 |
Beef Wellington - 29/12/2005 - Koken |
|
|
Ik kreeg een mailtje van tante May, voormalig verloofde en compagnon in m'n traiteurtijd. Ze had problemen met de Beef Wellington uit Smart Cooking 1, samen met een aantal vriendinnen. Wat was het probleem; de bodem van het deeg bleef slap. Dit komt niet doordat de braadslee niet warm genoeg is als je de boel in de oven schuift, die is zo op temperatuur, maar doordat de ossenhaas vocht verliest wat het deeg aan de onderkant zompig maakt.
Okay, mischien had ik duidelijker in het recept moeten zijn, maar hier een paar tips.
1) Zorg dat de ossenhaas goed aan alle kanten, ook aan de puntjes, is dichtgeschroeid, hierdoor vermijd je vocht(=bloed)verlies.
2) Besmeer het deel van het deeg waar je de ossenhaas oplegt met een zachte mosterd, soort bedje wat het eventuele vocht opvangt.
3) Geen zin in mosterd, bestrooi dan het deeg dan met wat griesmeel.
Het is verder natuurlijk wel zaak je aan de receptuur te houden, dus geen mousse de canard of dat soort fratsen, gewoon lekkere foie gras, zeker op een verjaardag! (in boek 4 staat overigens een beef wellington met spinazie, koriander en walnoten, voor als je niet teveel foie gras wilt eten) De BW op de foto in boek 1 is met rauwe foie gras gemaakt. Gebruik je ganzenlever van een goede kwaliteit, niet te dun gesneden, dan houdt je een prachtige dikke plak over na het braden.
Nog even een andere tip van tante May, over gepofte knoflook. In boek 4, Smart Cooking met de Magimix (en andere foodprocessors) staat een receptje voor een spread van doperwten met Parmezaanse kaas en gepofte knoflook (ja hoor, ze is verslaafd). Houdt vooral het recept aan en probeer niet de knoflook in een paar minuten in de magnetron te "poffen". Ze hadden bijna schade op de Klompweg, toen na een paar minuten de knoflook als zwarte rook de keuken vulde, en daar uren later nog hing. Een ongeluk zit in een klein hoekje. |
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Vlees - 28/12/2005 - Spullen |
|
|
Is vlees nog vlees, is een beetje de vraag. Als ik het aan kinderen vraag weten ze eigenlijk niet veel beter dan dat alles een beetje hetzelfde is. Het ene is wat zachter dan het andere, of heeft een wat andere kleur, of een andere consistentie zoals bijvoorbeeld gehakt. Als ik wat bij een biologische slager haal krijg ik 9 van de 10 keer het commentaar dat het teveel naar vlees smaakt in plaats van naar de eenheidssmaak die ze gewend zijn. Het heeft volgens mij te maken met geld, gemak en snelheid. Geld, omdat de Nederlander eet met zijn portemonnee, en je kunt uitrekenen dat een gemeste koe die 2 jaar in de wei heeft gelopen duurder is dan een koe die 6 maanden in een soort kist krachtvoer heeft staan eten. Gemak, natuurlijk, wat is er handiger dan de supermarkt die tegenwoordig tot 21.00 uur open is. We vergeten alleen dat bijna geen één supermarkt nog een slagerij heeft en de consument slechts de keuze biedt tussen een gele, rode, blauwe of groene verpakking binnen het assortiment vlees en gevogelte. Heeft ook weer te maken met geld want het is natuurlijk op deze manier veel goedkoper dan de ambachtelijke slager, wat wij weer merken aan de kassa. Snelheid is ook een belangrijke factor daar we met z'n allen in een moordend tempo vlees eten. Was vlees een aantal decennia geleden nog iets voor de happy few, en zelfs dan vaak nog 1 à 2 keer per week, nu is het dagelijkse stukje vlees vrijwel niet meer van ons bord weg te denken. Binnen het hoofdstuk snelheid speelt ook de voorplanting nogal een rol, dat doen we namelijk als konijnen. Er komen dus steeds meer mensen, die voor steeds minder geld, steeds meer willen eten, want daar heb ik het nog niet eens over gehad, we eten per persoon ook steeds meer. Wat te doen?
Zorgen dat vlees weer vlees wordt, omrijden voor een ambachtelijke slager die nog echt vlees verkoopt en daar ook iets meer voor willen betalen. Misschien ook wat minder vlees eten, wat meer groentes (biologisch, want lekkerder en gezonder). Wat vaker vis kan ook geen kwaad, hoewel je hier ook al ontzettend moet oppassen dat je niet in de gekweekte jongens verzeild raakt.
