 |
Worstjes en garnalen - 31/08/2005 - Mensen |
|
|
We zijn weer thuis. Na een lange tocht, nachtje in Lille en een boterhammetje in Domburg, zijn we weer in het pittoreske Bussum, alwaar ik krampachtig het vakantiegevoel probeer vast te houden. Dit lukt een beetje, mede door de inkoop van Isabel, we eten vanavond grote garnalen met worstjes, op de bbq. Een ideale combinatie van enerzijds terre en anderzijds mèr, weggespoeld met een heerlijke spaanse xarello, over uit de ijskast in Rosas.
Vanmiddag bij Andre van Doorn geluncht, kasteel Heemstede in Houten, aan de slotgracht, waar we bijna met parasol en al in zijn gewaaid. Reden voor de lunch was dat ik Henri het eerste exemplaar van Smart Cooking met de Magimix wilde laten zien. Ik was zelf al erg enthousiast, maar hij deed daar nog een schepje bovenop. Morgen reik ik de eerste uit aan Joop Braakhekke, in Le Garage, ben benieuwd!! |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
El bulli - 22/08/2005 - Reizen |
|
|
Mensen die mij langer kennen weten dat ik al enige voetstapjes heb gezet op dit adres, en hier zelfs 9 jaar geleden een kookcursus heb gevolgd, van Ferran Adria zelf. Hier kan ik nog wel een paar pagina's over schrijven, maar dat bewaar ik voor een andere keer. Enfin.... in januari gebeld, in april op de wachtlijst gestaan tijdens het schrijven van het Magimix boek, wat ik daar om de hoek doe, en uiteindelijk 22 augustus aan de beurt. Een warme deken valt direct bij binnenkomst over ons heen, zelden zo gastvrij onthaald. Na het verplichte bezoek aan de keuken en de chef, keuren we de eerste tafel af en schuiven direct door naar onze favoriete plek, naast elkaar op de bank, met vol uitzicht op de rest van de zaal. Het feest kan beginnen!! |
|
|
 |
|
|
Wie de illusie heeft hier heerlijk te gaan eten, kan ik meteen afraden überhaupt te reserveren, dit is een ervaring die weinig met gastronomisch genieten heeft te maken, je voelt je eerder een proefkonijn in een culinair laboratorium. Zoals je op de foto's ziet krijg je een kleine 40 bordjes voor je neus met zoet, zuur, warm, koud, bitter, schuim, ijs, rauw, levend(!) en nog veel meer. In een moordend tempo, 7 minuten tussen iedere gang, wordt je incasseringsvermogen op de proef gesteld. Praten is bijna onmogelijk, althans over ieder onderwerp anders dan wat er op je bord gebeurt. Na een paar uur verlaat je totaal gesloopt de tafel, tenminste als je niet zoals onze oosterburen naast ons, vrijwel alles, licht keuvelend, gedachteloos in je mond stopt. Ik heb de foto's voorzien van de spaanse benamingen, om e.e.a zo origineel mogelijk te houden. Was het nou lekker?? Nee, het was een ervaring, de zoveelste alhier. Bij vertrek hebben we nog even de laatste cijfers gekregen van Luis, de maître, dit jaar gaan ze over de 400.000 aanvragen heen, terwijl ze 8000 plaatsen hebben te vergeven. Alleen al de wachtlijst van mensen in een straal van 10 kilometer, zeg maar de gemeente Rosas, bedraagt 4000, mensen die binnen een half uur zouden kunnen (en willen) aanschuiven. Er wordt exact gekookt voor 45 personen per avond, Ferran vermoordt Luis als er 46 op de lijst staan. Meer anekdotes volgen! |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Zigeunerarm - 18/08/2005 - Reizen |
|
|
Regenachtige dag en het vertrek van Mike. Op naar Figueres om heerlijk te lunchen bij Hotel Emporda, onde de bezielende leiding van Jaume Subiros. Traditioneel spaans met een twist, zelfs de kinderen smullen, totdat niet alleen de tarte tatin maar ook de crema catalana op blijken te zijn. Na afloop even de stad in.
Op het grote plein achter de Ramblas, de Plaça Ajuntament, is een unieke pastisseria, waar ze gespecialiseerd zijn in de braso de gitano, de arm van de zigeuner. Een platte plak cake, opgerold en gevuld met slagroom of crème en afgetopt met een licht-gebrande suikerlaag. Heaven on earth!
