 |
Capital Club - 30/10/2008 - Restaurants |
|
|
Laatste avond in Dubai. Iedere maand openen hier minimaal 10 nieuwe restaurants; Gagnaire, Rostang, Nobu, Ramsey, Santamaria, maar de laatste avond gaan we “Dutch”. Ik heb Jerry Bastiaan 1 keer ontmoet op de beurs Eten & Genieten, de keer dat ik in Karel V at was hij er niet, maar het enthousiasme spatte eraf toen ik hem een maand geleden een mailtje stuurde. Jerry zit sinds augustus vorig jaar in Dubai, als executive chef van de Capital Club, in het hart van het financiele district. Eigenlijk is de club alleen voor leden, en al helemaal niet voor kinderen, maar op zaterdagavond, zondag is hier de eerste werkdag van de nieuwe week, zijn we welkom. Haartjes gekamd, grijze broek-blauw jasje, koersen we in 2 taxi's downtown en laten ons na lang zoeken afzetten bij de personeelsingang. Trapje op, trapje af, gangetje door, weer trapje op komen we uiteindelijk in een lift die het pas na enkele klappen op het instrumentarium wil doen. We komen in een zeer ruime club, meerdere verdiepingen, 3 restaurants (arabisch, bistro en fine dining), en we blijken geplaceerd in het fine dining gedeelte. De chef moet nog even wat afhandelen maar voegt zich binnen 10 minuten bij ons. Wij nemen ondertussen een slokje Henschke Riesling Julius uit de Eden Valley (AUS, 2005), terwijl Jerry ons de ins en outs, valkuilen en voetangels, maar vooral de voordelen van werken in Dubai uitlegt. De bediening brengt de ene na de andere pashmina, het is hier ijzig koud, terwijl wij aan de lippen van de chef hangen. Uiteindelijk, de kinderen beginnen aan het 4de broodbakje, gaat Jerry naar de keuken en genieten wij binnen 5 minuten van in wodka en azijn gemarineerde zalm met een sakévinaigrette en een puree van komkommer.
|
|
|
 |
|
|
2de wijn die sommelier Liza Underwood aanbeveelt is de Albariño Pazo Senorans uit de Rias Baixas (E, 2006), terwijl wij genieten van de gebakken langoustines (van Schmidt, het beste is niet goed genoeg) met crème van gerookte papaya, schuim van langoustine en brunoise van ananas. We gaan lekker à tempo, zijn ook pas om half 10 begonnen, dus het volgende gerecht dient zich al weer aan, blaze (vis) in een tonijn-saffraansaus, met crème van pistache, tomaat, babyprei en artisjok. Terwijl de Dover sole met mosselen, asperges, wortel en schuim van curry wordt ingezet, laat Liza ons de Meerlust chardonnay van Stellenbosch (“my personal favorite”, SA, 2006) proeven, die inderdaad prima is. Ook bij de parelhoen met olijven en spitskool trouwens! Het is overigens allemaal prima, meer dan prima, eten zoals eten hoort te smaken. Niet teveel tierlantijnen, mooie smaken met mooie producten, die Jerry dan ook ruiterlijk de “schuld” geeft. De klok tikt ondertussen toch aardig de nacht in, dus na een snel toetje, gepocheerde nectarine op een vacherin van saffraan, en een snelle blik in de gigantische keuken, lichten we het anker. Deze keer niet via de dienstingang, maar via de lift naar de parkeergarage, om de roltrap heen, van een hellend vlak richting de stoep, waar de taxi al staat te wachten. Geen spijt van de laatste avond bij een getalenteerde vaderlander, in plaats van aan de couscous! |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Tang - 28/10/2008 - Restaurants |
|
|
Omdat we niet iedere dag in het hotel willen eten, en ook niet voor de eerste keer in Dubai zijn, hebben we de websites een beetje uitgeplozen voor wat nieuwe dingetjes. Vanavond naar Tang, de Arabische Ferran, Heston of zo je wilt Moshik, de moleculaire keuken van het Meridien hotel. Stuart Sage (we kennen hem nog uit Rain op het Rembrandtsplein…) zwaait hier de scepter, onder de hoede van Stephane Buchholzer! De hut wordt gedomineerd door de stoelen, die allen rugleuningen hebben waar je niet overheen kunt kijken, en halfronde banken met idem dito ruggen. Coole tent, en maître Umash C doet er alles aan om het ons naar de zin te maken. De kids eten vanavond op de kamer (op eigen verzoek), en da’s maar goed ook, want Stuart gaat best ver, althans voor hun. We starten met een glaasje Butchers Block van Turkey Flat (AUS, 2004), combinatie van marsanne en viognier, bij de pannacotta van Parmezaan met gevriesdroogde tomaat, tomatenschuim en basilicumzaadjes. Ook hier weer het concept dat je je eigen “tasting” kunt samenstellen door alle gerechten in halve porties te bestellen. We gaan allen, op advies van Umash C, aan de Raw Experience, te weten: sashimi van sako tonijn met verse wasabi en fleur de sel (“the most expensive salt in the world”); tartaar van sako tonijn met lenteui, miso en citrusschuim; toro (vette buik van de bluefin) met verse wasabi; gebrande (blowtorched) coquille met yuzu marmelade; rauw angus beef met kimchi, shizo en galangal. Van alles één hapje, allemaal lekker. De Saint Aubin 1er cru blijkt op te zijn, de “gewone” uit 2000 is “over the hill” dus we gaan maar weer voor nieuwe wereld, Oyster Bay chardonnay (NZ, 2007). 2de gerecht lijkt op de coquilles van de raw experience, sashimi van de schelpdieren maar nu met foie gras, ge-blowtorched met galangal en kervelcress (van m’n vriend Rob van Koppert Cress), terwijl Isabel aan de moleculaire caprese gaat.