Hier in Andorra weten ze in ieder geval nog hoe vlees moet smaken, ouderwets lekker!! |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Kerstmis - 27/12/2005 - Reizen |
|
|
Vroeg op de 24ste, nog wat laatste shopping gedaan en afgereisd naar Domburg. Jan Willem helemaal in paniek, pak vergeten! Onder het genot van een glaasje heb ik 'm maar even gerustgesteld, de jongen heeft 't al zo zwaar. S'avonds prima maar vooral gezellig gegeten. Vooraf een salade van haricots verts met walnotenolie en terrine de foie gras, tussendoor een soepje, gevolgd door de traditionele kalkoen. Met traditioneel bedoel ik niet alleen dat veel mensen dit met kerst eten, ook de gaarheid was traditioneel, dus droog. Overigens was de vulling prima. Goede speeches, lekkere wijn (Mas la Plana van Torres uit '98) en een mooie sigaar (Sancho Panza Las Molinas) completeerden het geheel. Volgende ochtend om 9.30 vertrokken richting Toulouse, waar we rond 7 uur arriveerden. Weinig spannende reis, behalve de file in Parijs (kost je zo een uur!) en de laatste anderhalf uur potdichte mist. S'avonds gegeten bij brasserie Flo (is hier ook al doorgedrongen) Beaux Arts, aan de kade van de Garonne. Toulouse heeft overigens een hele coole metro, soort monorail zonder bestuurder. Eten was meer dan prima, 3 belons (platte oesters) en wat foie gras vooraf en een heerlijk stukje carrée d'agneau als pièce. Flo is de goedkoopste aanbieder van Guigal wijnen ter wereld, dus eerst de Condrieu (F 2004) en daarna de Côte Rôtie (F 2001). De kinderen aten een heerlijk steakje, Isabel de grotere uitvoering met béarnaise. Geslapen in hotel de Castellane, gezellig in een 4-persoons kamer, voor weinig, zeer aan te raden.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Andorra - 27/12/2005 - Reizen |
|
|
Vroeg op en om 8 uur vertrokken richting Andorra, 3 uur rijden volgens de navigatie. Waanzinnig mooie tocht, en inderdaad leggen we om 11 uur aan in hotel Llop Gris, de grijze wolf. Typisch Spaans dus prima en werkelijk 2 meter van de piste. Ski's huren, abonnementjes, lunchen en naar boven. Er is helemaal geen kip, tweede kerstdag wordt in Spanje, dus ook in Andorra, behoorlijk gevierd, en niet op de piste. Rustig, weids, koud, wat wil je meer. Onze Spaanse vrienden arriveren later in de middag, borrelen, tapasje, wat wil je meer. Heerlijk gegeten in een soort Spaanse stubbe, gegrilde groentes en een grote T-bone, maar wel eentje die naar koe smaakt en ter plekke op hout wordt gegrild. Prima!
De hele bende gaat vroeg naar bed dus ik besluit aan de bar te beginnen in DEDIKKEVANDAM.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
DEDIKKEVANDAM - 27/12/2005 - Spullen |
|
|
Het culinaire naslagwerk, van aardappel tot zwezerik, van Johannes van Dam. In kapitalen!! Ik begon om 10.00 uur en ben rond middernacht gaan slapen. Ben nog steeds bij de A, en blij dat het boek te groot is om in bed te lezen. Wat een ongelooflijk leuk, spannend, interessant, mooi hebbeding. Na 5 minuten besloot ik al 'm helemaal te gaan lezen, en 'm niet als een soort encyclopedie te gaan gebruiken (mischien later wel), ik wil gewoon alles weten over de aardappel, aardpeer (topinambour), aardbei, agar en niet te vergeten allinson. Zoals ik al zei, ik ben nog steeds bij de A, maar het wordt een wild feest deze vakantie, kan niet wachten tot ze allemaal weer naar bed zijn.
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Auguste - 24/12/2005 - Restaurants |
|
|
Gisterenavond bij Auguste gegeten in Maarssen (www.auguste.nl), soort vroege kerstavond met m'n moeder. Het was geweldig!!
Karl mocht het helemaal zelf uitzoeken en maakte een super menu.
