 |
La Bouitte, het vervolg - 28/02/2008 - Restaurants |
|
|
Op een andere tafel zie ik een stukje vis met daarachter een langwerpige plastic zak geserveerd worden en ik wil weten wat het is. Het is ferra, visje uit het meer van Genève, in een marinade van o.a. gentiaan, en in de plastic zak zit een schorseneer, met daarnaast een gezouten praliné. De plastic zak is om de schorseneer zoveel mogelijk smaak te laten behouden, en 5 minuten later staat ie voor mijn neus, geste van de maître. Er is overigens nog een eigenaardigheid, er ligt een soort Laguiole mes ingedekt wat tijdens de hele maaltijd niet wordt ververst. Ongetwijfeld een oud boerengebruik.
|
|
|
 |
|
|
Door maar weer, met een gebonden aardappelsoepje volgens het instituut De Beauvais, met veel zwarte truffel en een "feuille" van rijst (dat gebonden gaat tegenwoordig wel erg makkelijk met die Texturas.....). Nog iets eigenaardigs hier, en helaas ook licht hinderlijk, is dat ze de vieze borden pas weghalen als er een nieuw bord aankomt. Aangezien ik alleen ben, Isabel sms't zojuist dat het waarschijnlijk eerstegraads brandwonden worden die ze aan het oplopen is, en het tempo op een tafel voor 2 ligt (;angzamer want gezellig praten, ervaringen en smaken delen), zit ik dus na iedere gang nog minimaal 10 à 15 minuten met een vuil bord voor mijn mik. Toch kan het de pret niet drukken en geniet ik van de filet de boeuf au lard blanc (lardo) met een "caillé" van melk met truffel en artisjok, waarna een kleine carré d'agneau geparfumeerd met olie van Argan, witte boontjes uit Tarbes, een soort gelei van uien en (virtuele) spaghetti van de jus. Volgens oud Frans gebruik moet ik nu een stukje kaas eten van het waanzinnige regionale plateau, wat ik doe, waarna een carpaccio van ananas met roomijs van koriander en een soort zacht koekje van crème brulée. De sommelier verrast me met een glaasje L'Idylle (2006) van de gebroeders Tiollier, vlak buiten Chambery, vendange d'exception, wat inhoudt dat ze gelijk met de rest oogsten en voor het persen de boel nog even laten rotten. Terwijl de rest van de gasten, allen op de ski, zich met het huisbusje weer naar de piste laten vervoeren, sluiten we af met poeder van witte en bruine chocolade met yoghurt met verveine, en myrtille-ijs, waarbij een glaasje Maury Mas Amiel (F, 2005). Een wild feest, hoog in de Alpen, totaal geen spijt van een gemiste ski-dag!!
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
La Bouitte - 27/02/2008 - Restaurants |
|
|
Ik zit even een weekje met de Kids in de sneeuw, maar ondanks dat ik al lekker ben afgevallen, zondig ik toch op de 3de dag van de vacance!!
La Bouitte is een klein restaurant (*) in het dorpje, Saint Martin de Belleville, vlak onder Val Thorens. Nu moest ik vandaag naar het dal voor een rubber in het waterreservoir van de w.c., erg interessant niewaar, dus ik denk ik combineer het nuttige met het aangename en ga doen wat ik al jaren wil, lunchen bij vader en zoon Meilleur (daar zijn denk ik al genoeg grappen over gemaakt). Vader René is soort van self made, 30 jaar geleden een hutje gebouwd en na 10 jaar raclette en fondue besloten tot la cuisine créative, zoon Maxime was één van de grote biathlon atleten van Frankrijk en dacht in de herfst van zijn carrière "kom, ik ga es bij pa in de keuken toetjes maken". Na een stage bij niemand minder dan Gaston Lenôtre was er een nieuw team geboren, eerste ster in 2003.