Het assortiment is verder niet bijzonder, maar het decor maakt alles goed. Minimaal 100 jaar oud en volledig intact, evenals de beide dames die de winkel bemannen, waarvan ik vermoed dat de oudste de bouw nog heeft meegemaakt. Jeugdsentiment in ieder geval, daar mijn spaanse oom, tio Salvador, vroeger altijd een braso meenam als hij ons kwam opzoeken. Tio was mijn held, een spanjaard die goed engels sprak, kapitein in de luchtmacht, mooi, en net als ik kon hij niet waterskiën (hij oud-waterski-instructeur met een verbrijzeld been, ik gewoon bang). Ik heb 'm na mijn 16de nooit meer gezien, zo gaat dat. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
De kaasschaaf - 17/08/2005 - Spullen |
|
|
Nico wil zo graag dat ik het over hardware heb, nou, vooruit dan maar!
Om het nu meteen over de Magimix te hebben is iets te voor de hand liggend, net nu Smart Cooking met de Magimix uit is, deze keer dan maar over een ander attribuut, de oerhollandse kaasschaaf.
Mis dus, de kaasschaaf is van origine een zweedse uitvinding, die ook altijd nog vrijwel uitsluitend in Zweden en Nederland te koop is. Deels zal dit zijn omdat onze hollandse kazen zich uitstekend lenen om "geschaafd" te worden, anderszijds zal de hollandse zuinigheid ook zeker aan het succes hebben bijgedragen. Feit is dat er jaarlijks ruim 500.000 kaasschaven in Nederland over de toonbank gaan, waarvan een groot deel op Schiphol. Ikzelf koop daar geregeld een klein edammer kaasje, met bijbehorende kaasschaaf (met delftsblauw handvat), dat ik kado doe aan vrienden in den verre. De ultieme binnenkomer.
Een ideaal ding, zo'n kaasschaaf, ondanks het licht-burgerlijke imago (wie burgerlijk zegt is overigens zelf burgerlijk!), dat ook voor vele andere handelingen is te gebruiken. Isabel snijdt er razendsnel de appels voor de tarte tatin mee, en ikzelf neem haar nog wel eens ter hand bij de bereiding van bijvoorbeeld gratin dauphinois
(schil 1,5 kilo aardappels met de kaasschaaf en snijdt ze in plakken.
Fruit in een hoge pan 1 teen geperste knoflook in 50 gram roomboter en voeg
- 400 ml slagroom,
- 300 ml melk,
- 1 eetl. geraspte
- nootmuskaat,
- 2 fijngesneden ansjovisfilets,
- zout en peper toe
en breng tegen de kook aan.
Kook de aardappels 20 minuten in het room/melkmengsel en giet daarna alles in een beboterde braadslede.
Bedek de aardappels met 150 gram Gruyère en
bak 40 minuten in een voorverwarmde oven op 180°),
of het schillen van komkommers en wortels. In m'n winkels verkoop ik vele soorten, waaronder de meest prachtige, stevige, strakke en futuristische, maar één stijgt er met kop en schouders bovenuit en dat is meteen ook de goedkoopste, de zweedse Sveico.
Niet te dik roestvast staal, met een goede ribbel na het snijvlak, waardoor de kaas niet blijft plakken, gevat in een kunststof handvat, dus zo in de afwasmachine.
Bij mij ontbreekt de kaasschaaf niet in het reis-necessaire, evenals natuurlijk de kurkentrekker, de knoflookpers en het scherpe mesje. De kracht schuilt 'm zoals altijd in goede voorbereiding en de goede spullen. Dus de Sveico kaasschaaf, Screwpull kurkentrekker (hoewel Harold tegenwoordig zweert bij de Winemaster van Vacuvin), Zyliss knoflookpers (de enige waar de knoflook ongepeld in kan) en een Kai allesmesje.
