Aan de slag - 31/10/2005 - Mensen
Altijd even wennen, zo'n eerste dag op kantoor. Stapels post, e-mails, vragen, leuke dingen en mindere. Nog snel even aangifte doen over september, staat mijn formulier niet op internet. Bellen, in de wacht, eindelijk een mevrouw, de belastingdienst heeft een fout gemaakt!! My finest moment, haha. In de stapels mail een bericht dat ik Alain (Caron) moet terugbellen. Voor Miljonair wil hij mijn 3 favoriete restaurants in de Benelux weten. Tjemig wat moeilijk. We besluiten een combinatie te maken tussen smaak, presentatie, ambiance, service en prijs/kwaliteit. Elzenduin Beach staat er zeker in, over de rest heb ik uitstel tot vanmiddag. Moeilijk. Ga in vergadering over ons jaarlijkse opruimingsweekend in het magazijn in Almere (zet vast in de agenda, 17-18-19 november). Daarna een wijnproeverij in de Lage Vuursche van Oud Reuchlin Boelen. Zwaar zo'n eerste dag!!
Reageer > | (0 reacties)
Thuis - 30/10/2005 - Reizen
Dat kun je wel zeggen, hoewel het waanzinnig weer is. Terugtocht verliep redelijk goed, hoewel ik niets van de Air France heb kunnen proeven. We zijn het er allemaal wel over eens dat onze eigen "meisjes" een stuk aardiger zijn. Overstappen in Parijs ging chaotisch, weinig tijd en een soort langzaam-aan acties van douane en beveiliging. Met een beetje duw en trekwerk en de bekende truc "oh, waar zijn mijn kinderen" (vooraan in de rij, dus wij ook!), haalden we op het nippertje de aansluiting. Maar dan thuis.... Licht zweterig uitpakken (ik pak altijd direct uit, alle bewijzen van een heerlijke reis/vakantie dienen binnen een half uur te zijn geëlimineerd), en over tot de orde van de dag; wat eten we vanavond? De Hocras in Bussum, culinaire tempel voor het hele Gooi, ik kan het iedereen aanraden, vooral op zaterdag, maar niet heus!! Enfin, karretje vol en aan de slag. Spaanse worstjes, Thaïse beefsalad (Smart Cooking 1, maar zonder mie), in chili en gember gemarineerde gamba's, kaasjes. Een wild feest, samen met de scrubby rise van Wirra Wirra (AUS), semillon-viognier. Althans dat was het idee. Verder dan de beefsalad en wat kaas zijn we niet gekomen, de nacht in het vliegtuig eiste zijn tol. Isabel om 21.00 en ik een uur later naar bed. Vroeg weer op, wintertijd, en nu het goede nieuws.. Ik ben in 16 dagen (ik heb niet gezondigd, op 15 gram japanse snacks na), met minimaal 25 maaltijden in Bangkok, Saigon, Hong Kong en Dubai, waarvan ik weet dat iedere kok suiker gebruikt, geen gram aangekomen. Ik weeg vandaag exact hetzelfde als op de dag van vertrek. Ik ben blij.
Reageer > | (2 reacties)
Naar huis - 28/10/2005 - Reizen
Laatste dag toch nog maar even een woestijnsafari'tje, volgens mij vond alleen ik het leuk in de jeep (GMC Yukon). Weet nu hoe ik de volgende keer van Marco (Elzenduin beach) naar Pascal in Noordwijk moet komen. Gewoon de helft van de lucht eruit en keihard gassen. De KLM is zo geschrokken van mijn negatieve berichtgeving dat ze de vlucht van vannacht hebben geannuleerd. We vliegen nu met Air France via Parijs, weet niet of ik nog aan eten toe kom. Ik ben lekker uitgerust, ondanks een slechte laatste nacht, en heb zin in de komende tijd. Veel boekingen in de Smart Kitchen, donderdag hebben we de eerste shootdag voor het kinderkookboek en zaterdag vieren we m'n vader's 75ste verjaardag in de Smart Kitchen. Volgens mij heb ik zelfs een halve afspraak om volgende week met mijn trouwe kameraad Steven het brood te breken. Life's great!!