|
|
|
 |
|
|
Enfin, de zon staat strak aan de hemel, kinderen in de les, vrouw "plein soleil", en ik aan een glaasje Roederer brut (ipv het huisapéritief; champagne met een likeur van zwarte truffel) met op rij warme mousse van butternut (tja, zeg maar pompoen), crème brulée van foie gras, emulsie van schaaldieren, tomatenwater (Jan de Wit 1987), en coulis van tomaat met olie van bieslook. De vrouwelijke sommelier adviseert me vakkundig en probeert me niet het vel over de neus te halen met een witte Côtes du Rhône Chateau Fonsalette (F, 2004), tweede wijn van Chateau Rayas (Chateauneuf-du-Pape), die tijdens de hele lunch perfect blijft staan. Eerste gerecht, ik ga voor de Extrait de la Bouitte, is een galette van maïs met een stukje perfect gegrillde foie gras van eend met gereduceerde oude balsamico en een soort panermeel van maïs, waarna een coquille St. Jacques à la plancha met wat platgedrukte (compression) spinazie met wat citroenaccenten en hazelnootolie, jus van chlorophylle en mini-croutons met nootjes. De sommelier haalt de karaf maar weer eens uit de koeler, en plaatst 'm er 5 minuten later weer in, iets wat ze de hele middag volhoudt (prima, een beetje aandacht voor de temperatuur). Volgende gerecht zijn escargots (3) op een toastje met concassée van butternut, schuim van platte peterselie en chips van knoflook, wederom erg lekker. Ondertussen verbaas ik me over de rest van de gasten, iedereen in skipak en op skischoenen, een enkeling op sokken. Het is ongelooflijk lekker weer, dus de bediening raakt echt in paniek als de helft van de gasten buiten wil eten. De gast is hier koning, dus in no time zit de helft buiten, en ja hoor, na een half uur druppelen de eerste weer naar binnen, ondanks de zon is het namelijk gewoon winter en ligt er sneeuw. Ondertussen zet ik de tanden in langoustines met gelei van yuzu en baslicumzaadjes met gember, waar overheen lucht van citroen. Eerste gerecht wat ik qua zuur een beetje buiten balans vind, maar wie ben ik. Morgen meer.....
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Marqt - 26/02/2008 - Spullen |
|
|
Marqt is open! Een vernieuwend winkelconcept aan de Amsterdamse Overtoom, met dagelijks een compleet aanbod van lekkere verse boodschappen. Maar vooral zuiver en zoveel mogelijk zonder genummerde ingredienten en op duurzame wijze geproduceerd. Een ambachtelijke marktplaats. Iedere ochtend versgebakken brood van onze bakker en heerlijke koffie uit Ethiopië. Duurzaam gevangen vis van nog geen dag oud en dagverse onbespoten groenten van onze boeren uit de regio. Vlees uit het Waterland van onze slager met geweten maar natuurlijk kun je ook voor je dagelijkse overige boodschapen bij Marqt terecht. |
|
|
 |
|
|
Volg je hart bij het vullen van je maag en laat je overtuigen door het vakmanschap van de partners van Marqt. Studio Bazar is één van deze partners en is verantwoordelijk voor het aanbod van hardware. Dunschillers op de groenteafdeling, eierwekkers bij de zuivel en kurkentrekkers naast de wijnen. Na een summier artikeltje in de krant anderhalf jaar geleden over een stel mensen die het plan hadden een soort Wholefood market neer te zetten heb ik contact opgenomen en zijn we in gesprek geraakt, nu is de eerste open en ziet het er waanzinnig uit. Isabel heeft er meteen de eerste dag eten gehaald. Eiersalade en broodjes, gehaktballetjes met (en niet in) pittige tomatensaus, couscous en ratatouille. Prachtig verpakt, veel aandacht aan besteed, maar ook allemaal op smaak, èn, heel belangrijk, zonder allemaal toegevoegde E-tjes.
Oh ja, ook heel vernieuwend, geen cash, maar pin and Visa only.
Meer weten, kijk op ww.marqt.com.