Salade van krab met daarnaast een klein kopje soep van zoete aardappel, waarna een torentje van puree van zoete aardappel, gemarineerde biet, kreeft en een in gemalen kroepoek gefrituurde gamba (Ik proefde ook nog een beetje garam masala). Bouillon van pata negra met een brunoise van pata negra, foie gras en zwarte truffel. Heel heftig en aards, hartig ook, maar niet te zout. Daarnaast wat pata negra met rillettes van pata negra. We gingen door met een risotto met zwarte en witte truffel. Culinair orgasme. Het pièce was tarbot bedekt met rauwe bluefin tonijn, Bouchard mossellen, gehakte oesters en in de oven geconfijte tomates cerise met wat knoflook. Karl wilde nog door maar de dames in het gezelschap vonden het mooi geweest. Jammer. Laatste hapje was een 48 maanden oude kaas uit de Alblasserwaard. We dronken Chardonnay Rossj-Bass (I, 2004), en gingen meer dan happy naar huis. Auguste is vanaf vandaag 3 weken dicht, en daarna zou ik bijtijds bellen naar deze nieuwe culinaire ster.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Kerst - 23/12/2005 - Mensen |
|
|
Het zit er een soort van op. M'n buro is redelijk leeg, alles wat ik moest doen is gedaan of verplaatst naar een volgende datum. Ik ga zo weg, alle winkels langs met kerstbrood en dan lekker naar huis. Vanavond eten bij Auguste met moeder en vrouw, ben erg benieuwd. Ben ondertussen snotverkouden na een slopende week met teveel werk, drank, eten en bovenal gezelligheid. Na de brakke maandag heb ik dat gevoel eigenlijk niet meer verlaten. Dinsdag lang en zwaar geluncht met Steven en Giel (Deenik, visaandeschelde) bij Pays Bas, woensdag met m'n vader naar de Ven, weer lunchen en s'avonds onze kerstborrel met hap in Pays Bas. Had niet echt veel zin maar eigenlijk was het een ontzettend leuke avond, half twee thuis!!
Donderdag geluncht met m'n vriendin Annelies (Putman Cramer) die de PR doet voor Julius die zo leuk Smart Cookt, plannen smeden voor het nieuwe jaar. Nou, daar kwam weinig van want ineens zat vriend Steven ook aan tafel, toeval bestaat niet.
Vandaag dus laatste dag, morgen kerstdiner in Zeeland, overmorgen naar Andorra!
Ik houd je op de hoogte, maar of dat dagelijks wordt is heel erg de vraag.
Zalig kerstfeest!!
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Valderrama - 20/12/2005 - Mensen |
|
|
Ik heb gisteren gegeten en gepraat met Fred ten Kroode in Restaurant Paardenburg in Ouderkerk aan de Amstel. Fred is agent voor Valderrama (zie kantlijn voor webadres), een werkelijk prachtige olijfolie uit Spanje. Ik had vorige week met Pascal al even gesproken over Valderrama en Fred, hij was net met ze in Spanje geweest om een stukje voor Business Class op te nemen. Leuke avond, hoop geleerd, en niet alleen over olie. Fred is behoorlijk commercieel, maar zonder vervelend te zijn, hij laat je gewoon niet meer los als hij je beet heeft. Lekker gegeten ook, glaasje champagne vooraf, coquilles St Jacques met gecarameliseerde witlof, waarna een prachtig stukje hertenrug. Saint Veran 2002 (F) en een Morey St. Denis 1996 (F), Fred houdt niet alleen van olie, maar ook van Bourgogne. Een mooie avond, wie weet wat er uitkomt.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Wijnkrant - 20/12/2005 - Mensen |
|
|
Krijg net een mailtje van Odette (van de Wijnkrant, webadres in de kantlijn)) dat ze me graag willen houden als columnist, als ik maar niet meer schrijf over pannen, messen en knoflookpersen. Vanaf volgend jaar staat in iedere Wijnkrant een mooi recept, met foto en wijnadvies van de master (Nico McGough) zelf.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Brak - 19/12/2005 - Mensen |
|
|
Heb ik eigenlijk nooit last van, maar het was vrijdag laat, zaterdag normaal maar wel de hele dag gewerkt, en zondag een kerstborrel en weer laat. Teveel rode wijn, te weinig gegeten, te laat naar bed. Nu weer in de nieuwe week, nog een paar dagen en we gaan lekker weg. Heb net de privé financiën klaar, alles betaald voor dit jaar, en zak langzaam in een depressie. Ik denk dat er maar 1 ding helpt, lekker lunchen met mijn vriendin Anne Claire, en haar plannen voor de Kleine Fabriek aanhoren. Ze wil dat ik op de openingsdag kom koken met een heleboel kinderen. Ben benieuwd.