Reageer > | (0 reacties)
Verre (Gordon Ramsey) - 27/10/2005 - Restaurants
CLF is me voor, met zijn reactie op de knoflookpers. Ik was net van plan vandaag te schrijven over dit waanzinnige wonder van vernuft. Wel, dan maar een kort verhaaltje over Verre, het restaurant van Gordon Ramsey hier in Dubai, ik sta namelijk helemaal niet op de Woonbeurs, die is goddank alweer achter de rug! Verre dus, in het Hilton hotel Dubai Creek. Gordon komt hier zelf 3 keer per jaar om de boel een beetje te controleren, en heeft hier waarschijnlijk een van z'n betere protégé's staan. Vroeger was dit ene Angela, die nu één van zijn restaurants in London runt, 2 sterren meen ik. De maître d'Hotel is frans, de sommelier italiaans en de rest van de bediening tweetalig (engels-frans). We beginnen met een paar snackjes ; twee met foie gras op elkaar geplakte aardappelchips, een soesje met truffelcrème en wat baby breadstickjes met aubergineprut en een iets te zoute vismousse. Prima, vooral die chips. We krijgen het menu, bestellen en leggen uit dat ik nergens koolhydraten in wil en Isabel een absolute truffelallergie heeft (want smerig). Binnen 4 minuten heeft zij (en wij ) dan ook een klein ui-prei soepje voor haar neus, met, jawel, truffelcrème. Ongelooflijk maar waar. Haar soepje wordt snel omgewisseld voor een bouillonetje met een brunoise van groentes. Ondertussen ben ik even naar de plee geweest, dacht dat ik een sms kreeg, en laat zo m'n 2 weken oude telefoon in de pisbak vallen. Nokia gaat koppie onder, ik probeer nog wat ter plekke te redden, maar hij geeft geen kik meer. Aan tafel halen we m'n schatje helemaal uit elkaar, en dat is de status waarin hij zich nu, 13 uur later, nog steeds bevindt. Straks maar eens even proberen. We gaan door met een soort tataki van tonijn, gerold door zwart sesamzaaad, op een doorzichtig velletje van ingelegde radijs met tonijn, een soya dressing en een streepje honing met mosterdzaad. Mooi, maar geen smaaksensatie. Hierna een gebakken coquille op een klein stukje gecarameliseerde varkensbuik, met een iets te zoete, maar toch wel heel erg lekkere velouté van coquilles. We drinken een unoaked chardonnay uit 2004 van Kim Crawford (NZ). Volgens mij heb ik nog niet verteld dat de invoerrechten op alcohol hier in Dubai zo belachelijk hoog zijn dat ieder lullig flesje wijn welhaast onbetaalbaar is. Vandaar veel australisch en nieuw-zeelands, en dan maar unoaked zodat niet meteen je hele mond vol hout, vet en boter zit. We gaan door. Lamsrug, mooi rosé, op een stukje lamsschenkel (beetje hetzelfde idee als bij de coquille met de varkensbuik), met winterse groentetjes en een lamsjus met thijm. Klassiek maar perfect. De dames hebben handgehengelde (line caught) heilbot, met een coquille, asperges, gebakken watermeloen en een beurre blanc van Muscat de Beaumes-de-Venise en citroen. Zij drinken een wat zwaardere chardonnay (hout) en ik een glaasje rood (ik heb geen idee meer). M'n moeder sluit af (wij kijken toe) met een crème brulée met een compôte van rode vruchten. In de crème zijn, heel cool, gedroogde stukjes aardbei gestoken. Bottom line; prima, voor Dubai top. Het is geen Hospital Road (Gordon in London), maar stukken beter dan The Dorchester, waar ik vorig jaar met Ricardo zat (ook van GR, ik geloof dat de eerder genoemde Angela hier nu chef is). Naast mij zit een man die begint te klagen dat hij alleen nog maar terug komt als GR er zelf is, dat hij jaren in Barcelona heeft gewoond en dat Ferran Adria hem heeft leren koken, ha ha. Hij weet helemaal niets van eten, zegt dat de crème brulée uit een pakje komt omdat hij niet door en door warm is ( ??). Zijn amerikaanse vriend, die de hele avond tijdens het eten met zijn linkerarm ergens bij zijn knie zat (let maar eens op, de amerikaan in een restaurant is te herkennen aan het eten met maar 1 stuk bestek, en verstopt de andere arm ergens diep onder de tafel, waar of niet Coen?) doet er nog een schepje bovenop door over de beperkte wijnkaart te klagen. Zeikerds. We nokken af, na een prima avond.