|
|
|
 |
|
|
We krijgen hierna een “palate cleanser” in de vorm van sferificatie van een margarita, waarna de zeeduivel zich aandient. Zeeduivel met geplozen ossenstaart, broccolini, aardappel en kippenfond. Weer een palate cleanser, deze keer een “mock champagne”, nepsjampie dus, aan tafel bereid drankje van appel en druivensap met een soort zoute afdronk. Hoofdgerecht is black cod, met spaghetti van spinazie à la creme, amandelmelk, hazelnoten en een op 60ºC gekookt kwarteleitje (voor de freak, dit duurt exact 16 minuten). Stuart nodigt ons uit in zijn keuken, verteld ons dat hij 2 jaar in Amsterdam heeft gewoond, maar zijn Nederlandse vriendin pas hier heeft ontmoet, en dat hij samen met Jerry Bastiaan ambassadeur voor de Lindenhoff in Dubai is. Terug aan tafel staat er een parfait van passievrucht waar je lekker stukken van de menukaart in kunt dippen……. Ja, van de menukaart, nooit gedaan? De menukaart van de desserts is van een soort eetbaar karton met witte chocolade gemaakt, die je na het bepalen van je keuze in stukken breekt en door de passie heen trekt. Ik ga voor de erg lekkere LEMOnade, lemoncurd op shortbread bodem, jello van gin fizz, tempura van dragon en ijs van verse kaas. M’n toetje is lekker, maar staat een beetje in de schaduw van dat van m’n moeder, 8 verschillende texturen van chocolade, holy meck!! Umash probeert onze aanwezigheid nog een beetje te rekken met een glas champagne, maar we willen slapen. |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Ronda Locatelli - 27/10/2008 - Restaurants |
|
|
De kranten hebben er bol van gestaan, zelfs de Horeca Misset heeft er een stukje aan gewijd, de getalenteerde Italiaanse sterrenkok (**) Giorgio Locatelli uit London gaat een restaurant beginnen in het nieuwste hotel in Dubai, Atlantis op de Palm. Locatelli heeft vorig jaar een geweldig boek geschreven, niet aan te slepen, heeft een prachtig restaurant in London, en dan nu ook, in navolging van Ramsey, Rhodes, Nobu en Santi Santamaria, overzees naar Dubai. De zaak is net open, de kinderen kunnen niet wachten om naar dit nieuwe hotel te gaan, wat nog weer mooier, groter, luxer en bizarder (is dat een woord?) is, en een waterpark heeft wat 4 x groter is dan het park aanpalend aan ons hotel. Er is ook een dolfijnenpark, maar de “kill” van het hotel is het enorme aquarium “lost chambers” , wat door zo’n beetje alle ruimtes loopt, met maar liefst 65.000 vissen. Er zijn zelfs een aantal kamers die een raampje rechtstreeks naar het aquarium hebben. Het hotel is behoorlijk in het nieuws, door alle bizarre features, maar vooral door Sammy. Sammy is een walvishaai, ofwel een rhincodon typus, de grootste vis ter wereld, dus ook de grootste haai. Het dier is gevangen om de mensheid in Dubai te vermaken, waar hordes natuurvorsers het natuurlijk niet mee eens zijn. Ik moet zeggen, als je hem zo in zijn eentje aan de oppervlakte zijn rondjes ziet zwemmen, terwijl die andere 64.999 beneden lol hebben, is het ook redelijk zielig (maar dat is een tot sashimi gesneden bluefin tonijn op je bord ook!).
