 |
Red Sun - 30/03/2006 - Restaurants |
|
|
Geheel tegen de regels in heb ik gisteren in het Gooi gegeten, iets wat ik eigenlijk nooit doe daar ik vind dat je in het Gooi nergens lekker kunt eten, laat staan value for money kunt beleven. Ik borrelde even bij Cees, bespreking 3de druk Smart Cooking 1, die me spontaan uitnodigde mee te gaan naar een nieuwe tent in Blaricum, Red Sun. De ouderwetse Chinees in een nieuw jasje, leren fauteuils, veel rood en zwart (donker dus), en een Chinese kaart met Japanse invloeden. Het idee is allemaal kleine bordjes te bestellen en zodoende tot een menu te komen. Goede truc, want de bordjes zijn minimaal en voor je het weet bestel je 11 gerechten (alles tussen € 7.50 en € 17.50). We begonnen met een wilde oester met zwarte bonen en chili, een coquille St. Jacques met saké, lenteui en citroen, en een tartaartje van tonijn met lenteui. Allemaal prima, maar niet echt op smaak, beetje fantasieloos, alsof er niet iemand staat te koken maar meer gerechten staat samen te stellen. Door met teppan yaki van zalm met soya en lenteui, die ontzettend lekker was ware het niet dat er een soort shoarma-knoflooksaus naast stond, die later bij de ossenhaas nog eens terug kwam. Tegelijkertijd tausie(?) gamba's met groente en zwarte bonen, en teppan yaki van inktvis met knoflook en sake (teppan yaki van....., nooit van gehoord maar het betekent gewoon à la plancha, of op de bakplaat. Teppan yaki van rundergehakt is toch gewoon een hamburger, ach....ik zeur).
De laaste set gerechten bestond uit teppan yaki van ossenhaas met knoflook en cognac (met die vieze zoete knoflooksaus), lamsfiletbiefstukjes met zwarte peper, kip met teri yaki en sesam, en gyu sashi van rauwe entrecôte met ponzu dip. Allemaal best, hoewel bijna te weinig om goed te proeven. De entrecôte was gedrapeerd over een blok ijs, wat zorgde voor een mooie rode kleur en een bijna verdovende werking in de mond, en waarschijnlijk had het lamsvlees ook even tegen dat ijs gelegen. De opmerking hierover werd door de bediening voor kennisgeving aangenomen, "ik zal het doorgeven aan de keuken". De Mondavi Woodbridge (USA, 2003) smaakte er prima bij, en om 10 uur zat ik in de auto naar huis, in voorbereiding op het ophangen van de slingers.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
HY - 29/03/2006 - Spullen |
|
|
Ik ben aan het bevallen van een nieuw project. Op de Eten & Genieten beurs in de RAI ben ik een jongen tegen gekomen die handelt in Franse comestibles. Hij verkoopt zijn waren aan de handel en aan particulieren, en de laatste groep benadert hij op beurzen en manifestaties met een oude Citroën HY, uitvoering frietkar. Een geweldig mooie auto, met een uitklapbare zijkant, koelmeubeltje, klein keukentje, te cool. Ik zag meteen mogelijkheden en ben dus nu op zoek naar zo'n wagen. Ik wil er een rijdend kookwinkeltje van maken, ter verkoop en promotie. Via via via ben ik terecht gekomen bij een oude amigo die er een heeft staan.
Cool ding hè.
|
|
|
 |
|
|
Ik ben een beetje in dubio, de wagen is niet echt nieuw, erger nog er zit behoorlijk wat werk aan, enneh.... ik pas er niet in (rechtop staand!).
Hij is wel ongelooflijk leuk, het eerder genoemde koelinkje, een hakblokje, een schatje, maar veel werk en een hoop poen. What to do??
|
|
|
Reageer > | (10 reacties) |
|
|
|
Michel Guérard - 28/03/2006 - Restaurants |
|
|
Michel Guérard, één van de grondlegers van de nouvelle cuisine en grondlegger van de cuisine minceur, is gisteren 74 geworden (bron: Smart Cooking agenda 2006). Ik heb 1 keer bij hem gegeten in Eugénie les Bains en dat is wel een aardig verhaal. In 1990 sloot ik een weddenschap af met mijn moeder dat zij binnen een bepaalde tijd een bepaald aantal kilo's zou verliezen. De prijs was eeen aantal diners op gedenkwaardige plekken die de winnaar mocht uitkiezen. De weddenschap was zo opgesteld dat ik bijna niet kon verliezen. M'n moeder wist het, ik wist het.