(de foto's zijn nog uit de laatste periode van het inrichten)
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Melati - 24/02/2008 - Restaurants |
|
|
Ik ben ook wel eens een avondje thuis, eigenlijk ben ik de hele week al elke avond thuis, maar gisteren had ik geen zin om te koken en heb ik Indonesisch gehaald bij Melati in Naarden-Vesting. Veel goede verhalen over gehoord, nooit geweest, nu dus eigenlijk weer niet want ik heb het lekker op de bank opgegeten. Ik kan wel melden dat het er knus uitziet, combinatie tussen Indisch en oud-Hollands. Bediening aardige en correct, en op het afgesproken tijdstip stond de boel klaar. Monti is niet echt blij met me vanavond, maar het gaat zo goed (serieus) dat ik me wel wat kan veroorloven. Ik heb 4 dingetjes uitgekozen, natuurlijk te veel, maar daar ik geen rijst eet wil ik toch wel iets van vuling en vind ik het lekker om wat verschillende smaken te proeven. De gado gado (boontjes, taugeh, gekookt ei en pindasaus) valt goed, evenals de
daging rendang, pikant rundvlees in kokosmelk, hoewel dat pikante me een beetje teveel is aangepast aan de westerling. |
|
|
 |
|
|
Ik heb ook nog een saté kambing besteld, tikkie droog maar goed van smaak, en een ritja ritja ajam, pikante kip in eigenlijk dezelfde saus als het rundvlees (stom, mijn fout), die niet alleen niet scherp is, maar ook een beetje veel botjes heeft, wat het gerecht wel weer meer smaak geeft. Alles bij elkaar lekker dus.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Marc van den Hoek - 21/02/2008 - Mensen |
|
|
Natuurlijk gaat het een beetje over een restaurant, maar ook over een man, Marc van den Hoek, die gisteren zijn laatste dag beleefde als chef van restaurant Visaandeschelde. We starten met een gerechtje dat Giel en ik voor het eerst aten onder de rook van de luchthaven van San Sebastian, kreeft, oesters en coquille, met selderieknol, kruidensla, verveinedressing en een zachte gelei van kreeft. Als ik eerlijk ben is de creatie van Vis beter dan die in Spanje. We gaan door met een soort gevlochten matje van tonijn, met een salsa van scheermes, kappertjes en gepekelde citroen, waarbij ook wat zout van gepekelde citroen. |
|
|
 |
|
|
Ondertussen drinken we, mijn vader en ik, een glaasje Clay Station viognier (USA, 2006) en bespreken we de toestand in de wereld van de afgelopen maand. 3de gerecht van deze afscheidslunch bestaat uit gebakken heilbot in dunne plakjes lardo di Collonato, met salie, gebakken langoustines, saus van schaaldieren en anijspaddestoeltjes, waarna Marc komt vragen of we nog tijd hebben voor één laatste gangetje. Tuurlijk hebben we dat, also we weg gaan zonder zijn specialité; softshellcrab met wakamé (Japans ingelegd zeewier), wasabimayonaise, rode kool met gember, en Marc zijn vermaarde sambal (weet je het nog, recept van zijn Chinese schoonmoeder. Met de smaak van de overheerlijke sambal nog in de mond moet ik helaas rennen, volgende afspraak, terwijl m'n vader nog blijft hangen voor koffie en zoet. Einde tijdperk Marc dus (bedankt gozer, voor al die lekkere hapjes), die het stokje ruim een jaar geleden overnam van Sander van Dam, een warm welkom voor Alex Zeelenberg, de nieuwe chef (was hier al een tijd souschef).
Excuses voor de foto's, verkeerde camera mee!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Het Bosch - 19/02/2008 - Restaurants |
|
|
Gisterenavond op een missie geweest; Eric zijn Iphone doet nog steeds niet wat hij moet doen. Vriend Ferry's zoon Jerry is vreselijk handig dus het nuttige met het aangename gecombineerd en met Eric en Remco lekker gegeten bij het Bosch, terwijl Jerry in het aanpalende pand de telefoontjes opnieuw voorzag van programmatuur. We begonnen aan de bar met Ferry en Robbert (aan de Poel) met een slokje Toques, slokje Furmint, en uiteindelijk een slokje Domaine Gauby "les Calancines" (F, 2005), waarna we aan tafel doorgingen met een domaine de haut Gleon, vin de pays de la valée du Paradis (F, 2005), die het prima deed bij de op zwarte thee geroosterde zeeduivel wangen met vongole en crème van kokos, citroengras en koriander.