Oh ja, heb gisteren iedereen op de kerstborrel toegezegd dat ik wat over ze zou schrijven, nadat ik ze de Smartday.nl sleutelhanger heb gegeven.
Dat heb ik dan nu gedaan.
|
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Kids - 18/12/2005 - Mensen |
|
|
Eindelijk was het zover, mijn Kids-catering naar aanleiding van een veiling.
De voorgeschiedenis;
In 2004 zijn Cit (Alexander) en Wilma met hun kinderen meegereisd als modellen voor foto's Smart Cooking 3. In Saigon en Maleisië ontpopten zij zich tot meer dan modellen, 4 personal assistants en een cheffin productie, aankleding, grimmeuse en bovenal moeder overste. Een geweldige tijd, zekker ook door een volle dag te koken met onze 30 weeskinderen in Saigon. Bij thuiskomst wilden ze mij bedanken en hebben ze een groot diner georganiseerd voor vrienden en familie. Iedereen kocht een plek, ik kookte een potje aziatisch, en als klapstuk veilde Job (Ubbens) alle door mij meegebrachte tafelbenodigheden. Een waanzinnig succes, met een ruime € 5000.= op de eindteller. Tijdens en na het diner bleek dat er dubbel zoveel mensen hadden willen komen, maar te kort dag en al snel vol, dus besloten we direct het nog een keer te herhalen. De tweede keer was zeker zo geslaagd en nam mijn trouwe kameraad Steven het houtje van Job over. Hij trok in een moordend tempo al het geld uit het aanwezige publiek hun portemonnaie en veilde als klap op de vuurpijl de chef zelf. Ideetje van Wilma:" Juul, ik weet dat je nooit meer catering doet, maar wil je één keer een uitzondering maken?". Einde van het verhaal was dat Paul mij voor een keurig bedrag heeft behoed met potten en pannen af te reizen naar Bloemendaal, Berkenwoude of Brielle, en ik vrijdag lekker in Bussum heb gekookt. Myrthe stond naast me aan de vuren, en Willem en Didier in de bediening (allebei 12). Menu: viskoekjes (natuurlijk), zalmtartaar met gember en tempura van aardappel met chilimayonaise als amuses. Thais vissoepje met zeebaars en garnalen om mee te starten, waarna penang neua, zeebaars in rode curry, gemarineerde varkensbuik, spicy garnalenburgers, Koreaanse auberginesalade, haricots verts met citroen en munt, gewokte bosuitjes met soja, en rijst. Toe de tropische syllabub, en natuurlijk de KIDS wijnen, werkelijk perfecte (en betaalbare) wit-rosé-rood van Domaine de Valensac (Gouden Ton).
Een mooie avond, éénmalige catering-oefening, hoewel ik in een vlaag van verstandsverbijstering mezelf weer te koop heb gezet. Voor het goede doel! Over goede doelen, Wilma sloot de projecten voledig in stijl af met een grote cheque, de tweede avond heeft meer dan € 8000.= opgebracht, waanzinnig! Volgend jaar help ik haar, met een Smart diner voor gehandicapte sporters. Ik houd je op de hoogte.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
20,1 - 18/12/2005 - Mensen |
|
|
Historisch hoogtepunt, vandaag ben ik 20,1 kilo afgevallen, yes!!!!
Monti, bedankt!! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Chatillon - 16/12/2005 - Restaurants |
|
|
Gisteren eindelijk bij Pascal gegeten in Chatillon, Noordwijk (071-3653000). Best nog wel een uurtje toeren vanuit Bussum, maar de ontvangst door de heer Guggenheim is allerhartelijkst. Hij zet de auto weg en wij treden binnen in Chatillon. Pascal staat te bikkelen en laat ons even later weten dat hij niet graag de zaal in komt. Geen probleem, ik ga wel graag keukens in en ook hier is de ontvangst allerhartelijkst. Hij gaat een menu voor ons maken, en wij gaan aan de Billecart Salmon, op magnum! Op tafel wat rauwe ham, olijfjes en bladerdeegjes, even later gevolgd door een gelei van kalfstong met rilletes van kalfstong met geconfijte citroen, bieslook en een vinaigrette van rode biet. Zo, de kop is eraf. We gaan direct door met een bepaald soort zilverui, gebraiseerd in calvados, met een compôte van tomaat en een crème van knolselderij. De derde amuse is een champagnesabayon op een gelei van saffraan, een blaadje brikdeeg en een bitterbal van konijn en cashewnoten afgetopt met een stukje artisjok a la baricoule. Ik zal de rest van het menu en de wijnen wat duidelijker onder elkaar opschrijven, voordat we verdwalen in plussen, komma's en bij-zinnen.
