 |
Dauphine - 30/06/2007 - Restaurants |
|
|
Ik ben hier nu een paar keer geweest, op verschillende momenten, en ik vind het eigenlijk altijd top. De bediening is af en toe wat stroef, maar de kwaliteit van het gebodene prima. Nu ik veel in de kauwgomballenfabriek bezig ben, waar verder nog niets is behalve een mobiele w.c., is dit een prima plek voor koffie of een lichte lunch. Favoriete combinatie zijn de King crab en de Caeser salad. De King crab is nogal een werk, maar prima te doen met het bijgeleverde gereedschap, en de citroenmayo is vers en smaakt naar citroen. |
|
|
 |
|
|
De Caeser is klassiek en zoals hij hoort. Grote stukken sla, creamy dressing, ansjovis, croutons en een gepocheerd ei. Met een glaasje Casa Tamaya chardonnay-viognier (Chili, 2005, bedankt AdBibendum voor al die lekkere wijnen, ik kan het niet vaak genoeg zeggen....) erbij een heerlijk maal. En dan te bedenken dat ik hier mijn eerste nieuwe auto heb gekocht (de BJ-09-TR, Renault 11 diesel)!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Bicken - 28/06/2007 - Restaurants |
|
|
Afgelopen zaterdag, terug van Baden-Baden naar huis. Wekkertje om 6 uur, en 6.20 tuf ik af naar huis, voordat de hele dag alweer voorbij is. De kinderen hebben partijtjes, dus uiteindelijk loop ik om 4 uur in de Utrechtse-, Beethoven-, en Cornelisz Schuytstraat boodschappen te doen waarna we via de Overtoom (even zwaaien naar de mannen van Bicken) op de Prinsengracht bij Vyne komen. We zitten in een lastig parket, willen wat eten en drinken maar moeten om 8 uur Max alweer ophalen, dus Vyne, glaasje en hapje, is prima. We verheugen ons al een paar uur op de Gewürztraminer van Enate (hebben er net 20 opgehaald bij de Gouden Ton), waarvan we weten dat ze die de vorige keer hadden. Nieuwe kaart........ dus niet. We eindigen uiteindelijk bij de Elementos viognier-chardonnay (ARG, 2006), ik brand verschrikkelijk mijn lip aan een garnalenkroketje, en een half uur later staan we weer buiten. Shit, en nu mis ik ook nog Lee Towers (Tijd voor Elkaar, 19.25, volgende week zaterdag de meiden van Halal). We rijden terug naar Bicken, en als we Dennis beloven dat we om 8 uur weg zijn, hij puilt uit, beleven we een culinaire verrassing. Jeroen (oude chef Visaandeschelde) zwaait hier de scepter, en er zijn meer oud-vissers. We drinken een glaasje chardonnay van Katnook estate uit Coonawarra (AUS, 2005) en krijgen een heerlijk bubbelglaasje gazpacho met een tempura'tje van oester als amuse. |
|
|
 |
|
|
Vooraf delen we een paar bordjes, tartaar van geelvin tonijn met gremolata krokantjes en gerookte tomatenmayo, gerookte ribeye met couscous en hangop van yoghurt en gerookte knoflook, en foie gras met huisgemaakte piccalily en bananenbrood
Hoofdgerecht is voor ons beiden de softshell crabs met atjar en dip van Japanse pepers en citroen. We proberen ze overal (ik kom nog wel eens ergens op de wereld), maar die van Bicken (samen met die van Visaandeschelde) zijn de allerlekkerste, serieus! We haken snel af, en na een bezoekje aan de overburen, voormalige stallen van de bereden politie, melden we ons om 8 uur sharp bij de Lasergame partij van Max.