Reageer > | (1 reactie)
Knoflookpers - 26/10/2005 - Spullen
Ik zal je niet vermoeien hoe ik hier de hele dag aan de rand van het zwembad lig, en er ieder kwartier in moet vanwege de extreme hitte, nee, ik ga je wat vertellen over de knoflookpers. Ik verkoop ze in vele soorten en maten, maar er is er een die er met kop en schouders bovenuit steekt. De Zyliss. Je weet wel van vroeger, van de blitzhakker. Ondertussen maakt Zyliss allemaal andere kleine keukenhulpjes, van uitzonderlijke kwaliteit moet ik zeggen. De knoflookpers is van aluminium, heeft een soort coating, en kan dus in de afwasmachine. Het mooiste is dat hij een soort teflonlaagje in het knoflookholletje heeft, waardoor je de knoflook er ongepeld in kan doen. De pers spuit eruit, en je haalt met je vinger de velletjes eruit. Lukt dit niet dan zit er nog een handig hebbeding bij waarmee je de vliesjes uit de gaatjes drukt. Een ideaal ding. Vergeet de goedkope rotzooi van de Blokker, of de hele dure Alessi designpers, ga voor de Zyliss. Ze hebben er ook 1 waar je 2 à 3 tenen tegelijk in kunt doen, handig, maar meer iets voor het WK knoflookperzen want je moet over een soort oerkracht beschikken. En bij wie haal je dat ook weer ?? bij de kookwinkel, meneer!! Zeg, ik ga weer even het water in, morgen een stukske over amateurspoorwegmodelbouwerwebsites, speciaal voor Hein.
Reageer > | (1 reactie)
Espresso - 25/10/2005 - Spullen
Ik zit hier momenteel in het Business Center van het hotel een beetje te rommelen. Op onze kamer is geen internet, want dit is een familievakantiehotel, dus ben ik aangewezen op mijn memorystickje en dit ongelooflijk gezellige hok. Het is vroeg, de rest van de familie slaapt nog, ik zit hier alleen en bestel een dubbelle espresso. Heerlijk! Helemaal niet heerlijk. Best, maar een beetje bitter. Lesje koffie? Een goede espresso maak je met de volgende componenten: Allereerst natuurlijk goede bonen. Arabica vind ik zelf 't lekkerst. De juiste maling is van groot belang, zodat de koffie op de juiste manier door het filtertje wordt geperst. Ook de versheid van de bonen en de branding dragen enorm bij tot het beste resultaat. Illy is natuurlijk top, maar probeer ook eens The Golden Coffee Box. De machine is zeker zo belangrijk. Iedere leek begint in de winkel altijd over de 15 atmosfeer druk, wel, ga er maar vanuit dat alle machine's boven de 200 euro die hebben. Wat zeker zo belangrijk is, is de temperatuur van het water op het moment dat het de koffie raakt. Is het water te warm, dan verbrandt de koffie (dat is waarschijnlijk bij de mijne gebeurt zojuist), is het te koud, ja, dan heb je lauwe koffie! Het goed onderhouden van je machine is ook ontzettend belangrijk. Niet alleen voor je garantie, maar ook voor de smaak van je koffie, dus regelmatig schoonmaken en ontkalken. Let er bij de aankoop van je machine op wat je ermee wilt doen. Koffie maken natuurlijk, maar als je bijvoorbeeld ook melk wilt opschuimen doe je er goed aan een machine met 2 aparte warmte-elementen te kopen, zodat je koffie niet alsnog verbrandt na het kloppen van de melk (stoom is behoorlijk wat warmer dan het koffiewater) Er zijn natuurlijk nog wel wat randvoorwaarden, de belangrijkste is water. Water uit de kraan is niet overal top in ons land. Een Brittafilter of het gebruik van bronwater is geen overbodige luxe. Voor-geportioneerde koffie kan ook handig zijn (Pod's) waarbij mijn voorkeur uitgaat naar Nespresso. Weliswaar de duurste speler op de markt meen ik, maar wel constante en goede kwaliteit, aan de deur bezorgd, en te maken met relatief goedkope machines. In de Smart Kitchen gebruiken we het sinds kort ook, ideaal. In de goedkoopste machines ( 129 Euro) maken we binnen 5 minuten voor 30 man koffie (we hebben er 2). We praten alleen nog maar over koffie, machines doe ik later in de week, okay?