Met honing geroosterde bluefin tonijn, crème van basilicum, blanc manger met een gelei van paprika, dille en bieslook, krokantje met gerookte piment, komkommerkrul met schuim van citrusvruchten. Hierbij een Riesling 2002, Bründlmayer, Zöbinger Heiligenstein.
Gebakken coquilles St. Jacques met een croque monsieur van brioche, gerookte paling, hooiham en Parmezaanse kaas. Hierbij een Montluis sur Loire 2004 , Clos du Breuil, van François Chidaine.
Zachtgegaarde kreeft op Canadese morilles, tijmappeltje, trompettes de la mort op met kummel verrijkte aardappelpuree, nog een uitje van de amuse en een krokant wieltje van aardappel. Weisburgunder 2003, maximum cuvée (laatste oogst, oudste stokken) van herr Hiedler uit Oostenrijk.
Op de graat gegrillde grietbot met basilicumcitroenzout, waanzinnige linzen en z'n eigen, lichtgemonteerde saus. La Preceptoire 2004, Les terres Nouvelles (initiatief van Domaine de la Rectorie).
Snoekbaars in een bouillon van Stellendamse garnalen, met wilde spinazie, schorseneer, haricots verts en een tomate cerise. Witte Chateaneuf-du-Pape, 2003 Mont Redon.
Lichtgerookte Anjouduif met rillettes van duif, in bruine rum gemarineerde ananas, gebraiseerde groene kool met kwarteleidooier en Italiaans spek. Mousse van duif met lichtgeslagen room, verpakt in een leeg eitje. De witte wijn is me ontgaan, maar bij de mousse van duif werd een witte port, Senhoro do Convento geschonken.
Gebraden zwezerik met een zilte jus met ansjovis, siroop van bruine rum, gecarameliseerde lof, kalfstong in sesamzaadjes, puree van bloemkool met wat rauwe bloemkool en gefrituurd merg. Hierbij een Givry 2001, premier cru van Oblot.
Dit was 't!
Na afloop nog even bijgekletst met Pascal in de lounge van het hotel, en nog een laatste glas Givry, voordat meneer Guggenheim de auto weer voorreed.
Oh ja, hoe het was?
Overweldigend, wat een smaken, goed tempo en superbe service.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Pols Potten - 15/12/2005 - Koken |
|
|
Toonaangevende groothandel en importeur in interieuraccesoires, èn vrienden, waren hier gisteren te gast. Ik had met Jan vorige week een powerlunch gehad bij Spring (zie 9-12) om e.e.a. door te nemen en ik geloof dat het allemaal wel goed ging. Het was medewerkers en partners, waarbij de medewerkers moesten koken. We hadden als alternatief voor de partners een wijndingetje willen doen, maar Harold kon niet en ik wilde geen ander. In plaats daarvan had Norman (Trapman, hoogleraar in de klei, volgens Theo) een paar blokken klei meegenomen waar de tafeldecoraties van moesten worden gemaakt. Waanzinnig, waarvan acte, een last-minute creatie van Frans Piek aan het glas (voor wie me niet direct herkent, it's me!!) |
|
|
 |
|
|
Het menu was erg uitgebreid, Jan wilde dat ieder eiland voor iedereen kookte, dus hadden we 15 gerechten, te weten; viskoekjes. krokant gebakken olijven, dadels gevuld met bacon en foie gras, thaise kippensoep, blanquette de veau, couscous met lamsvlees, gestoofde kabeljauw met gremolata, kipkebabs met sesam, met uiencompote gevulde portobello's, curry van tomaten, salade van kropsla met balsamico, mousseline van aardappel met bosuitjes en groene kruiden, witte rijst, tropische syllabub, appel brulée en zoete minestrone. Wat veel allemaal, maar wel in kleine porties. Er was alleen wat mousseline en couscous over. Jan had wel pijn na afloop (teveel gegeten) en Annemarie Pasquale ook, haha.