|
|
|
 |
|
|
Ondertusen meldt Jerry zich met de eerste hergeprogammeerde telefoon, en verdwijnt weer met de volgende. Wij gaan door met filet van snoekbaars met King-krab en sabayone met steranijs, terwijl Jerry alweer terug komt en alles heeft geregeld. Ik moet eerlijk zeggen dat de concentratie op het eten verslapt als Eric, maar ik ook, als een soort kleine kinderen met ons "nieuwe" speelgoed aan de slag gaan, terwijl Remco op zijn hopeloos verouderde telefoon, soort schoenendoos, probeert of hij nu eindelijk bereik heeft. Ondertussen komt de maître met het volgende gerecht, gestoofd konijnenboutje met canneloni van Carnaroli-rijst, die ik keurig laat liggen, truffel, bospeen en dragon, waarbij we de weergaloos lekkere Pinot Noir van Duijn drinken (D, 2004). We nemen nog een kaasje toe, Eric zijn internet doet het nog steeds niet ondanks meerdere telefoontjes naar een aardige mevrouw van de KPN, en we verlaten rond 10-en de prachtige jachthaven aan de Nieuwe Meer, waar net de volle maan over heen schijnt.......
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Le Garage - 18/02/2008 - Restaurants |
|
|
Mijn voorlaatste ontmoeting met Joop B. was op de Wine Professional, waar hij tijdens onze laatste ontmoeting in de Kauwgomballenfabriek snedig op terug kwam of ik pörkölt of goelash aan het maken was (zie artikeltje 17-1). Ook Joop is een lezer.....
Na de Valentijnsborrel ben ik met Isabel, Eline en Eric gaan eten in Le Garage, waar ik zomaar een jaar niet was geweest (schande). Gelukkig verandert er in een instituut als hier betrekkelijk weinig, Lex in de keuken kookt alleen weer nog beter dan vorig jaar, en Erwin blijft de oude verloren gewaande vriend, en ik kreeg zowaar van Joop een knuffeltje.
|
|
|
 |
|
|
Een prima avond dus, zeker toen we na het kruisverhoor van Eric, ook wel eens goed, de tanden zette in de sushi van dorade (tartaar) omwikkeld met gerookt Wagyu beef en afgemaakt met wat watermeloen. Glaasje Naia (E, 2006) erbij, heerlijk..... Hoofdgerecht was de one and only steak tartaar, aan tafel bereid, ongeëvenaard. Kleine man, grootse zaak, dank je Joop!!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Update - 17/02/2008 - Mensen |
|
|
Ik citeer uit het bericht van 13 februari j.l. "aankomend weekend ben ik eindelijk weer es een weekendje thuis, zonder afspraken, heerlijk...." Dat was voordat ik in mijn agenda had gelezen dat Okky zaterdag aan de kringkampioenschappen springen in Houten zou meedoen, voordat ik wist dat mijn lieve schoonzus en zwager op de borrel kwamen, voordat ik me besefte dat ik morgen een fotoshoot heb en alvast 10 gerechten uit mijn nieuwe boek wil fotograferen, en voordat ik wist dat Isabel de uitnodiging om bij Stien en Gijs te eten zaterdag had aangenomen. Even nog de rest van de week; dinsdag een bezoekje van Fernando Amat van Vinçon (Barcelona) in de kauwgomballenfabriek, ons lichtend voorbeeld, waarna met Isabel uit eten als Mystery Guest (mooi verhaal, hou ik voor mezelf). Woensdag de contracten met Marqt ondertekend en eindelijk de waanzinnige eerste winkel op de Overtoom bekeken (later meer is de afspraak, na de opening!). Donderdag de matig bezochte Valentijnsborrel in de Kauwgomballenfabriek waar ondanks de opkomst Marina lekker verkocht heeft.