Een half jaar later won ik en mocht ik het zeggen. Het werden de 3 Michels. Michel Bras, Michel Trama en Michel Guérard. We besloten er maar een weekje van te maken en wat dagen aan het strand, St. Jean de Luz, door te brengen. We vlogen naar Toulouse en reden direct naar Michel Bras (toen nog **, nu ***) in Laguiole waar we genoten van o.a. zijn gargouille de legumes. Het gaat over Guérard, dus ik ga niet in details. De volgende dag reden we naar Michel Trama (toen **, nu *** in Puymirol, waar we een gelijkwaardige (ietsiepietsie mindere) ervaring hadden. Op naar de kust, het Grand Hotel in St. Jean de Luz, vanwaar we dagelijks tripjes maakten naar culinaire pleisterplaatsen. Ik moest mijn moeder een beetje matsen, de hele trip liep natuurlijk nogal in de papieren (als zij had gewonnen waren we naar de Voetangel gegaan), dus nam ik haar mee naar Arzak in San Sebastian en naar Firmin Arambide in St Jean-Pied-de-Port (terwijl ik dit schrijf denk ik: "wat een gelul, ik neem mijn moeder nooit mee, we gingen gewoon samen en ik betaalde"). Enfin, aan het einde van een fantastische culinaire week, waarin o.a. de aanzet gegeven werd om ons familiebedrijf aan 2 nieuwe eigenaars te helpen (m'n zuster en ik), zou de slotavond plaatsvinden bij de koning van de dieetkeuken, waar ik tegenop zag als een berg. Na zo'n week kon het alleen maar teleurstellen, we hadden het al zo fantastisch gehad, geweldig gegeten, onthaald....., wat moeten we bij zo'n oud icoon, met zijn eeuwige Villeroy & Boch borden (Basket).
De weg naar Eugénie les Bains is lang, dus moest er geluncht worden bij een nabij gelegen uitspanning van Didier Oudille (doe geen moeite, hij is al jaren failliet) waarna we incheckten bij de oude baas
Alles wat we in die week hadden meegemaakt verbleekte bij de ervaring van dat verblijf. Menu, service, wijnen, ambiance, Guérard zelf de hele avond achter de kachel èn de volgende ochtend bij het ontbijt, het was werelds! Een culinaire grootmeester, ik zou eigenlijk wel weer eens terug willen, mam!!
|
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Aan de slag - 27/03/2006 - Koken |
|
|
Ben weer begonnen vandaag, hoewel ik donderdag en vrijdag stiekem ook al een beetje heb gewerkt. Moest vrijdag een presentatie geven (en dus maken) voor een nieuwe Smart Cooking (voor Studenten), welke opdracht nu in de pocket zit!
Zaterdag een rustig dagje, Max moest uitspelen met hockey en scoorde 2 keer binnen de met 2-1 gewonnen wedstrijd. S'avonds een borreltje in Hilversum, maar de dag bleek toch wel een beetje lang, in ieder geval qua staan. Zondag de hele dag gewerkt aan vriend Leonid, waar ik een Winebar voor op poten aan het zetten ben, in Marbella. Daarna een potje gekookt voor Ferran, mijn muziekale vriend uit Tilburg. Rollade met dragon (SC 1) met even gewokte groene asperges en een aantal heerlijk wijnen van Sauter (moest ik proeven!). Rollade maken??
Kilo varkensrollade doorboren door de lengte met een lang puntig mes en deze snede vullen met een halve bos verse dragon. Opbinden als een rollade en voorzien van zout, peper en een lik boter 30 minuten braden in een op 190°C voorverwarmde oven. Laat nog een kwartier rusten, bedekt met aluminiumfolie, en blus ondertussen de r.v.s. braadslede af met een flinke scheut witte wijn. Voeg na het inkoken 250 ml. slagroom toe en laat nog wat inkoken. Breng op smaak met zout, peper en eventueel wat bouillon(poeder).