De krokant gebakken olijven, gestoofde kabeljauw met gremolata en de met uiencompote gevulde portobello's vind je volgend jaar allemaal in m'n nieuwe boekjes!!
Ik ga vanavond bij Pascal eten, morgen lees je alles!!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Hitte - 14/12/2005 - Spullen |
|
|
Bij het opruimen kwam ik een artikeltje tegen wat ik 2 jaar geleden schreef voor de Wijnkrant, leek me wel handig in deze tijd waarin iedereen zich druk maakt over het kerstdiner.
De eerste vraag die ik mensen al jaren stel als ze een pan zoeken is op welke hittebron ze koken. Bijna iedere pan is gemaakt voor-,of komt het meeste tot zijn recht op-, een specifieke hittebron. Natuurlijk zegt de fabrikant anders, zijn doel is immers zijn pannen in een zo'n breed mogelijke markt te zetten, maar daarover een andere keer meer. Nu even over hitte, want wat ik eigenlijk altijd vergeet te vragen is waarom mensen op die specifieke hittebron koken. Is het omdat ze dat prettig vinden, omdat dat nu eenmaal in de keuken zat, omdat ze dat in hun ouderlijk huis ook hadden of omdat er op de plek van hun keuken nu eenmaal bepaalde hittebronnen (bijv. gas) onmogelijk zijn.
Laten we eerst eens een aantal hittebronnen op een rijtje zetten:
Hout; eigenlijk alleen maar aan te raden in bos- en ski-hutten, niet echt handig als je vanuit het niets even snel een eitje wilt bakken.
Gas; ideaal, veel gebruikt in de professionele keuken, al dan niet afgedekt met platen. Makkelijk te temperen en op te voeren. Helaas niet overal verkrijgbaar door een leiding, dus dan maar slepen met flessen.
Electrische platen; tikje ouderwets, langzaam te temperen, blijven lang warm als je ze uit zet, wel makkelijk om te sudderen.
Keramische plaat; zie electrische platen hoewel het temperen wel mee valt tegenwoordig met de halogeen zones (zones die als een dolle warm kunnen worden maar ook bijna net zo snel weer terugkoelen behalve dat je de opgebouwde hitte in de glasplaat nog even houdt) Het grote voordeel van keramsiche platen is het schoonmaken. Doekje erover en klaar.
Inductie; velen noemen dit ideaal, koken boven een magnetisch veld, weinig na-warmte, snelle traploze opvoering van de hitte, makkelijk schoonmaken en redelijk veilig wat betreft de hitte van het element na het koken. Wordt ook steeds meer toegepast in de professionele keuken omdat het de gemidddelde temperatuur in de keuken dramatisch naar beneden haalt. Een klein detail, over het algemeen moeten al je pannen vervangen worden indien je overstapt op inductie, kromme bodems en aluminium werken niet op deze hittebron.
Divers; er zijn nog wel een aantal andere mogelijkheden, bijvoorbeeld de Aga cooker, een fornuis met meerdere ovens en platen die dag en nacht aan staan, ideaal voor in de winter, je komt immers altijd in een behaaglijke keuken, moordend in de zomer, om dezelfde reden! Tevens moet je voor een Aga volledig anders leren koken, omdat eigenlijk alles in de ovens wordt bereid (een beetje gebraad ziet minimaal 3 verschillende ovens).
Maar wat nu te doen?
Ik ben ouderwets en zweer bij gas. Ik zie wat er gebeurt, kan op het oog de vlammen temperen en weet na jaren ervaring wat ik doe. Maar, ik ben niet helemaal eerlijk!
Het is namelijk zo dat ik helemaal niet zoveel kook, althans niet op vuur. Okay, een aardappeltje, pasta, een haricotje, die gaan op het vuur, vaak geholpen door de Quooker (de kokend-waterkraan, een welhaast constante bron van kokend water naast mijn gewone kraan, hoe heb ik ooit zonder kunnen leven?), en een mooie saus ook, maar de rest gaat allemaal in de oven. Vlees, vis, een hoop groentes, even aanbraden (met vlees doe ik dat eigenlijk al niet), en in de oven tot het klaar is, geen omkijken naar.
Hardstikke smart!, je hebt immers tijd voor andere dingen, tafel dekken, de troep opruimen, de kinderen, hun troep opruimen, of.....
Het opentrekken van een mooie fles wijn!!
Binnenkort leg ik je uit waarom je vooral geen pannenset moet kopen! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