|
|
|
 |
|
|
Overigens heeft Jos daar weer eens zijn kunnen gedemonstreerd met gerookte zalm met roze grapefruit, bietenschuim met poeder van brood, en bloemkoolsoep met korreltjes spek, om nog niet te spreken van de sferificatie van frambozen in de Bulle de Blanquette. Top! Vrijdag de vriendinnen van tante May op de lunch, terwijl ik boven 4 uur heb zitten zwoegen met Desirée (dietiste)op m'n nieuwe boek, en zaterdag de wekker op 6.50 om op tijd in Houten te zijn, alwaar de kleine Ok om 10.30 werd uitgeroepen tot kringkampioen Utrecht D/E pony's klasse B, helemaaaaaal superrrrrrr (trots als een pauw, okay?). Vandaag dus de mise en place voor de shoot van morgen, alvast de eerste 10 gerechtjes voor mijn nieuwe boek wat volledig gaat over gezond maar vooral lekker eten. Suikerloos, natriumarm (zo veel mogelijk), geen verzadigde vetten, maar lekkere, subtiele en frisse smaken, zodat je al die vette meuk eigenlijk niet meer mist. Ik heb het een beetje gehad met al die dieetjes, het werkt eigenlijk maar heel kort, het gaat er meer om om je eetpatroon permanent aan te pakken. Als je mijn nieuwe boek een beetje volgt val je dus geen kilo in de week af, maar er wel 10 in een jaar, voel je je en stuk beter, en blijven die kilo's er ook af. Morgen dus de eerste 10, tartaar van komkommer en olijven, groene salade met doperwtjes munt en feta, remoulade van knolselderie met foreleitjes, tataki van tonijn met bloemkool en wasabi, soba noodles met kippenbouillon en doperwten, knalgroene soep van courgettes, spinazie en basilicum geroosterde heilbot in misosoep met shiitake, kalfsschenkel met vergeten groentes en sereh, pot au feu van groentes en donkere chocolademousse zonder suiker. Ach, was het maar vast maandag.......
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Lekker bij Spring - 16/02/2008 - Restaurants |
|
|
Ooohhhhhh, lekker gegeten bij Spring, met me zuster, auto inspringen en een kwartiertje later bij Rick aan tafel. Augustus chardonnay (E, 2005) en tric trac van kreeft en zachtgegaarde kalfswang met remoulade is ons eerste gerecht. Super. Ik heb het al eens eerder gezegd, Rick kookt mijn smaak, een beetje wat Ricardo vroeger deed (Ricardo deed het nog beter, sorry Rick, maar ja, daar leefde ik in de Juffrouw Jannie tijd dan ook zo'n 17 uur per dag mee....)
|
|
|
 |
|
|
Geroosterde tonijn met wakamé, dim sum van paling en bouillon van tonijn is de volgende gang waarna rouget met crème van witte bonen, Bayonneham, schorseneren en truffelvinaigrette. M'n zuster blijft aan de chardonnay, ik stap even over naar de Chorey les Beaunes van Tollot-Beaut (F, 2004), een wijn die ik voor het laatst dronk toen ik nog een traiteurswinkeltje in Bussum had en haar inkocht bij Maison du Mée in Laren. Tjemig, wat een tijd geleden. Rick maakt er een briljante patrijs met zoetzure rode kool en kroketje van couscous bij, waarna we nog een bewijsje kaas nemen, om de wijn op te maken zeg maar. Rond 3 uur zit Rooslinde weer strak achter haar buro, om half 4 zit ik voor mijn vriendin van stadsdeel Oost-Watergraafsmeer, waarover later misschien een keer meer.....
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Flamiche - 15/02/2008 - Restaurants |
|
|
Nog een uit de oude doos....
Ik kom hier wel vaker, La Flamiche (*) in Roye, 100 kilometer buiten Parijs, en we besluiten op de terugweg tot een lichte en snelle lunch. Ik was vergeten hoe ongelooflijk lelijk het interieur is, het glazuur springt bijkans van je tanden, en deze keer hebben ze het nog erger gemaakt door de hut helemal vol te hangen met Afrikaanse kunst.
|
|
|
 |
|
|
We nemen een licht glaasje viognier van François Villard, Les contours de Deponcius (F, 2006) en worden verrast met een klein kommetje tabouléh met gemarineerde kabeljauw en zalm, lekker fris. We kunnen bijna geen keuze maken, zo ingewikkeld en vaak exotisch is de kaart, besluiten niet voor één van de vele aan tafel gedeclameerde truffelgerechten te gaan (vanaf € 70.=) en kiezen uiteindelijk voor het kwartet van paddestoelen; soep met wat brunoise van olijf, aubergine met girolles en Iberico, rauwe loempia met pleurottes en mousserons met citroen in groene kool. Raar gerecht, maar zeker niet onsmakelijk. Hoofgerecht is rouget barbet gebakken in olie met piment, met gevulde artisjokbodems met fèta en knoflook. Wederom raar, wederom best lekker. We besluiten het hierbij te laten, en zoefen na een kopje koffie huiswaarts. Vanavond naar de klimmuur met Max, burgertje en een filmpje op de bank. Total relaxation!