Vanochtend meteen weer vol aan de slag met een Shopmanagersoverleg, nu een beetje de troep op mijn buro aan het opruimen, en vanavond gezellig met Roy en Norbert in de slag voor de aankomende koninginnedag.
|
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Sushi - 24/03/2006 - Restaurants |
|
|
Ik word toch wel een beetje gek zo'n hele week thuis. Vanochtend kon ik eindelijk "ontsnappen", moest naar Houten om een belangrijk boekenproject aan te nemen, ik vertel later nog wel wat. Omdat ik toch op reis was ben ik even langs kantoor geweest, was weinig verandert in een week, en heb uiteindelijk met mijn zoon geluncht. Max (11) doe je eigenlijk alleen maar plezier met McDonald's of sushi, dus dat werd het laatste. The place to be, op eenzame hoogte, is al jaren Yamazoto (*) in het Okura hotel, en ik vond dat ik dat na een week eenzame opsluiting wel had verdient. Nu is Max een precies mannetje, dus we moesten absoluut aan de sushibar zitten, anders kon ik 't vergeten. Het voordeel aan de bar is dat je precies kunt zien wat ze doen, maar dat is ook meteen het nadeel, aangezien ze daar alle sushi maken en het soms wel een kwartier duurt voordat ze aan de jouwe beginnen. Vandaag ging het vlot, 47 minuten erin en eruit (dus geen parkeergeld!) en hebben we genoten van de California roll inside out, de handroll (met mayo, avocado en crab), kappa makki (komkommerrolletjes, speciaal zonder wasabi voor Max), de big roll (nori, rijst, krab, paddestoelen, vispaté en in soja en suiker gemarineerde groente), de tamago (met ei), de ikura (met zalmeitjes), en de maguro (met tonijn). Max met een Fanta, ik met een glaasje Hoya de Cadenaz, chardonnay-sauvignon blanc (E, 2004), geweldig.
|
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Breuk - 21/03/2006 - Mensen |
|
|
Waar ik in '83 nog een week voor nodig had, is nu in een ochtend gepiept. M'n derde liesbreuk was geen kleintje, meer medium, en is gisterenochtend met een matje gerepareerd door Maarten. Half 9 binnen, half 11 naar de OK, 1 uur weer op de kamer, 4 uur thuis. Fluitje van een cent, hoewel de boel wel behoorlijk trekt en ook het slapen niet echt comfortabel was. Het belangrijkste is dat ik lekker thuis ben en niet in een ziekenhuisomgeving. Volgens mij herstel ik beter met een bordje van de eerder genoemde blanquette de veau met een voorzichtig glaasje viognier (Sarret, F, 2004), dan van een bruine boterham met kiprollade in een ziekenhuis, wat jij. Nu is een breuk helemaal niet dramatisch, hooguit oncomfortabel. Enfin, nog een beetje slaperig van de narcose (algeheel, ik laat niet in mn rug prikken om vervolgens te horen wat de HH medici het weekend hebben uitgespookt!) ben ik de rest van de vrijgehouden week al een beetje aan het inplannen. Met een beetje geluk moet ik toch zo tegen het einde van de week al weer aan een tafel kunnen zitten, toch? |
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
In beeld - 19/03/2006 - Mensen |
|
|
Was net even in beeld, in Smart Traveller, genietend van de KLM World Business Class maaltijden op Schiphol, tijdens de proefsessie van afgelopen woensdag. Heb afgesproken er niet over te praten en/of te schrijven, maar heb wel gezien dat er een hoop bij komt kijken voordat een lieve mevrouw of aardige meneer een blad eten voor je neus zet op 10 km. hoogte. Tjemig de pemig.
