is gesloten in de maanden mei, oktober en november. Basissalaris ligt boven CAO, er is een bonusregeling en een kamer in een nabij gelegen appartement (gratis). Beginnen per 1 juli.

Ik zoek ook:

Een jonge enthousiaste restaurantmanager (m/v) die de dagelijkse leiding heeft over de bar, lounge, restaurant en terras van hetzelfde mooie hotel in Seefeld. Je stuurt, in overleg met de directeur, een team van 2 vaste- en 6 stage-krachten aan. Ook hier geldt weer, is het druk en mooi weer dan werkt iedereen, sneeuwt het en zijn alle kinderen naar school dan kun je relaxen. Basissalaris is hetzelfde en voor een kamer in een nabij gelegen appartement (gratis) wordt gezorgd.  Beginnen per 1 juli.

Kijk voor meer informatie over het hotel op www.wetterstein-seefeld.com.

En…..:

Jonge enthousiaste kok die niet schrikt van een hippe hapjeskaart. In dit hagelnieuwe winebar-restaurant in het centrum van Ho Chi Minh City sta je met minimaal 4 Vietnamese koks en een afwasser. Je hebt boven 102 couverts (72 binnen en nog 30 op het terras), en beneden in de winebar nog 15 krukken aan de bar. De zaak is geopend voor lunch en diner, 7 dagen per week. Leiding geven en kennis overdragen is hier van belang, alsmede communicatieve vaardigheden in het Engels. Basissalaris ligt rond de US$ 2500,= netto, en er is een bonusregeling. Voor een appartement (reken op US$ 500) en de benodigde permits wordt gezorgd. Aangeleunde chefs kunnen hun partner meenemen, waar in den beginne 3 dagen per week werk voor is in het restaurant (US$ 1200). Via het netwerk van de Nederlandse eigenaar in vooral de handel kan hij bemiddelen en je partner verder helpen. Het restaurant gaat begin september open.

Na het geweld van gisterenavond bij de Toppers maar eens een dagje aan de arbeid. Tuin opruimen, tafel schuren, keuken aan kant, stukjes vlees braden als proef voor Taste, de domestics zoals mijn vader dat altijd noemde. Half 3 is het mooi geweest en gaan Max en ik naar The Waterfront voor een eerste rosé’tje, waarna we inchecken op de Rapidø, de prachtige Davy & Ørsted van Ferry (www.davy-orsted.nl). We hebben een paar wijntjes aan boord, Giel heeft een mand oesters en na het verplichte uurtje wachten voor de sluis tuffen we de mooiste stad van de wereld binnen, althans in de zomer vanaf het water, nadat de vuilnismannen zijn geweest. Ferry is helemaal van slag want de hoge tonen in zijn muziekinstallatie doen het niet, en wij beginnen na de zure Bosschendal aan de Osian (E, 2007). Alles wat vandaag vaart is op het water, met of zonder barbecue. Giel geeft de beide Maxen een lesje oesters openen, een nieuwe onderneming is geboren, The Oysterboys!

Vandaag niet over eten, of je moet iets willen weten van 2 soorten zalm met blini’s en een ribeye béarnaise, weggespoeld met een glaasje Belondrade…., maar over de Toppers. The boys are back in town, dus vader met zoon, en wat G6-leden met aanhang, naar de Arena. Effe eten in Dauphine, waarna de metro ons voor de deur van de Arena brengt. Volledig wit van de mensen, lange rijen, maar na wat omzwervingen beginnen we de klim naar het middelste deck en kopen we een stapel Arena-kaarten. Het ideale afrekensysteem zeggen ze, maar ik denk dat het vooral voor de uitbaters ideaal is. Weinig fraude en wat te denken van al die mensen die naar huis gaan met nog wat saldo op de kaart, en de kaart vervolgens vergeten bij een volgende keer. Ik weet zeker dat ik hier in huis nog 5 kaarten heb slingeren… 

Niet echt spectaculair of je moet de lunch bij Jenny van Asian Glories in Rotterdam bedoelen. Na een meetingkje met Gijs naar Rotterdam waar Jenny en Marco me helpen de boel op de rit te krijgen voor Taste. De ene na de andere lekkernij komt uit de keuken, wauw wat is het hier toch lekker! Uiteindelijk zijn we er uit, en na een laatste glaasje Riesling Alte Reben probeer ik me uit de parkeergarage te kopen wat zo moeilijk gaat dat ik prompt de foodmonsters op de betaalautomaat laat liggen.