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Culinair thuis - 27/06/2007 - Koken |
|
|
Kleine update, Max is niet alleen aan het springen maar begint ook steeds meer interesse in het koken te krijgen (nog niet zoveel als in de TV....) en heeft vorig weekend uitgebreid viskoekjes en sushi (rollen) gemaakt. Overheerlijk. De kids die bleven eten vonden al die rauwe vis maar eng, Max zelf is ook eigenlijk meer van de komkommer, dus tijdens het hoofgerecht, ik geloof dat we Thais aten, kwam toch de sauzenbar op tafel. Niks pushen, komt vanzelf wel goed, hoop ik. |
|
|
 |
|
|
Ondertussen wordt ik steeds dikker, wat me 4 weken geleden heeft besloten, na de eerste uitzending van Tijd voor Elkaar, onmiddelijk aan de Monti te gaan. Ondanks de wilde verhalen op deze site, niets is gelogen, ziet mijn lunch er toch regelmatig uit zoals op onderstaande foto, en houd ik me tijdens restaurantbezoek aan zijn regels. Geen eiwitten en vetten mengen met koolhydraten, geen suiker, liever geen witte wijn. Het gaat gestaag, tot nu toe een kilo of 5, maar het is geen pretje. Ik wil er eigenlijk nog wel 10 af voor de vakantie (15 juli) wat mischien wel een beetje teveel van het goede is. Vakantie is overigens een goed moment, 3 weken met de camper door Canada, dus 3 weken biefstuk van de bbq met sla, ik voel de kilo's er nu al afvliegen......
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Jardin de France - 26/06/2007 - Restaurants |
|
|
Tja, wat moet je na zo'n heerlijke lunch nu doen. Tuffen naar Baden-Baden, inchecken in het hotel, uurtje op de bank (Borat op pay-per-view), en dan toch maar weer een voorzichtig wijntje en een klein hapje. We gaan naar Jardin de France (*), op een soort binnenplaatsje met een prachtige tuin. Het pist van de regen, dus zitten we onder een soort overkapping (binnen) die nog het meest doet denken aan de beurs in Frankfurt. Na zo'n lunch is natuurlijk alles minder, maar we proberen het een beetje in perspectief te houden, wat lukt. We beginnen met een chardonnay Langhe van de Fratelli Allesandro (I, 2005), en daar eindigen we ook want de helden zijn vermoeid! Als amuse een paddestoelsoepje met doperwtschuim, en een crèpe met ziegenkäse en johannisbeere-saus. Vooraf 2 soorten terrine de foie gras (beetje te zwaar, maar dat ligt meer aan de afgelopen middag), de ene naturel, de andere van gegrillde foie, met daarbij en keiharde gelei van miskaatdruiven en een tomatenjam. Brioche-toastje erbij, prima. Hoofdgerecht is een stukje tarbot, met een fractie te zoute, maar lekkere beurre blanc, artisjok en taggiachse olijfjes. Halve crème brulée toe, met een suikerspinnetje, waarna koffie (doe ik echt bijna nooit) én een eau de vie van Framboise sauvage van Nussbaumer. Ik lig er om 10 uur in, en knip en kwartier later het licht uit.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
L'Arnsbourg, voorgerechten.... en de rest. - 25/06/2007 - Restaurants |
|
|
Het wordt nu serieus. We beginnen met een carpaccio van Bokito (Néé mam, het is bonito.....) met eitjes van vliegende vis, blokjes mierikswortel, schuim van oesternat, meringue van zee-egel en een souvenir van Bobberano (paar takjes cress). Een feest voor het oog alswel voor de mond. Door met een zachtgegaard ei met witte asperges en een crème van morilles, waarvan ik vermoed dat het niet alleen zachtgegaard is maar ook nog wat textura ingrediënten van Ferràn heeft. Wel heel bijzonder, zo'n garing die van buiten naar binnen identiek is. Volgende gerechtje is rouget van de plancha met baby artisjok en emulsie van verjus (sap van ongerijpte druiven), waarna een stukje gegrillde foie gras, consommé van wakamé (Japans zeewier), textuur van citrus (cake en gelei) en weer wat schuim. |
|
|
 |
|
|
Helemaal te gek gerechtje, hoewel het me wel op begint te vallen dat ze scheutig zijn met schuim. Op zich best bijzonder, een Franse 3-sterren chef die zich met moleculaire gastronomie bezig houdt, maar misschien moet hij de balans nog een beetje vinden. Verder is het tot nu toe allemaal een wild feest (ik zal een andere keer eens wat dieper ingaan op het genieten, hoe ik zoiets beleef, wanneer ik enthousiast ben en wanneer niet, maar vooral dat ik mezelf niet zie als restaurant-criticus, maar meer als chroniqeur).