Waar ook een hoop bij kwam kijken was bij het diner wat Mathijs gisteren voor ons aanrichtte, holy meck wat had die er een hoop werk van gemaakt. Niet alleen ongelooflijk gezellig, maar ook ongelooflijk lekker. Coquilles in de schelp, met wat gember, weer dicht gemaakt met deeg en even in de oven. Daarna ravioli's gevuld met eend en een pesto, ook niet verkeerd, zeker niet met de heerlijke Viré Clessé (F, Macon om precies te zijn, 2004), en als pièce fantastische lamsfilet met een even fantastische Château Phélan Ségur (F, 1998). We sloten af met een gelei van rode vruchten en hele aardbeien, waarna de heren massaal aan de Havana's gingen. Mooie avond.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Zaterdag - 18/03/2006 - Mensen |
|
|
Poeh, wat een week. Proeven bij de KLM op woensdag, 2 kooklessen op donderdag, en vrijdag een zware bespreking met de luitjes van Inmerc (helemaal niet zielig, heerlijk geluncht bij Ron Blaauw, en nog gezellig ook!). S'avonds lekker thuis, hadden we gepland, blanquette de veau, maar we moesten nog even Max ophalen bij Jeroen en Miriam, het plakadres in de Vesting. De blanquette staat dus nu in de ijskast! Overigens hadden we eerst nog even een besprekingkje in de manege van Okky, waar ik in mei een gesponsored diner kook voor de carrouselgroep, middenin de bak, omringd door alle pony's. Vandaag al om 8.45 op het hockeyveld, waterkoud, en daarna even naar de grote stad. Pol's Potten, Sissy Boy, Keet in Huis, en geluncht in Kaap Kot. Kroketten van Oma Bob, onthoud die naam. Even gesproken met Martijn, die een Citroen HY in de verkoop heeft, de snack uitvoering. Ik heb al tijden een plan om een soort rijdend winkeltje te maken, voor promotionele doeleinden, en de HY is een uniek ding. Zijkant open en verkopen maar. Rustig weekeinde, vanavond uit, en morgen ook, maandag onder het mes voor mijn derde liesbreuk! |
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
KLM - 15/03/2006 - Reizen |
|
|
Ik was dus naar Chicago, maar ik heb expres even gewacht met mijn culinaire belevenissen aan boord van de trotse zilveren vogel. Ik wilde dolgraag de proefsessie van vanochtend meemaken en was bang dat ze me eruit zouden kicken als ze het volgende zouden lezen. Daar gaan we, op hoop van zegen.
De KL 611 naar Chicago heeft op 10 maart ruim anderhalf uur vertraging, hetgeen pas duidelijk wordt als we al door de controle zijn en de helft van de boardingpass hebben ingeleverd. Er is dus geen weg terug meer. Overigens zo duidelijk is het helemaal niet, ik hoor toevallig de ene bewaker tegen de andere zeggen dat het nog wel even gaat duren. Bij navraag bij het grondpersoneel wordt me verteld dat het hoogstens nog een kwartiertje duurt, dat wordt dus een uur! Zonder enig bericht. Enfin, de stemming zit er goed in, maar ik verheug me in ieder geval op de lunch, het is immers 12 uur. Ik heb geluk vandaag, Cees Helder van Parkheuvel (***) heeft zich met de kaart bemoeit, dat komt goed. De alleraardigste stewardess schenkt me een glaasje Van Zylshof Chardonnay (SA, 2003) in en komt met het plateau. Het voorgerecht bestaat uit een creatie van garnalen en knolselderij waarbij de zgn. gebakken garnalen (no way gebakken, wel knapperig) tussen en onder een plak knolselderij, wat haricots verts en een paar sinaasappelpartjes liggen. Hierbij een lavendeldressing, waarin ik absoluut geen lavendel kan ontdekken. De combi is een beetje raar, bitter-zoet, en de knolselderij voegt weinig toe. De bijgeleverde salade is okay, vinaigrette en kaasvlokjes prima, alleen de geroosterde courgette is slap en vies. We gaan door met de lamsfilet met flageolets, waarvan het vlees zeker de moeite waard is. De flageolets zijn helaas niet helemaal gaar, de gratin van rettich is waterig, de tomaat is veel te gaar en de bijgeleverde pasta is te droog en aan de rand gewoon hard en verkleurd. De kruidenkorst op het vlees is lekker en heeft geen zout en peper nodig, de saus heeft een klein bittertje. Terwijl we over IJsland vliegen, dat is natuurlijk wel weer cool, sla ik het toetje over en neem ik wat kaas. Reypenaer, zachtblauw en iets met kruiden, wat gebroken crackers en een halve vijg. Bij mijn eerste hap wordt me een doos bonbons onder de neus gehouden, je kan er maar vanaf zijn.
Ondertussen lees ik in de Condé Nast Traveller een heel artikel over vliegtuigcatering, waarin eigenlijk alle consulting chefs zeggen dat de airlines van het restaurant idee moeten afstappen en gewoon lekker eten moeten serveren. Liever 1 goed ding, liefst gestoofd of op soepbasis, en verder niet zeuren. Helemaal mee eens.