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
L'Atelier de Joel Robuchon - 14/02/2008 - Restaurants |
|
|
Je had nog wat tegoed uit Parijs, alweer 2 weken geleden. Bij deze.
Ik ben hier vorig jaar al eens geweest, toen via veel 5-en en 6-en een plekje kunnen reserveren, daar had ik deze keer geen zin in. We hebben eigenlijk een heel ander plan, maar Marco is in town en vraagt of we mee-eten in l'Atelier (*), alleen moeten we er wel binnen een kwartier zijn. We zijn op dat moment ondergronds in Chatelet, en bovengronds is er natuurlijk geen taxi te krijgen. We zetten de looppas in en arriveren na een half uur in de rue Montalembert, uitgeput en volledig bezweet, terwijl Marco en Judith net aan hun hoofdgerecht gaan.... Als je terugleest in september vorig jaar lees je dat we er toen briljant hebben gegeten. Dat valt vanavond een beetje tegen, en de bediening valt helemaal tegen. Nu moet ik zeggen dat we aan een soort minibarretje zitten met zicht op de straat in plaats van op de keuken, maar quand même... De witte marsanne van Yves Cuilleron (F, 2005) is briljant, en al helemaal voor die prijs, de ravioli van king crab en knolselderie net zo goed als een half jaar geleden. |
|
|
 |
|
|
De gemarineerde ansjovis met gepofte paprika en aubergine is wederom helemaal te gek, maar de langoustine in bric-deeg een rip-off. Ik moet van Marco de couquille in kippenbouillon met zeeegel, limoen, munt, Granny Smith en piment nemen, die hij 's middags had en het gerecht van het jaar vond. Hij ziet mijn gezicht betrekken, neemt een hap uit mijn kommetje en spuugt het ongeveer uit. Totaal ander gerecht. De palourdes met knoflook en champignons zijn weer prima, hoewel wat heftig en een beetje zout, nietwaar Arthur? De Westmaasje nokken af naar het nabij gelegen hotel en wij drinken nog een glaasje Gevrey Chambertin domaine de Vougeraie van Pascal Marchand (F, 2005). Hoofdgerecht zijn de lekkerste lamskoteletjes ever (tevens de kleinste) en een stukje duif in groene kool met foie gras. Het eten is allemaal prima, buiten de coquille, maar de service laat telkenmale steken vallen. We missen Philippe (Braun, één van de eigenaars) en pakken een taxi naar het hotel, wat ook nog een hele oefening is. We nemen nog één kasparovska met verse rode vruchten en duiken redelijk bijtijds de mand in.
Kom je vanmiddag, Valentijnsborrel in de Kauwgomballenfabriek, van 5 tot 7, Bulles de Blanquette van Gilles, lekkere hapjes van Jos en leuke kunst van Marina.......
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Klitje met kaas - 13/02/2008 - Reizen |
|
|
Een klitje met kaas is roggebrood met kaas, zo noemen ze dat boven Amsterdam, in de Zaanstreek. Ben zondag, laatste avond in Frankfurt, gaan eten met Hans en Janneke en 3 dames met 2 kookwinkels in de Zaanstreek, K'ook in Wormerveer en De Leuke Keuken in Edam (is dat eigenlijk ook nog Zaanstreek?). Ontzettend gezellig en nog lekker ook, as allways, bij Isoletta. Ik neem daar sinds jaar en dag hetzelfde, rucola met balsamico en Parmezaan, tortellini met slagroom en ham, en saltimbocca. De meisjes wilden nog wat andere pasta's, penne al arabiatta en met pesto, en gingen ook nog "en masse" aan de crème brulée's, maar toen waren Hans en ik al aan het uitchecken of we een sigaartje konden roken. Een dolle boel dus, met de altijd lekker chardonnay van Sergio Jermann (I, 2006), waarna de domper dat er geen limoncello was. Dit heeft overigens de avond , de nacht en de volgende dag gered, wat we vroeger wel anders hebben meegemaakt, nietwaar Vic? Enfin, de volgende dag dus weer fris aan de slag, en einde middag naar huis met de Lufthansa, waar de service gewoon sprongen beter is dan bij onze KLM. Drukke week voor de boeg, morgen komt Fernando Amat, één van onze voorbeelden uit Barcelona (Vinçon) op de lunch, de 14de hebben we een Valentijnsborrel in de kauwgomballenfabriek, tevens opening van een expositie van foto-kunst van Marina Ruempol (komt allen, ook als je geen uitnodiging via de post hebt ontvangen, bij deze, van 17.00 tot 19.00 uur) en aankomend weekend ben ik eindelijk weer es een weekendje thuis, zonder afspraken, heerlijk.....