In plaats van de eeuwige spoom (wie dat ooit heeft verzonnen....) een hoorntje van rode biet met een licht aangevroren crème van wasabi, dat de explosie van smaken in je mond weer enigszins doet bedaren. Van alle kreeften die ik in mijn leven heb gegeten, is de cuisson van de nu volgende degene die me het meest is bijgebleven. Top! Op een laagje bulgur en een infusie van citroenblad, tjemigdepemig. Het volgende gerecht, gebraden duif, perfect rosé, in een jus van carvi (soort komijn) selderij en taart van griottines (soort bitter wild kersje) is wederom perfect van cuisson, mooi rosé maar warm tot in het binnenste. Ondertussen zijn we al even overgeschakeld op een prachtige Meursault Pèrières van Matrot (F, 2002) die lachend overeind blijft bij de duif, en maken we ons op voor de cappuccino van doperwt en olijfolie, waarin 2 rauwe doperwten en een touch abrikozenpitolie (je proeft hem niet maar ruikt hem wel!!). De toetjes zijn een lange parade van kleine hapjes in plaats van 1 groot ding. Sap van blauwe druiven met een hint groene chartreuse en een stukje gebakken foie gras is het ongebruikelijke begin, gevolgd door zoete chips van roze pepers en morilles, ananas met eiwitschuim en gember, gelei van vanille, crème van yuzu in een chocoladecupje en een chocoladekoekje met zout. Het volgende gerecht heb ik al eerder in diverse gedaantes geproefd, o.a. in Terheijde aan Zee en in Overveen, piña colada maar dan anders, gelei van rum met sorbet van ananas en mousse (schuim) van kokosmelk. Blijft lekker, en wordt gevolgd door rabarbercrème glacée met amandelmelk. Bij de koffie, we moeten nog door, nog wat zoete dingetjes, waaronder marshmellow met fleur d'orange, chocolaatjes, caramel, maar het wordt een beetje te veel. We krijgen de rekening, waar oude en nieuwe vrienden zich mee hebben bemoeid (dank!!) en rijden in een uurtje naar Baden Baden. Bottom line, de omweg meer dan waard!
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
STORING - 25/06/2007 - Reizen |
|
|
Sorry, storingkje in mijn Content Management System, zeg maar de driver van mijn blog. gelukkig snel verholpen, dank je Astrid voor de melding!!
Dit foto'tje was nog van de wagen gevallen, Bokito..... |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
L'Arnsbourg amuses..... - 23/06/2007 - Restaurants |
|
|
Ruim 500 kilometers van Bussum (Ouderkerk eigenlijk, want ik heb m'n moeder opgehaald), wekkertje om 5.45, maar alle ontberingen meer dan waard. L'Arnsbourg (***) ligt in het Intermuhlthal in Baerenthal, net over de grens in Frankrijk, wat inhoudt dat we na de lunch binnen 3 kwartier in Baden-Baden zijn. We rijden op schema, dus staan om 12 uur sharp voor de deur. De ontvangst is allerhartelijkst, dezelfde ochtend nog aangekondigd door Moshik, en mevrouw Klein begeleidt ons naar de tafel. We zitten midden in het bos, waanzinnig uitzicht, en de sommelier schenkt een glaasje Duval Leroy champagne in. Voor ons verschijnen een wit en een zwart bolletje, testje van de keuken want we moeten raden wat het is. De één een macaron van La Vache Qui Rit (wit), de andere van inktvisinkt, curry en gerookte paling. We slagen glansrijk, was ook niet echt moeilijk, en gaan door met een moresque en texture. |
|
|
 |
|
|
Een moresque, toevallig het favoriete apèritief van mijn moeder in de sneeuw, is anis (Pernod, Ricard, 51....) met sirop d'orgeat. Dit is sorbet van orgeat met mousse van anijs. Tegelijkertijd een mini tartelette met kaviaar van haring, een baton van rabarber met suiker en peper, en een marshmellow van Parmezaan. We kiezen voor een Tokay Pinot Gris (lokaal zullen we maar zeggen, ondanks dat we in de Vogezen zijn), Grand Cru van Ostertag (F, 2004). Er komt een mini sandwich van kokos (soort kokosbrood) met een vulling van dadel, een croustillant van yoghurt met fleur de sel, een oestertje met schuim, een mousse van duivenlever met aspergeschuim, en een stukje rouget met bulgur. We hebben al veel geproefd, maar het menu is nog niet begonnen, haha... Laatste amuse is een kwarteleitje met een chip van aardappel, sauce perigourdine (o.a. madeira en truffel) en linzen. Morgen de voorgerechten.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Op pad - 21/06/2007 - Reizen |
|
|
Simpele culinaire week, niet om over naar huis te schrijven, ik maak me dan ook klaar voor een culinair orgasme in Larnsbourg (***). Morgen breng ik mijn moeder naar Baden Baden waar ze 2 weken gaat kuren. De laatste keer dat ze daar was is ze op de terugweg uit de trein gevallen op het Centraal (enkel op 3 plaatsen gebroken en schouder uit de kom), dus nemen we nu geen risico. Ik breng, me zuster haalt! Je kunt als een dolle door Duitsland blazen, of 60 km omrijden via Untermuhltal. Mijn vriend Moshik (Brouwerskolkje) komt hier geregeld, dus het moet goed zijn, zaterdag weet je meer.