De terugweg, KL 612 op dinsdag, biedt weer hele nieuwe verrassingen. Vandaag geen Cees Helder, maar wel gepeperde gerookte zalm, met gerookte St.-Jacobsschelp en gepofte appelpartjes. Ook weer een wonderlijke combinatie (appelpartjes, denk aan stoofpeertjes met kaneel), waarin de coquille volledig smakeloos is, zelfs geen rooksmaak heeft. De bijgeleverde groene salade is volledig bedekt met blauwe kaas, waar ik nu net niet dol op ben. Geen sla dus. Een ander bijgeleverd accessoire, een soort pizzabroodje, blinkt ook uit door smakeloosheid. Het pièce bestaat uit een rundermedaillon met een knoflookkorstje, worteltjes en aardappelpartjes. Het garnituur is volledig anders, nl. tomaat, portobello en jonge mais, het vlees is zo gaar dat het draderig, grijs en smakeloos is. De wederom alleraardigste stewardess ziet me worstelen, en haar suggestie om iets anders in de oven te stoppen grijp ik met beide handen aan. 20 minuten later komt de geroosterde kipfilet met Prosciutto en Fontina, die prima is. Niet te droog, mischien iets te veel broodkruim door de vulling, maar goed op smaak, de sperziebonen hebben zowaar nog een bite!
Ik eet niet alles op, houd nog een beetje plaats voor een stukje kaas om de Zinfandel van Ravenswood (USA, 2002) mee op te maken, maar helaas is er geen kaas geleverd.
Bottom line, het blijft moeilijk. Ik zag geen verschil tussen het menu van Cees Helder en het menu wat waarschijnlijk in Amerika is gemaakt, beiden waren middelmatig. Ik zie wel verschil tussen bepaalde maatschappijen. Thai, Cathay Pacific, Malaysian maken gewoon allemaal lekkerder eten. Mischien leent oosters zich ook wel veel beter voor opwarmen, hoewel de rijsttafel van de KLM van vorig jaar me nog vers in het geheugen voorkomt als een van de slechste vliegtuigmaaltijden ooit. Mijn allerbeste ervaring ooit was aan boord van Continental Airlines, van New York naar Amsterdam, waar ik een prachtig stukje gestoofd rundvlees kreeg in een heel goed gekruide bouillon. Heel simpel, heel lekker.
Ben benieuwd morgen, er zullen vast een miljoen haken en ogen aan zitten.
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Red Light - 14/03/2006 - Restaurants |
|
|
Laatste avond in Chicago. Eerst nog even een b'day party bij Bob en Sherryl op de kamer (Presidential suite, toe maar) waarna we Henri ontmoeten in de Red Light. Ik was hier in 2003 voor het laatst, en was toen onder de indruk. Beetje fusion-oosters, hoewel het vanavond meer oosters dan fusion is. We starten met een glaasje Pazo de Señorans, Albariño, Rias Baixas (E, 2003) en besluiten, wederom, het tasting menu te nemen. Henri mompelt nog even iets van "niet te scherp, hè", en we gaan beginnen. Het eerste gerecht is meteen een schot in de roos, tempura van grote garnalen met een chilimayonaise, in een bakje van loempiadeeg met wat mesclun (gemegde groene sla). We zitten vlakbij de open keuken en naast de uitgifte, waar een klein vrouwtje steeds heel druk bezig is. Dit blijkt Jacky Shen te zijn, de chef, die ons door de avond sleept. We gaan door met een fillipino-style loempiaatje met garnalen en een gembervinaigrette, een ander loempiaatje met kreeftenmayo en groene kool op een Thaise chili-mango saus, en een koud Vietnamees rolletje van rundvlees, spinazie en ngoc mam (vissaus-citroensap). Allemaal heerlijk.
De volgende gang is gestoofde baby octopus, daarna gemarineerd in gember, vissaus, tamarinde, knoflook en citroenblad, geserveerd met avocado en gefrituurde rijstnoedels. Tjemig! Tafelgenoten Arthur en Henri waren in het begin wat aarzelend, als het maar niet scherp en/of raar is, maar gaan helemaal los. Er komt een crabcake van Jonah crabmeat (nooit van gehoord), met rode en gele paprika, koriander, lenteui, taugé, jullienne van wortel en een mayonaise van gerookte chili. Henri wil aan de rode wijn en we gaan voor een Sinister Hand, Columbia Valley, Washington (USA, 2004, grenachre, syrah, mourvedre, cornoise), lekker genoeg om er later een tweede van te bestellen. Het verhaal over de naam van deze wijn verteld dat er ooit tijdens een bootrace een eiland kon worden gewonnen. Wie als eerste het eiland aantikte won. De schipper van de achterste boot kon zijn op handen zijnde verlies niet aan, sneed zijn hand af en gooide dat als eerste op het eiland, en won zodoende. Wij gaan ondertussen door met een diver scallop (handgedoken dus weer), op een stukje polenta, dat op smaak is gebracht met mascarpone, porcini, gember, room, knoflook en boter. Hierbij een sauce Jakarta, van kokosmelk met gedroogde birdseye (Thaise levensgevaarlijke chili). Je begrijpt, er blijft van dit gerecht niets maar dan ook niets over, doodzonde!