Reageer > | (0 reacties)
Amwaj - 24/10/2005 - Restaurants
Deze kan ik je niet onthouden, ik heb overigens toestemming van m'n moeder en Isabel, maar we zijn gisteren bij een soort gek geweest. Een talentvolle chef uit Australië, Adam Melonas, van 24 jaar, die hier in het Shangri-la hotel de scepter zwaait over de keuken van Amwaj. In het voorwoord van de menukaart licht hij al een tipje van de sluier op, Adam vindt het leuk om je smaakpapillen van alle kanten te belagen met verschillende smaken. Hou je vast!! Vanwege de ramadan is het restaurant uitgestorven, dus op de vraag of hij wat voor ons wilde maken waaruit we zijn keuken konden proeven werd gretig gereageerd. De amuse bestond uit een grote garnaal in een tempura van bramen, op een kleine salade. Volgens Adam een heel simpel begin met enkele smaken. Hij had gelijk. Maar toen... 3 oesters in de schelp, met een sorbet van tomaat, bouillon en mierikswortel, en een split-vinaigrette van een prachtige olijfolie (Dandarogan, of zoiets), met....bramen. Redelijk normaal nog, mooi contrast in temperaturen, de oester leek heel licht verwarmd, en een mooie zuurgraad. Ondertussen schonk Liane uit Zwolle nog eens bij uit de fles viognier-chardonnay 2004 van Fetzer (USA), of zaten we al aan de Condrieu van Chapoutier (F) 2002? We gaan door met 3 verschillende tartaren, yellowfin tonijn, mahi mahi en suho tonijn, alledrie op een hele platte millefeuille van chocolade, met geroosterde ui en prei en een emulsie van foie gras en balsamico. Hoeveel verschillende ingrediënten kun je hebben op een bord? Maar het wordt gekker. Een stukje in bittere cacao gewentelde zalm, prachtig rosé gebakken (de cacao proeft niemand) met asperges uit Tasmanië, chips van Jerusalem artisjokken, saus van pink grapefruit, sinaasappel en saffraan (zat ook al door het vorige gerecht) en... 2 halve aardbeien in een tempura van pindakaas. Wordt je al misselijk? Nee, zonder dollen, ik ben gek op eten, rariteiten en experimenten, maar dit gaat te ver, hoewel de aardbeien super waren. Je kunt op een gegeven moment ook nergens meer over praten aan tafel dan wat er voor je neus ligt, je moet je zo concentreren, helemaal als je het ook nog eens wilt opschrijven. Okay, volgende gang. Een stukje ree, licht gerookt met behulp van een Montecristo No 4 (sigaar, ik dol je niet), op een kleine cassoulet van linzen uit Le Puy, kleine groentetjes, chocoladeschaafsel en olie van foie gras. Het zijn gelukkig hele kleine hapjes, maar zowel mijn mond, als mijn geest begint een beetje in opstand te komen. Ik bestel snel een fles Pinot Noir van Louis Jadot (F) 2003. Maar nu komt het klapstuk, een speciaal uit Oost-Australïe geïmporteerd kreeftje, Adam is de enige in Dubai die dit heeft, gegrilld, met een saus van cognac, frambozen en Parmezaanse kaas, en een salade van komkommer, Japanse gember en wasabi. Het is niet te eten!!!! De saus smaakt naar alle eerdere gangen, die er na een moeilijke nacht in één keer oraal zijn uitgekomen (mijn kinderen noemen dit kots, en ik ook). De kreeft was inderdaad geweldig (met een speciaal label, vissers zonder label verdwijnen achter de tralies), en de salade heerlijk, maar de saus maakte in één klap alles kapot. Jammer. Bottom line...Adam kan fantastisch koken, alle cuissons waren mooi, maar hij is pas 24 (ik lijk wel een oude lul) en overenthousiast. Het komt vast goed met hem, maar ik zou nog minimaal 10 jaar wachten, totdat alle ideëen van Ferran, Heston, Alain, Marc en noem ze allemaaal maar op, bij hem een plaats hebben gevonden. Geen toetje en de decaf-koffie kwam uit een zakje.