|
|
|
 |
|
|
Vanmiddag nog even op pad geweest met Arthur, we komen binnenkort met een eigen lijn r.v.s. pannen, en meteen wat kerstspul ingekocht. Cool kopje hè..... krijg je straks op gezette tijden kado in de kauwgomballenfabriek bij bestelling van een espresso'tje. Ik ga naar bed, morgen om 5.30 op, willen we op tijd aanschuiven in de Elzas.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Kaas - 19/06/2007 - Spullen |
|
|
Kaas
Zomaar een stukje over kaas, bedorven waar heb ik tot mijn 21ste geroepen. Het kwartje viel bij Au Trou Gascon van Alain Dutournier, waar ik mijn eerste stuk kaas at (Brébis de Gabas, schapenkaas), terwijl mijn vader al een paar jaar een kaasrestaurant had. Ondertussen eet ik vrijwel alle kaas maar ben ik voorzichtig met blauw. Binnen de kaas had ik al een vriendin, Betty Koster (L' Amuse in Santpoort), en nu ook een vriend, Martijn Bos, die in kaasaccesoires, eigenlijk meer gereedschappen, doet. Zowel voor de particuliere markt alswel voor de handel, getuige deze kazen. |
|
|
 |
|
|
Bovenstaande kazen zijn nep, en levert hij als displaymateriaal over de hele wereld. En aantal mensen in zijn bedrijf doen niets anders dan de hele dag grote schijven plastic of schuim beplakken met etiketten van kaas, krankzinning. Martijn doet veel meer, timmert als een dolle aan de weg in de USA, maakt speciale gereedschappen voor Reijpenaer, mini fonduesets, apparaten waarmee je in één keer een emmenthaler in punten snijdt, en de beste kaasschaaf van de wereld, waar degene in mijn hand een klein voorbeeld van is. We gaan zijn spulletjes verkopen, dus binnenkort bij ons verkrijgbaar, de beste kaasschaaf van de wereld (met een laagje waardoor de kaas niet meer blijft plakken, kinderkaasschaven (clowntjes...) mini fondue- en bagna cauda sets, open kaasmessen en terug van weggeweest, de kaasguillotine ofwel de roquefortaise.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Zin - 18/06/2007 - Restaurants |
|
|
Mijn dikke zuster (Pamela, maar we noemen haar al jaren onze dikke zuster) orgainseerde een vaderdaglunch bij Zin in Loosdrecht. Ik ben hier al een paar jaar niet meer geweest en heb begrepen dat het is overgenomen, hoewel je dat niet kan zien, ik kon weinig veranderingen ontdekken. Op zondag is het hier enorm druk, één van de weinige plaatsen waar ze lunch doen (oh, woonde ik maar in Belgie of Frankrijk...), en kun je hier tot zeker een uur of 3 aan tafel. Wij dus rond een uur of 1, met een glaasje Ruinart en een amuse van vloeibare tzatziki in een glaasje, en een gefrituurd kwarteleitje met pata negra en Hollandaise. Lekker! Pamela, Karel (haar man) en mijn vader hadden nogal een zware avond (nacht) achter de rug dus houden we het bij één gerechtje, een meer dan uitgebreide bouillabaise met veel vis, garnalen en kreeft, met croutons en rouille "on the side". Wat extra losse soep op tafel in een kannetje (let op, ze hebben er maar 2!) en het feest kan beginnen. |
|
|
 |
|
|
Prima smaak, kan niet anders zeggen, helaas iets te hartig (zout) voor mijn smaak. De Bernardus chardonnay (USA, 2004) gaat er prima bij, eigenaar Ben Pon is niet voor niets net uitgeroepen tot Winemaker of the Year! De soep valt dermate goed dat de feestvarkens besluiten tot de Zin parade, een ongelooflijk blad met toetjes, en wie ben ik om niet mee te doen. Warme en lopende chocoladetaart, wafel met aardbeien en room, chocolade- en citroensorbet, crème brulée, licht gegeleerde champagne met sinaasappelschilletjes en vanille, hangop met rode vruchten, bananentaart en meer. Heftig schaaltje, maar wel lekker zoet. We gooien er nog een koffietje in, met nog meer zoetigheid, en om half 4 haak ik af. Prima lunchadres voor een regenachtige zondag, morgen weer aan de Monti....