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Silk - 12/02/2008 - Restaurants |
|
|
Silk (*) staat dus niet onder reizen, maar onder restaurants, maar ook dat dekt de lading niet. Silk maakt onderdeel uit van de Cocoonclub, tezamen met Micro en een enorme (dans)club en is een ervaring. Ik heb hier vorig jaar ook gegeten (11-2-2007, zoek maar even op in de kantlijn), en Mario (Lohninger) staat er goddank nog steeds aan het roer, samen met zijn moeder die Silk bestiert. Je kunt hier niet kiezen, er is 1 menu, je trekt je schoenen uit en gaat liggen. Ik ben hier met vrienden Hans en Janneke, die de hele weg gemopperd hebben over tijd, afstand en honger, maar stil vallen als we naar de bank worden geleid door de minimaal 196 centimeter metende meer dan slanke tra (-vestiet of ?nssexueel) met minimaal 80C..... Het is hier nog steeds een feest, bolletje sjampie met elderflower in de stikstof, sferificatie van olijf met pata negra, terwijl we beginnen met een Terre di Tuffi van Teruzzi & Puthod (I, 2006), niet heel origineel, maar dat ligt meer aan de kaart dat dat ligt. Cornetto'tje met schotse zalm en sorbet van yuzu (Japans citrusvruchtje, Mike), tonijn met miso-ponzusaus, ravioli van biffelricotta met borschtsch, en consommé van gans met sneeuw van ganzelever zijn de amuses, waarna Mario's bekende uur-gekookte Bio-eitje met groene kruiden.
|
|
|
 |
|
|
Tussendoor een stukje heftig gegrillde kabeljauw met sakéthee waarna een stukje kreeft met gnocchi en te heftige truffel. Hoofdgerecht is in zout en hooi gegaarde runderhaas. De vrienden vallen bijna in slaap, het was een lange dag, en we gooien nog een paar zoetjes naar binnen; sferificatie van lichee met granité van saké; witte chocolade met olijfolie en yoghurt; bloedsinaasappel met bonbon van stengember (get..) en suikerspinnetje met....lekker. Het is weer helemaal top, het lijkt of ik het afraffel, maar we hebben genoten en zijn helemaal kapot van de dag. Dit zijn eigenlijk geen dingen die je na een dagje Frankfurt moet doen, aan de andere kant ook heel erg wel!. Onze wegen scheiden zo gauw we buiten 500 man zien die naar binnen willen, zij naar huis in Frankfurt, ik ook, maar dan naar Mainz. Halverwege heb ik nog een knallende ruzie met Neverlost (navigatiesysteem van Hertz), maar ik kom thuis en besluit de wekker te laten voor wat ie is.