Enfin, we gaan door met kipsaté met pindasaus, 5-spiced spareribs en bbq-ed eend, die even is voorgekookt in sinaasappelsap, en wordt afgemaakt met een cranberry-sinaasappelsaus. We beginnen langzaam een beetje vol te raken, maar dat weerhoudt Jacky niet nog wat schaaltjes op tafel te zetten. Sperziebonen met soja, caramel, jus d'orange, gember en sesamzaad. New York ribeye met teriyaki oesterzwammen, shiitake en aardappelpure met wasabi. New York strip (entrecôte) met zwarte peper en een hele slappe penang neua (curry) van kort gekookt rundvlees, pickled veggies en coconut sticky rice. Het is mooi geweest, vinden we, maar Jacky denkt daar anders over.
Chocolademousse-cake met gember, naast een kleine chocolademousse met citroengras (leuk), crèpes met sinaasappel en caramelijs (niets aan) en haar signature dish, een soort klein zakje van chocolade gevuld met slagroom en aardbeien (helemaal niets aan, waar de Washington Post kennelijk anders over dacht). We nokken om 11 uur tevreden af, de teleurstellingen van de scallop, penang en toetjes zijn volledig verdreven door de kwaliteit van de rest.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Tru - 13/03/2006 - Restaurants |
|
|
Toptent in Chicago, naast Charlie Trotter's moet Tru zijn, uitgebaat door voormalig Koppel Rick Tramonto en Gale Gand. Rick staat achter de pannen en Gale maakt de toetjes. Top is het, de prijzen trouwens ook! Vanavond eet ik met Arthur en Henri (Nierman), m'n vriend van de Magimix (en de KitchenAid). Bij binnenkomst is het wachten op Henri, dus we bestellen alvast een Viða Godeval, Valdeorras (E, 2004), die hem, blijkt later, niet kan bekoren. Eenmaal aan tafel besluiten we voor het tasting menu, wat begint met een amuse van een gelei van uiensoep met geschaafde comté (kaas). Erg lekker en precies wat de omschrijving zegt. Hierna een stukje fluke (flandre in het frans) met grapefruit, geschaafde jonge kokosnoot, palmhart, radijs en passievrucht. Veel teveel wilde smaken die het eenzame stukje vis volledig wegduwen. Het eerste gerecht is een crème van bloemkool met geconfijte citroen en Italiaanse oscetra kaviaar. Ik ken de Aquitaine kaviaar, Italiaanse had ik nog nooit van gehoord, en dat is helemaal gen gemis want hij is erg aards en gronderig. Aatje (Arthur) heeft overigens meer moeite met de bloemkool, en zo is er altijd wel wat. Henri heeft eindelijk zijn Spanse glaasje op en besluit in te grijpen, hij kiest voor de Teawa, sauvignon blanc, Hawkes Bay (NZ, 2004), die overheerlijk is. Het volgende gerecht at ik hier vorig jaar ook, een bisque/cappuccino van kreeft, met een ceviche van kreeft. In m'n boekje van vorig jaar staat dat de ceviche meer naar rode paprika smaakt en dat is nog steeds zo. Jammer, hoewel de bisque super is. We gaan door met een stukje foie gras au torchon, terrine dus, met een marmalade van port en vijgen, en los nog vijgen in honing met sinaasappel. Allemaal prachtig, ware het niet dat al die zoete meuk de fijne smaak van de foie gras volledig doet verdwijnen. Ook de sauvignon blanc vindt het niet grappig meer. Gauw aan de pinot noir uit Oregon, Bethel Heights (USA, 2003), wat werkelijk een prachtig glas is voor zijn prijs. We krijgen een mooi stukje geroosterde heilbot met prei, paddestoelen, tomaat en gecarameliseerde ui en sluiten af met en stukje squab (vogeltje) met foie gras, olijven en knoflook. Henri gaat naaar de wc en komt terug ruikend als een bos krokussen, en we krijgen een glaasje kokos-gember-limoensap, just too clean the palette! Nu gebeurt er iets raars, we krijgen allemaal en ander toetje. Vindt Gale leuk (wij minder). Ik heb een roulade van 24 karaats chocolade (nooit van gehoord) met en droge ananas-broodpudding.