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Boathouse - 17/06/2007 - Restaurants |
|
|
Vrijdag is altijd een drukke (mid)dag, zo ook deze. Uren praten met Niesing (aannemer) en Branko en Anne (architecten), boterhammetje achter de computer, en racen om op tijd bij de springles van Max te zijn. Van Max? Ja, van Max, die sinds de geboorte van Clover ineens ook in de paarden is. de Vrijmibo was rustig, snel naar huis, ondertussem nog naar de Hocras voor het weekend, en rond 8-en richting Almere voor een verjaardag. Eerst nog even wat eten, en wel bij The Boathouse, een paar maanden geleden geopend door mevrouw Jorritsma, aan de Noorderplassen. Van buiten ziet het er werkelijk super uit, beetje Amerikaans, grijstinten, laagbouw, met hout betimmerd en aan het water. Als je binnenkomt evenwel valt het meteen op dat je in een restaurant komt waar geld verdient wordt volgens een beproefd concept;" geef het volk eten". Hier bedoel ik niets denigrerends mee, alleen verwordt je snel tot een soort eetfabriek waar vers, gezond, lekker en smaak in en soort eenheidsworst worden geperst. Overigens zijn cafe restaurant Amsterdam en Dauphine voorbeelden waar ze vers, gezond, lekker en smaak tot en cult hebben verheven, maar daarover een andere keer. We worden door de meer dan attente maître naar een tafeltje gebracht, mogen zelfs kiezen, terwijl ik later hoor dat de hut vaak dagen vantevoren vol zit, en bestellen een flesje Castillo de Navo verdejo uit de Rueda (E, 2005). We hebben lichte haast, de verjardag is oficieel al begonnen en bestellen snel uit de uitgebreide en gevarieerde kaart (voor elk wat wils). Ik begin met Bourgondische slakken, "lekker veel" staat er op de kaart, die in een klein pannetje blijken te zitten, en zwemmen in een enorme hoeveelheid vocht en bijna rauwe uien. Als je aan een half dozijn bent gewend zijn het er inderdaad lekker veel, na zorgvuldige telling èn controle van Isabel blijken het er inderdaad 7 te zijn. |
|
|
 |
|
|
Normaal praat ik alleen maar over wat ik zelf eet, anders wordt het verhaal wel erg lang, maar Isabel kiest voor de Thai beef met pitige noodlesalade, waarbij het beeld eigenlijk meer zegt dan de woorden. De beef zit in een soort hoed van papadum (uit India) en het vlees ligt in een soort ingekookte bruine saus met een hand koriander erover. De noodles smaken zoals ze eruit zien. Hoofdgerecht zijn gamba's, die prima zijn. Goed gegrilld, fingerbowl (soepkop) met kokend water ernaast en een knoflooksausje dat waarschijnlijk kant en klaar is ingevlogen (kunstmatig zoet). We vragen de rekening, en na een korte discussie met de maître, de 4de persoon die binnen 5 minuten vroeg of het had gesmaakt, zijn we naar de verjaardag gegaan. Een beetje een illusie armer, want er is dus naast Bakboord (Almere Haven) geen tweede zaak bijgekomen waar je een beetje behoorlijk kunt eten.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Auguste - 16/06/2007 - Restaurants |
|
|