Reageer > | (2 reacties)
De wok - 23/10/2005 - Spullen
Ik schrijf net een receptje, Pad Thai, ofwel Bami voor Dennis, en bedenk me dat ik me aan m'n woord ga houden. Hein, daar komt ie!! Wat is een goede wok? Laten we bij het materiaal beginnen. Anti-aanbak is makkelijk, maar heeft als nadeel dat als je de wok kokendheet maakt de laag er sneller vanaf gaat (en waar blijft die??). Roestvrijstaal zou ik alleen maar nemen als je een inductiefornuis hebt, lastig schoonmaken, vooral met eiwitten. Gietijzer is top maar erg zwaar, door de massa koelt de wok niet zo snel terug. Zelf prefereer ik plaatstaal. Één keer goed inbranden en hij werkt super. Nooit met zeep schoonmaken en vet wegzetten (keukenrol met een paar druppels olie). Direct afwassen als je het gewokte op een schaal doet is wel zo makkelijk, en dan het liefste met een harde bamboe kwast. Met een kunststof afwasborstel heb je kans dat je binnen een minuut alleen nog maar de steel vast hebt. Wokken doe je op hoog vuur. Je verwarmt de wok goed voor, voegt dan pas de olie toe, die je ook weer goed warm laat worden, waarna het feest begint. Ikzelf wok voor maximaal 3 personen tegelijk. Zeker koude massieve ingrediënten (denk aan kip), gaan binnen de kortste keren aan de sudder. En waar kopen we een goede wok? Bij een kookwinkel (dus niet bij Ikea of de Appie), zodat je krijgt waar je naar op zoek bent, en niet een of ander shitding. Want wokken (of woks) zijn er in vele soorten, maten en kwaliteiten!
Reageer > | (0 reacties)
Zheng He's - 23/10/2005 - Restaurants
Ik zou niet teveel over m'n persoonlijke belevenissen schrijven deze week, het is immers vakantie, maar de eerste avond hier was ik nog alleen. De familie kwam pas middernacht aan, dus deze kan nog wel even. Naast ons hotel is een ander hotel, zelfde eigenaar, waar echt kosten nog moeite zijn gespaard om er een soort Disneyland voor volwassenen van te maken. Je wordt van het vliegtuig gehaald in een Rolls, naar je kamer gebracht in een gondel over het water, het kan allemaal niet op. De horeca faciliteiten liggen geheel in lijn met hun policy:" het meest waanzinnige is nog niet goed genoeg". Op naar Zheng He's, chinees met een open keuken, het gebied waar je in China, maar ook op de zeedijk niet wilt worden gevonden. Hier kraakhelder en je kijkt ze vanaf 50 cm op de vingers. Begonnen met grote garnalen met een soort wasabimayonaise (hoezo chinees?) en een brunoise van mango, spaanse peper en passievrucht. Ontzettend lekker, maar natuurlijk ridicuul bij een chinees (wasabi=japanse mierikswortel). Ik ben geen soepmens, hoewel ik het heerlijk vind als het eenmaal voor m'n neus staat, maar de dubbelgetrokken wintermelonsoup, met bok-choy, shii take en een soort friemelpaddestoel (soort uit elkaar getrokken spons), was subliem. Daarna met citroengras (chinees?) gepaneerde lamscarbo's, erg lekker, met een apart gerechtje van haricots verts met spaanse peper en gedroogde garnalen. Minpuntje was dat het garnituur van de carbo's identiek was aan het extra bestelde gerecht. De unoaked chardonnay (nooit geen hout gezien) van Tuatara, Marlborough, Nieuw Zeeland 2003, deed het er geweldig bij, evenals de jasmijnthee die licht op smaak was gebracht met een beetje rozenwater. Bottom line... wat ik al zei, Disneyland voor volwassenen, ook culinair, erg lekker, maar chinees?? Mooie afsluiting van een weekje alleen, de reunification op het vliegveld later was memorabel!
Reageer > | (0 reacties)
Op weg - 21/10/2005 - Reizen
En ja hoor, wat ik al dacht,m'n zwager Diederik, de gebroeders Kersten,en zelfs Sebastiaan,een heel rustig type overigens, allemaal eigenlijk, gaan een avondje los in Hong Kong. Als de kat van huis is.... Ontzettend gezellig gegeten in een Italiaan in de Hyatt, uniek moment toen de kelner met een soort cocaineweegschaal de witte truffel van Sebastiaan kwam wegen, die hem pardoes geheel in z'n mond stak. Man kon afgevoerd worden! Door naar een of andere bar in de kelder van het Excelsior, af om 2.00 uur,de rest gaat nog "even" naar Joe Banana's. Ben nog geen minuut in m'n kamer of Leonie, de vrouw van mijn trouwe kameraad Steven belt om me te feliciteren met mijn lintje. Als ik nu iemand niet verwachtte...Trots en blij, ontzettend lief. Wekkertje om 6.20,lekker scherp! Op naar Bangkok, vakantie.