De maître d'hotel komt na de toetjes met een beschilderd bord met twee kaarsjes, een bonbon en Happy Birthday in chocoladeletters voor ons, hij wist zeker dat er iemand jarig was ("I overheard you...").Alles bij elkaar lekker gegeten, mooi gedronken, maar een beetje raar. Noem het Amerikaans overdreven. Van het alles met 3 man tegelijk inzetten en uithalen, tot het controleren van de I.D's van de gehele tafel naast ons, Chinezen met een gemiddelde leeftijd van 40 jaar, om te kijken of ze wel alchol mochten drinken!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
MK - 11/03/2006 - Restaurants |
|
|
Na wat vertraging dan eindelijk in Chicago, en meteen midden in een protestmars van duizenden illegalen. Welcome to the USA!
De culinaire belevenissen aan boord van de KL 611 zal ik na woensdag beschrijven, eerst maar eens afwachten wat ik ga meemaken tijdens het proefpanel. S'avonds gegeten bij MK, wat staat voor Michael Kornick. Mooie tent, jammer dat ze toen ik belde om te zeggen dat ik wat later zou zijn meteen vertelden dat ik toch echt binnen anderhalf uur weer weg moest zijn. Eenmaal binnen hebben we dit even recht gezet, we mogen zo lang blijven als we willen, alleen hadden ze dat nog niet aan de bediening verteld. In een moordend tempo gaan we van start met een rillettes van gerookte zalm als amuse en een fles Qupé, bien nacido cuvée, Santa Barbara County (USA, chardonnay/viognier 2004). Voordat ik het vergeet, ik ben hier niet alleen maar met Arthur, die bij ons werkt als inkoper en logistiek manager. Het eerste gerecht uit het Wintermenu is een salade met Parmaham, groene asperges, mosterdressing en op smaak gemaakte crème fraîche. Erg simpel, maar wel lekker. De salade wordt gevolgd door Maine diver scallops, coquilles St. Jacques uit Maine, niet gekweekt maar door duikers opgedoken, op een puree van sancho en citroen (sancho is een soort hartige meloen), met een saus van kippenbouillon, citroen, krokant gebakken kappertjes en gele rozijnen. Onwijs!! Zoet-zuur klopt helemaal, maar ook de textuur van harde kappertjes, zachte puree en net niet gare scallops is wonderschoon. Ondertussen gaan we over op de Pesquera tinto (E, 2002) en wordt ons een kleine risotto gebracht, gaar gemaakt met rode wijn, afgemaakt met mascarpone, confit van eend en oesterzwammen. Alles wat het vorige gerecht in zich had missen we hier. De rode wijn laat een zuur spoor achter in de risotto, die overigens net niet gaar is, en de confit is bremzout. Julio zal het aan de keuken doorgeven!! Het pièce is een filet van hert, op geprakte spruitjes, met een chutney van bietjes, walnoten en sinaasappel en een saus van wederom rode wijn, jeneverbes en gin. Lekker.
Arthur gaat voor een met vruchtjes gevulde meringue en ik sluit af met wat prachtige kaas, te weten colorouge, pleasant ridge reserve, tomato tome en mount St. Francis. Allemaal Amerikaans, allemaal erg lekker. We laten de rekening nog even corrigeren en nokken om half 10 af
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Naar Chicago - 09/03/2006 - Reizen |
|
|
Het zit erop, de voorjaarsbeurs is achter de rug. Altijd een soort marathon, enerzijds in de verkoop, zeker met ons nieuwe account Sabre, anderzijds moet er ook een hoop ingekocht worden voor de winkels. Ondanks dat we al een hoop beurzen in de benen hadden, Parijs, Frankfurt, Milaan, New York, is Utrecht toch ook erg belangrijk, we halen er toch meer dan de helft van de handel. Nog 1 beurs te gaan, ook wel een leuke, de Housewares show in Chicago. Morgenochtend vertrekken Arthur en ik naar The Windy City, heerlijke stad, coole winkels en super-eten, haha. korte trip, maandagmiddag gaan we al weer terug, precies lang genoeg om de beurs te bezoeken, zaterdag te shoppen, en geen jetlag te krijgen. Toch maar weer met de KLM, op de punten deze keer!