.....want als Marco in het westen is gaat hij natuurlijk niet meteen na de lunch terug naar het pittoreske Ter Heijde aan Zee, ben je gek. We rijden even langs zijn vriend Max, en vervolgens met een auto vol worst (Max maakt o.a. worst) richting Bussum, waar we Isabel ophalen voor het volgende culinaire orgasme. Ondertussen raakt Moshik (Roth, Brouwerskolkje in Overveen) van onze plannen op de hoogte, en ziet die parmantig op ons te wachten als we om half negen bij Auguste(*) in Maarssen binnenstappen. Karl (van Baggem) staat op ons te wachten, met een licht gespannen gezicht en ik verontschuldig me voor deze invasie. Het is natuurlijk niet helemaal eerlijk om 2 sterren te lunchen met 2 andere tafeltjes bezet, en s'avonds laat bij Auguste binnen te komen waar ze zo ongeveer met de benen buiten hangen (volle bak zogezegd), maar we proberen geen appels met peren te vergelijken. We beginnen met een glaasje champagne, waarnaast een geleitje van tomaat met Hollandse garnalen, en een aspergesoepje. Marco zoekt een fles Riesling Schieferterassen van Heymann-Löwenstein (D, 2005) uit en het eerste gerecht is een pakketje van tonijn met een pipetje soja, en een rolletje tonijn met wagamé (Japans zeewier) en oester. |
|
|
 |
|
|
Door met een combinatie van gesauteerde en rauwe langoustines met coulis van kreeft, waarna een koude bouillon (gegeleerd) van Pata Negra met kaantjes, champignons, tomaat, artisjokhart en een brioche met mayonaise van Pata Negra. Erg lekker allemaal. Volgende gerecht is King crab met venkel, tomatengelei, schuim van gepofte knofllok, coulis van kreeft en poeder van citroen, waarna we overstappen van wijn, naar een Esporáo branco (P, 2003), in afwachting van percebes (eendenmossellen) met mousseline van artisjok en courgette. Percebes, eendenmossellen, worden van de rotsen afgestoken in de buurt van San Sebastian, waar dagelijks een aantal vissers (stekers) met gevaar voor eigen leven van de rotsen abseilen om die krengen los te steken. Niet voor iedereen, deze mosseltjes, onder andere door de aanblik, maar ik vind ze top.
Zo ook de mousseline van pommes ratte (aardappeltjes), met knolselderij, jus van kalf, arachideolie, gesmolten ganzenlever, vers geschaafde truffel, en Ornellaia olijfolie. Gastronomisch gerecht! We stappen maar weer eens over wat betreft de wijn, Toques & Clochers cuvée Auguste (F, 2005, eigen fust) en eindigen het hartige gedeelte met geprakte opperdoezer met gegrillde tarbot, kreeft, schuimjus van venkel en poeder van rode basilicum. We moeten allemaal weer morgen werken, maar komen niet weg voordat we de ontpitte kersen gevuld met witte chocolade en schuim van witte chocolade hebben geproefd, alsmede het roomijs met kersen en gelei van umafruit (Japanse pruim). Mozes kriebel, 2 feestje op één dag, want bij Karl was het zeker ook super. Moeten we vaker doen, Marco, maar dan neem ik wel de volgende dag vrij.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
De Leest 2 - 15/06/2007 - Restaurants |
|
|
Daar zijn we weer. Stukje rode mul, beetje tonijn, groene asperges, basilicum, olijf, coquille en jus van gerookte knoflook. tartaar van langoustines met gebakken langoustine, courgette, bleekselderij en een lichte visjus. Tjeemigdepemig....... (helemaal toen ik hoorde wat zo'n langoustine moet kosten). Hij herhaalt het gerechtje nog een keer, allemaal onderdeel van het Micri menu, maar dan met ras-el-hanout en gegrillde inktvis. Signature dish, kabeljauw met crust van Parmezaanse kaas en zalf van wortel en spinazie, met een jus van Parmezaan is ook hemels, en doet het super met de Le Montrachet. We stappen over qua wijn, Bonnes Mares van Romier (F, Bourgogne, 1991), wat geen allemansvriend is, maar nog vol frisheid ondanks zijn heftigheid. |