Reageer > | (0 reacties)
Bangkok-Dubai - 21/10/2005 - Restaurants
Het is gebeurd, ik ben in de fout gegaan. Nu ben ik toch vanaf 6 september bezig met Monti en heb ik nog niet 1 keer gezondigd. Gisterenavond nog, de ene pasta na de andere kwam voorbij, garlic bread, toetjes, ga maar door. Ik was sterk! Was het de korte nacht (02.40-06.20), de enorme tocht van de ene kant van het vliegveld van Bangkok naar de andere, m'n loodzware rugzak (doet gewoon pijn) of dat heerlijke glaasje Lanson (mag van Monti), ik weet het niet, maar ik heb net een zakje Japanse zoutjes leeg gegeten. 15 gram. Shit! Enfin, het eten bij Thai International Airways is verder niet verkeerd. Combinatie van gerookte eendenborst met gerookte zalm, beetje vreemd, maar de wasabimayonaise maakt een hoop goed. Een prima salade met balsamicodressing en, helaas, van die ingemaakte champignons uit een potje. De gegrillde kipfilet in een groene curry is top, zonder meer, en goed scherp. Pouilly fumé van Pascal Jolivet, 2003, en bij de kaas een Penfold's cabernet sauvignon bin 407 uit 2001. Ze komen nu langs met een enorme taart, ik haak af en ga door aan m'n kinderboek.
Reageer > | (0 reacties)
Hong Kong - 20/10/2005 - Reizen
Maar bij Prada hebben ze wel maat 12, dus die zitten in de tas, ha ha. Hong Kong, een van mijn favorieten (met San Francisco, Parijs, Vancouver, Sydney en Amsterdam), has it all. Waanzinnige winkels, ik was net even in woonwarenhuis G.O.D., moet je gezien hebben, super restaurants, nog meer winkels, waarover zo meer, maar bovenal een ongelooflijke energie. Het gebeurt hier, en dat voel je. Gisteren gegeten met Jan Hidde, ongepland, bij Vong's hier in het hotel. Een van de vele restaurants van Jean Georges Vongerichten, Oostenrijks mirakel die mondiaal opereert. Best lekker, maar zo gezellig dat ik m'n kleine zwarte boekje een avond rust heb gegeven. Dit stukje valt dus niet onder het kopje restaurants. Ook nog even naar Pacific Place geweest, enorme shopping mall, met in de kelder weer een waanzinnige supermarkt, GREAT, maar dan (GR)EAT! Wederom te leuk, maar helaas in een soort verbouwing, dus maar de helft van normaal, 1 voetbalveld, in plaats van 2. Ik denk dat ik trouwens nog even naar Oliver's ren voordat ik m'n zwager zie. Oh ja, verder gewoon ouderwets de hele dag over een beurs gesjokt. Man, wat ben ik blij dat ik uit die handel ben!! Wat ik daar dan doe? Dat leg ik een andere keer uit, very smart indeed. Reactie van m'n kameraad CLF, dat het niet goed met de Monti zou gaan, jaloerze bierbuik!. Het gaat waanzinnig, ik zie er uit zoals ik me voel. Top. Morgen weer door, vakantie met vrouw, kinderen en moeder, op een geheime locatie halverwege. Komende week dus weinig berichten over dagelijkse culinaire belevenissen, ik wou dat een beetje privé houden. Komt mooi uit voor Hein, kan ik zijn knoflookpers en gehaktmolen laten passeren.
Reageer > | (2 reacties)
Consul - 19/10/2005 - Mensen
Racen van de kids naar het hotel, stond vanochtend ook al in m'n shorts en polo m'n onderscheiding in ontvangst te nemen. Grijze broek, normale schoenen, overhemd en racen naar de Saigon Tower. Chris en Theo staan al te wachten en we gaan direct door, Nederland in! Antonius van Zeeland, na een kwartier mag ik Ton zeggen, nadat ik hem toestemming heb gegeven mij maar gewoon Julius te noemen, heeft zich voorbereid op het gesprek. Hij sluit net de Wijnkrant af op zijn computer, en biedt me meteen een glas wijn aan (koffie excellentie, geen suiker en geen melk). Mooi. Ik vertel hem mijn life-story in een notendop en kom vrij snel (4 minuten heeft Theo getimed) aan de bottom-line, kookschool met intern restaurant, op een A locatie in de stad, gesteund door een aantal grote partijen. Wild enthousiast wordt deze amateurkok (kookles in het Sofitel hotel) en in no time rollen de plannen over tafel. Feestjes, presentaties, sponsors, samen koken, publiciteit, zijn huis, zijn tuin. Het was overweldigend. Hij herkende zelfs mijn onderscheiding, een hele belangrijke volgens hem. Nee, zonder dollen, een ongelooflijk inspirerend gesprek, met duizend aanknopingspunten, en de afspraak om niet alleen a.s.a.p. gezamenlijk het brood te breken, maar ook vooral door te gaan met dit plan, wat echt vormen begint aan te nemen. Wauw!!!!