Over KLM gesproken, ik ben uitgenodigd door de KLM om in het proefpanel van de nieuwe business class maaltijden plaats te nemen, aanstaande woensdag. Ben benieuwd of ze het leuk vinden als ik binnen kom met mijn bevindingen van deze komende trip, is toch anders dan aan tafel in het kantoor van KLM catering!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Arte - 07/03/2006 - Mensen |
|
|
Holy meck!! Ben dus een dag gevolgd door Gregory (journalist) en Dennis (cameraman), en wat voor een dag. Alles in het kader van de zender Arte, een Europeze zender die 8 minuten uit het leven van de Smartcook wil hebben. Het begon om 11.00 uur op de beurs in Utrecht, in m'n stands, bij leveranciers, inkopend, testend, aan de telefoon, verhaaltje houden en ga zo maar door. Ik dacht dat ik gek werd, wat vermoeiend. Een bepaalde scene hebben we 16 keer overgedaan, de scene waarin Juul zich voorstelt. Laat me met rust!!!
Na de beurs afgereisd naar Bussum, eerst naar de groenteman en daarna naar de slager. Een waar circus in beide winkels, waar alles ook nog es 10 keer over moest terwijl Max in de auto constant op de toeter drukte, ook hem duurde het te lang. Huiswaarts dan maar, boeuff bourguignon maken, in 15 minuten, voor 12 man. Het lukte maar de 15 minuten werd natuurlijk 3 kwartier, want op het moment dat ik de hele mise en place af had om met koken te beginnen vonden de boys het leuk om me met volle boodschappentassen het huis te zien binnenkomen!
Enfin, ik had Cit, Wil en de kinderen uitgenodigd, een gewone maandagavond na de beurs zullen we maar zeggen, en op het moment dat die binnen kwamen begon het interview met mij. Die zaten dus muisstil in de kamer terwijl ik op een krukje in de gang zat, haha. Tijdens de borrel en het eten ook nog wat shotjes, en uiteindelijk gezellig nagetafeld met deze 2 Franse boys. Een leuke dag, maar ik was wel compleet gesloopt. Met geluk wordt het over 2 weken uitgezonden, met geluk ontvang je Arte. Ik meld nog wel even de exacte datum.
|
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Beurs - 06/03/2006 - Mensen |
|
|
Het is weer Voorjaarbeurs in Utrecht en we hebben een nieuwe stand met het Franse topmerk Sabre. Ik vertelde hier al eerder over, bestek en porselein, check it out op www.sabre.fr. Binnenkort verkrijgbaar bij Studio Bazar maar ook in veel andere winkels. De eerste dag, zondag, is altijd erg druk, maar met weinig orders. Kijke, kijke, nie kope...., maar vandaag gaan we knallen. Hadden dus het hele weekend de mensen van Sabre over, vrijdag bij Wilhelminapark gegeten, en zaterdag nog even met ze geluncht bij het Okura hotel. Ik vind dit echt de beste sushi van Amsterdam, het kost een paar centen, Sabre betaalde, maar absolute top. Max, helemaal gek op sushi, mocht mee, en helaas voor hem zaten we niet aan de bar. Zal wel met policy te maken hebben, want hoewel ze door de telefoon zeiden dat de bar alleen nog plaats had voor 4 personen ipv 5, waren er slechts 3 gasten. Raar. Ook raar was dat we tijdens het verorberen van de eerste sushi's meteen moesten bijbestellen als we dat wilden, daar de keuken dicht zou gaan. Een half uur later, bij ons vertrek, schoof er nog een nieuwe (bekende!) gast aan de sushibar. Vreemd.
Anyway, geweldige sushi dus, rondje langs de winkels na afloop en s'avonds heerlijk gegeten bij Fieke en Anders, venkelsoep, zeebaars en een geweldige appel-meringuetaart. Zondag na de beurs een biefstukje met sla en vroeg in de mand. Vandaag wordt ik de hele dag gevolgd door een tv-ploeg van de zender Arte, ben benieuwd.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