Tot zover de kaasschaaf, de volgende keer iets over het typische west-tibetaanse olijfontpittertje!! |
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Snackmar - 14/08/2005 - Mensen |
|
|
Ik ben jarig vandaag (kheb een nieuwe pet gehad, zou mijn vader zeggen), 43, vannacht ingeluid door Cit en Wil, die vervolgens om 5.00 uur naar Nederland vertrokken. Heerlijke dag aan het strand, afgetopt vanaf 21.00 uur bij mijn vriend Quim (Kim). Quim heeft sinds een jaar, samen met Sergio snackmar Las Golondrinas in Rosas (Roses in 't Catalaans), een kleine tapasbar waar je aan hoge tafels op krukken gezeten de heerlijkste hapjes eet. Sergio was hiervoor souschef bij El Bulli, zodoende. Quim is van de twaalf ambachten, 13 ongelukken, maar lijkt het nu toch wel heel goed te doen. Heerlijk gegeten, o.a. meloen met grapefruit, wortel-sinaasappelsoep met basilicumolie, guacamole met tortillachips, bruschetta met boquerones en ansjovis (boquerones is gemarineerde ansjovis) calemares a la romana Niki Lauda (met inktvisinkt), gebakken tonijn met bloemkoolijs en andermaal een bruschetta met steak en ganzenlever. Eenvoudig spaans wijntje erbij (echt waar!!) en om 00.15 de oogjes toe.
Kreeg net een email van Odette van de wijnkrant (www.wijnkrant.nl) dat de deadline verstrijkt voor m'n stukje, en dat ze het deze keer zonder mij gaan doen als ik niet voor de 20ste lever. Dit is mijn eer te na, dus Isabel... waar gaan we het over hebben? Opkijkend over de krant van wakker Nederland is het antwoord: "waarom niet over die kaasschaaf die je altijd meesleept". Voila! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Vis - 12/08/2005 - Reizen |
|
|
Dat heb ik weer, in Spanje, aan zee, zit ik met 8 anderen, waarvan er 4 claimen niet van vis te houden. Ik roep :"onmogelijk". Zij gillen: "ophouden". Ik houdt voet bij stuk en we reizen af naar Rafa, de piraat.
Rafa is eigenaar van het gelijknamige restaurant, een hole-in-the-wall in Rosas, bestaande uit 5 tafeltjes, een koelvitrine en een bakplaat (de plancha). Een onooglijke man, oud-visser, die de beste vis het lekkerst maakt (Giel van visaandeschelde komt er speciaal voor over uit Montpellier). Zijn tokootje is in een straatje waar verder uitsluitend restaurants zijn met foto-menukaarten, dit even voor de sfeer (snackmar Las Golondrinas is hierop een uitzondering, waarover later meer). Enfin, wij aan tafel en het feest kon beginnen. Pan con tomate met de mooiste ansjovis (too fishy voor de carnivoren), caracoles del mar, zeeslakken in van die puntige huizen (mwah, eng maar niet vies), kleine gebakken inktvisjes (de tentakels worden goedgekeurd, de rest niet), tallarinas, iets kleiner dan vongole (meteen op) en calemares a la romana (rubberig maar lekker). So far, so good, er komt een lichte ontspanning op de gezichten, maar we zijn er nog lang niet! Espardenyas del mar, het binnenste uit een op een zeekomkommer gelijkend dier, waanzinnige delicatesse (wordt niet gewaardeerd). Kleine zeeduivels, in stukken gehakt en a la plancha gebakken (gaan erin als koek en is in no time op), Gamba's de Roses (ik kan er nog net 2 pakken, dus ook goed), zeetong (gut, best lekker, want smaakt niet naar vis) en salmonettes (blijven gelukkig liggen want smaken naar vis). Een heerlijke avond, want, "bottom-line", "vis is eigenlijk best lekker, ik denk alleen dat m'n moeder het niet zo goed kon klaarmaken". De helft van het gezelschap moest nog even zoeken naar de auto, maar dat mocht uiteindelijk de pret niet drukken! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Kamp - 05/08/2005 - Reizen |
|
|
We zijn gisterenmiddag met de lift de berg opgegaan en hebben een tocht gemaakt naar een berghut, waar we zijn blijven slapen. Licht spartaans, maar dat is ook wel eens goed voor die verwende apen. Menuutje bestaande uit een soort huzarensalade waarna diots au vin blanc, lokale worstjes in een witte wijnsaus. De kinderen vinden het zowaar lekker en willen niet eens hetzelfde als mamma (faux filet, want worsten: get!). De avond wordt besloten met een dessert bestaande uit een appel of een nectarine. Bij het slapen gaan worden we gewaarschuwd dat het licht om 21.30 uitgaat, het lijkt wel een kamp, maar dit houdt verband met de generator. Het wordt uiteindelijk 22.30, maar niet nadat de grote wisseltruc weer is uitgehaald, max-isabel en okky-julius. Ik lig op de grond onder een paardendeken, doe geen oog dicht, en lees in één ruk Whiteout van Ken Follet uit. Aardig.