Reageer > | (0 reacties)
Plan 2 - 19/10/2005 - Reizen
Ik zal een tipje van de sluier oplichten. Ik loop al een tijdje met een plan onze hulp in Vietnam wat uit te breiden. Wat we doen is te gek, 30 kinderen helpen een fijne jeugd te geven, maar wat er daarna met ze gebeurt blijft een beetje mistig. Plan 1 heb ik uitgelegd in het stukje Kids, Plan 2 behelst een kookschool, in HCM City, met een restaurantgedeelte. Een soort 15, vraagt men, een soort 15 zeg ik, maar dan iets anders, maar het lijkt er behoorlijk op. Ik zoek momenteel een pand, in het centrum van Saigon (HCM City, maar ik praat vanaf nu over Saigon), waar we e.e.a kunnen realiseren. Verder heb ik een aantal gesprekken op stapel staan, o.a. met andere scholen en met wat hotels. We zullen zien, maar de mensen aan wie ik dit voorleg worden meteen wild (enthousiast). Ik ga zo met Theo (van Olphen) eten, die hier al een eeuwigheid woont en agent is voor o.a. Edelman en Eurodecor, wat weer relaties van mij zijn. Het is wel geestig hier te zijn zonder commercieel belang, heel anders.
Reageer > | (0 reacties)
Scholen - 19/10/2005 - Reizen
Heerlijk en vooral gezellig gegeten met Theo, die helemaal lyrisch werd en meteen voorstelde zijn vriend Chris Wijnberg te contacten. Daar eten we dus vanavond mee. Ik ken Chris nog uit de tijd dat ik voor Christian Tortu werkte, helaas heeft hij nooit mogen leveren. Ben vandaag naar een prive-kookschool geweest, van een Franse stichting, Triangle, iets buiten het centrum. 120 leerlingen, mooie accomodatie, eigen restaurantje, toplocatie, alleen aan de verkeerde kant van het spoor, zeg maar. Ik denk dat een restaurant aan huis, leerlingen koken voor gasten, alleen zin heeft als je een goede loop hebt. Die hebben zij niet. Wat ze wel hebben is 28 man personeel, en een begrotingstekort, zodat er nog maar een paar westerse gerechtjes per dag worden gemaakt. Leuk, maar niet leuk genoeg. Op de terugweg naar de stad zijn we even langs geweest bij het kidshuis van Jos & Yvonne van Opdorp. Ik kwam Jos en Yvonne een paar jaar geleden hier tegen, zij hebben een onderneming die Pot en Mand heet, de PTMD collection. Ze wilden me graag helpen met ons eigen huis, maar op zo'n grote schaal dat ik het beter vond dat ze een eigen huis begonnen. Dat is dus gelukt, net buiten het centrum, een ontzettend leuk huisje, naast een kerk, met 20 kleine meisjes. Top! Door naar de Saigontourist hotelschool, 2500 leerlingen, waaarvan 1000 leren koken, redelijk grote keukens maar wel een beetje een bende. Uitgebreid rondgeleid, ik leer ontzettend veel. Ik krijg nog wat menu's mee, en de inkooplijst kokskleding (?) en we gaan door naar de volgende. We komen nu op een soort finishing school, koken, naaien, strijken, enfin alles wat een net Vietnamees meisje moet kunnen voordat ze de wereld intrekt. Dit is meer iets voor onze eigen kids, als ze straks tenminste niet allemaal naar de Smart Kitchen willen komen. Wat wel leuk is is dat de Vietnameze Nigella Lawson hier de juf is, elke zondag een eigen show op HCM TV!
Reageer > | (0 reacties)

Julius