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Bellpepper - 11/02/2008 - Reizen |
|
|
Dit stukje staat onder reizen want dat is wat het is. Slapen in de Hyatt, ook in Mainz, valt onder reizen, eten ook. Mainz dus! Een steenworp (38 km) van de beurs in Frankfurt, maar betaalbaar en (erg) comfortabel. Mijn trouwe amigo Arthur laat me in de steek, virusje allover dus in bed, en ik besluit mijn trouwe 4-wieler op Schiphol achter te laten ('t kreng slaat tussen de Kauwgomballenfabriek en Schiphol 7 keer af terwijl we rijden, nieuw onderdeel over 10 werkdagen) en lekker de Lufthansa naar Frankfurt te nemen. Opel Zafira prima, ontvangst prima, kamer prima, internet prima, eten prima. Ik bestel een Cloudy Bay sauvignon blanc (NZ, 2006) en geniet van de prima sushi's, waarna een stukje lamsfilet met overheersende citrus. |
|
|
 |
|
|
De La Croix de Beaucaillou uit St. Julien (F, 1999) maakt wat goed maar niet alles. Voor een hotel is het eigenlijk prima, en na een klein sigaartje in de lobby (mag nog tot 15 februari) gaat het licht vroeg uit.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Curaçao - 09/02/2008 - Reizen |
|
|
Na een paar dagen culinaire orgasmes stappen we even uit die wereld, Curaçao is nu niet het mekka van de gastronomie. De overgang is heerlijk, 30°C in plaats van rond het vriespunt, en we tuffen vrij snel met de Daihatsu naar het hotel, aan het water, klein strandje, kabbelende golfjes en een volledig Nederlandse clièntele. Binnen een kwartier zitten we aan de Pouilly Fuissé van Louis Latour (F, 2006), met blokjes kaas, bitterballen en vlammetjes. Eric heeft wat vrienden uitgenodigd en nadat we de zon in de zee hebben zien zakken schuiven we aan een uitgebreide barbecue. Terwijl ik zit te genieten, eindelijk weer satésaus, oreert vriend Remco uitgebreid dat hij aan de lekkerste maaltijd van de afgelopen week zit, wat zeg ik, afgelopen maand, "eindelijk lekker eten deze reis". Nou, dat zal hem nog dun door de broek lopen, hahaha.....
|
|
|
 |
|
|
Ik ben verstandig en sla Mambo beach over en breng in plaats daarvan Eric naar bed die zich een beetje ziek begint te voelen.
Volgende morgen laat Eric ons het eiland zien waarna hij rond de lunch zijn bed in duikt, om daar na 22 uur slapen de volgende ochtend pas weer uit te komen. Remco en ik laten ons ondertussen volledig verbranden, holy meck wat gaat dat snel in de Carieb! We eten 's avonds met de vriendinnnen van Eric, ondertussen ook onze vriendinnen, in restaurant Seasons waar ik niet veel over kan vertellen anders dat ik eenieder aanraad daar het kaasplateau te bestellen en een koelbox mee te nemen. Ik denk dat er zo 750 gram op het bord van Leony lag. We vinden de weg terug en laten Mambo Beach wederom links liggen (sorry Jan Hidde, haak maar af, ik ben er dus de hele trip niet geweest). De volgende ochtend voelt de grote roerganger zich een stukje beter, daarbij moet er gewerkt worden. Remco en ik brengen de dag in ledigheid door, Carnaval dus het hele eiland is dicht, behalve de net geopende Albert Heijn, die ik dan ook bezoek. 's Middags eten we een briljante shoarma van Ella in het hotel (serieus) en maken we nog een klein plonsje. 's Avonds nog een klein hapje bij de nieuwe buren van Eric, lauwe ossenhaas met warme friet, waarna we nog een glaasje bij de overbuurman doen. Weer geen Mambo beach, keurig (ik wordt oud en saai). De laatste dag moet Eric er tegenaan, ondanks dat hij zich nog steeds beroerd voelt. We gaan even mee kijken naar zijn nieuwe project, duiken de zee in en verschuilen ons weer achter de pitta's. Een hele relaxte 3 dagen, ontzettend gelachen, maar voor het eten hoef je hier niet te komen, ook wel eens rustig. We halen het vliegtuig op een haar, nog wat carnavalsdrukte op weg naar Hato, en worden uiterst onvriendelijk welkom geheten door de dames van de KLM. Het is dat Meurer weg is anders had ik meteen de "letter to the president" gevraagd. Ik zeur bij de KLM eigenlijk alleen maar altijd over het eten (Hollandse garnaaltjes en kip-curry, mwah..., ontbijt niet te eten zeg maar) maar de service is niet leuk, tegen onaardig aan. Gek, gebeurt me eigenlijk nooit. Morgen dagje thuis en door naar Frankfurt.
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