|
|
 |
|
|
Het laatste hartige gerecht is weer een lange, maïseend uit Doornspijk met spitskool, dubbelgedopte tuinboontjes, doperwtjes, peultjes, koolrabi, hazelnoot, canterellen, crème van peterselie en bieslook, en zijn eigen jus. Goddelijk. Ik ben normaal nooit zo lyrisch, probeer zo objectief mogelijk te blijven, maar het is een wild feest. We gaan een beetje naar het einde, slaan de kaas over (gekkenhuis) en krijgen, mijns inziens één van de lekkerste smaakcombinaties van de middag; een bordje bloedsinaasappel met yoghurt, gedroogde olijf en een lepeltje roomijs met bergamot. De rest van de desserts bestaan uit texturen van ananas (gelei-crème-brunoise) met vanilleolie, aardbeien met citruscrème, aardbei-krokantjes, granité en vanilleroomijs, en clafoutis van citrus met exotische vruchten en yuzusorbet. We sluiten af met frambozen met wat bouillon van verveine en ijs en schuim van verveine en drinken nog een bakkie na met Jacob Jan. Nogmaals, een wild feest, op naar de avond......
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
de Leest - 14/06/2007 - Restaurants |
|
|
Nooit geweest, in Vaasen, dus trok Marco (Westmaas) me mee afgelopen week. Culinair dagje in den lande, en culinair was het. Jacob Jan (**) komt de keuken uitvliegen, omhelst Marco en geeft mij een hand, waarna we hem pas weer terug zagen bij de koffie, zo hoort het. Zijn lieve Kim brengt ons naar de tafel, meldt ons en passant dat we te gast zijn (Marco had hun nogal verwend laatst), en al snel glijdt de Heidsieck brut reservé de dorstige keeltjes in, samen met wat Hollandse garnalen met appel, avocado en geklopte melk, groene asperges gerold in notencrunch, en een toastje met tapenade en gepekeld rundvlees. Een mooi begin, gevolgd door een aardappelcrème met haring, prei, kaviaar, yoghurt, basilicumolie en sorbet van rode biet, waarnaast ook nog een sesammacaron met een soort rundertartaar. We zijn een kwartier binnen, waarvan we 10 minuten zitten en we hebben al 5 heerlijke hapjes op. Het gaat in een moordend tempo, wat eigenlijk heel prettig is. Vaak komen er 2 of 3 hapjes zo snel achter elkaar dat er niet eens tijd is voor een bestekwissel. Prima!! Door met een blokje zalm met citroenvinaigrette en fijne groentetjes, waarna wat oester met grapefruit en 2 texturen van komkommer (schuim en ijs). De sjampie is leeg en we drinken een glaasje sauvignon blanc van Pulenta estate (ARG, 2006, Mendoza). Ondertussen wordt het pièce de resistance ontkurtkt en gedecanteerd, geintje van meneer Boerma.... Door met ravioli in 2 texturen, de eerste met krab, krabgelei, koolrabi en rijst, de tweede van komkommer, krab, appel en komkommerkruid. Helemaal top. De maître laat de gedecanteerde Le Montrachet van Vincent Girardin (F, 2004) proeven, die helemaal geweldig is, en we gaan weer verder met een tonijnburgertje met kaviaar, waarnaast een rolletje tonijn met tartaar van tonijn. |
|
|
 |
|
|
Ik noem nog 1 gang, wil het nog leesbaar blijven en kom morgen of overmorgen terug op de rest, maar één tip wil vast geven, reserveer zo snel mogelijk een tafeltje bij de Leest in Vaassen, voordat ze met vakantie zijn, of reserveer voor direct na de vakantie, als Jacob Jan en Kim er in 3 weken 18.000 culinaire kilometers op hebben zitten (met de auto, in Europa). Coquilles met tonijn, gemengde sla, oosterse kruiden (5-spice) en basilicumolie. Tot morgen....
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