Vroeg op en om 9.00 uur zijn we weer beneden. De kinderen gaan een survivaltocht maken met Thierry, hun winter-ski-geit, waarna we lekker lunchen bij de Alpenzusjes. Even een middagdutje om de verloren slaap in te halen en op zoek naar marmotten. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Génépi - 04/08/2005 - Reizen |
|
|
Poeh, even wennen aan de vakantie, geen oog dicht gedaan, het zal de gezonde berglucht zijn, of de huisgestookte génépi van m'n vriend Böeb. Ben ondertussen op mijn geheime locatie in de Franse Alpen, intimi kennen de naam, de rest kent het als dat kleine boerendorpje niet ver van de Mont Blanc. Aangezien dit een winter- en zomersport-dorp is hebben de bewoners tussen de seizoenen niet zoveel om handen. Ze maken verre reizen, brengen hun bedrijf op orde of stoken génépi, een lokale likeur op basis van het kruid génépi. Aangezien we hier in een "parc national" (meer zeg ik niet) zitten moet je de kruiden eigenlijk in gedroogde vorm kopen, maar dat kost geld en is niet echt, want uit Italië. De die-hard gaat er 's nachts op uit en leidt de Police National, die hier op de loer ligt, om de tuin. Enfin, in afwachting van de kruiden, want ik wil dit natuurlijk ook zelf gaan proberen, heb ik van Böeb alvast de reeds gebruikte gekregen en die heb ik vanaf kerst onder de alcohol staan, samen met een grote pot Canderel, want echte suiker komt er niet in, haha! Ik moet zeggen, het smaakt niet slecht, maar van de professor moet ik het nog een half jaar laten macereren. Je hoort nog. |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Eruit! - 03/08/2005 - Mensen |
|
|
We zijn deruit. We verplaatsen de boekpresentatie met een dag, ik wil toch graag Joop. In tegenstelling tot Fifteen weet ik wat ik aan 'm heb. Ik hoop dat Pauline kan die avond voor de afterparty. Ondertussen karren we rustig naar onze geheime berglocatie waar we bij de alpenzusjes aanleggen. Emilie heeft ons gemist, Flex ook al zal hij dat niet zeggen. Een met honing ingesmeerde jaret de porc met crozets, flesje Chignin Bergeron, waarna een klein middagdutje, super! 's Avonds lekkere racletten bij Böeb met Okky, van gerookte raclettekaas. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Op reis - 02/08/2005 - Reizen |
|
|
8.00 uur weg wordt natuurlijk 8.45, en bij de snelweg moeten we nog even terug om wat vergeten medicijnen te halen. 9.00 uur zetten we 'm op de autopilot, er branden gelukkig geen lampjes meer. Veel stops, o.a. bij de outletstore in Metz, scoor een paar mooie Aigle laarzen voor € 15.=
Om 17.30 aan in Meursault in een alleraardigst klein hotelletje, Des Charmes. Reis niet geheel ongehinderd verlopen, daar Joop om 12.00 uur toezegde op 1 september het eerste exemplaar van Smart Cooking met de Magimix in ontvangst te nemen, en daar om 14.00 uur weer op terug kwam. Z'n moeder wordt de 31ste 95, dus die heeft 1 september wel wat anders aan zijn hoofd. Zijn vlaag van enthousiasme werd 'm door de familie niet in dank afgenomen. Hij wil en kan graag op de 2de, effe met Henri bellen! Redelijk gegeten bij Relais de la Dilligence, terrine de foie gras, lamscarbo's en kaas. Meursault Perrières van Giraud en Pommard les Epenots van Chateau de Meursault. Licht comateus merk ik om 22.30 niet dat Isabel met Max ruilt en ik de volgende ochtend een aantal belangrijke kilo's mis in ons bed. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Laatste loodjes - 01/08/2005 - Reizen |
|
|
Ik ben van de voorbereiding, dus ik vind het fijn een lange tocht, naar Spanje, met bootjes, strandspul etcetera, goed voor te bereiden. Deze dag staat dus in het teken van de auto inpakken en het huis goed achter laten. Hey, er brandt een lampje op het dashboard, even naar de garage, wat?, een nieuwe bobine, nee, ik wacht wel!! Uiteindelijk om 13.00 uur op de beurs, nog even overleg met Henri over de doop van het boek, 14.00 uur thuis, Okky wegbrengen naar een vriendinnetje, snel nog wat boodschapjes en lekker pakken. Max maait nog even het gras, alles klaar!
's Avonds lekker eten in de Zeemeeuw, simpel en prima. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