|
|
|
 |
|
|
Enfin, we kijken onze ogen uit, Disneyland is er een saaie bedoening bij. Locatelli ligt zo ver mogelijk bij de ingang vandaan, dus na het Murano object in de hal (glazen object met minimaal 48 kleurschakeringen in blauw, rood, groen en geel, 10 meter hoog…..), 12 juweliers, 4 mode winkels en 8 souvenirwinkels komen we bij Locatelli. De ontvangst is allerhartelijkst, er is geen stoel met armleuning voor mijn invalide moeder en we zijn zomaar een half uur te vroeg, vraag ik één van de dames aan de deur de beschikbaarheid in de andere restaurants te controleren. De boel ontdooit, er komt een stoel met armleuning en het word een dolle boel in de PizzaHut. Terwijl de meeste chefs namelijk hun best doen je in hun overzeese filialen een poot uit te draaien en je te doen laten geloven dat je in “the original” zit, heeft Giorgio gekozen voor een vreetschuur waarin een blind paard geen kwaad kan doen, met een idem-dito kaart. We starten met een glaasje Pinot Grigio Riff van Alois Lageder (I, 2007) en maken meteen kennis met sommelier Vinicio, rechtstreeks ingevlogen vanuit de laars. De kinderen zetten hun tanden in de prima pizza’s, nadat ik ze bij de vissen vandaan heb gesleept, wij doen een paar fritti’s, courgette, gamba en koekjes van kikkererwten. Prima! Vinicio bemoeit zich met onze volgende wijnkeuze, en wil liever dat we van Rosj Basj afblijven maar een Planeta chardonnay uit Sicilie nemen (I, 2006), een geweldige keuze. M’n moeder wil aan het rood, en Vinicio komt met een Rosso Veronese Campofiorin van Massi (I, 2005). Een soort baby Amarone (“double fermentation….”). Helemaal lekker. De risotto al funghi gaat nergens over en is droog, maar het gestoofde lam uit de oven met tijm, rozemarijn en aardappelpuree is super. Wat moet ik zeggen….? Het is geen 2 sterren, nog niet een halve, wat de naam Locatelli doet vermoeden, maar eenmaal binnen pretenderen ze dat ook niet, de rekening is er niet naar, en het eten is prima.
(Boze tongen beweren wel, voornamelijk tongen van mensen die werkzaam zijn in “ons” hotel, dat de meeste gasten na 2 dagen gillend het Atlantis hotel verlaten en helemaal gek worden van de over de top scenery en de enorme hoeveelheid bezoekers). Overigens zijn alle foto’s van Max, die tijdens het diner uitsluitend andere dan food-foto’s heeft gemaakt. Ook wel eens leuk!! |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Gary Rhodes Mezzanine - 24/10/2008 - Restaurants |
|
|
Van een geheel andere categorie is de volgende avond Gary Rhodes Mezzanine in het Grosvenor House, pal tegenover de ingang naar het Palm (schier) eiland in Dubai. Meneer Rhodes heeft er een serieuze en hippe zaak van proberen te maken, wat is gelukt. De maitre komt hoffelijk en overtuigend over, wat hij ook is, alleen jammer dat we hem zelden aan tafel zien, maar wel vaak aan aanpalende tafels. Zeker omdat hij ook de sommelier is, en zeker ook omdat ze een hartstikke leuke wijnkaart hebben. We starten met de sauvignon blanc van Seresin estate (NZ, 2006), altijd lekker, en wat schaaltjes met o.a. viskoekjes met zalm en een citroenhollandaise, rillete van eend op flinterdunne ontbijtkoek met geconfijte sinaasappel, en kaaspuffs met een crème van bloemkool. Ik had al in de Dubai Time Out een lyrische recentie gelezen met o.a. de boodschap dat je hier zeker niet met honger weggaat….. We krijgen de menukaarten, een witte met voor-tussen-hoofd-na, en een zwarte met een selectie uit de witte maar dan in kleinere porties, zodat je zelf een soort “tasting” menu kunt samenstellen. Leuk bedacht. De amuse is crème van avocado met Cornish crab en roze grapefruit, waarna het eerste gerecht volgt; superzachte terrine van foie gras met artisjok en een dressing van rode paprika.
|
|
|
 |
|
|
We stappen over op de viognier van Yalumba (AUS, 2007), en ik vertel het maar weer eens, wijn is hier peperduur, en mede om die reden voornamelijk afkomstig uit de nieuwe wereld. 2de gerecht zijn coquilles met zachtgegaarde varkensbuik en een “devilled” saus (op basis van sauce Espagnole). Bij het 3de gerecht, wederom zachtgegaarde varkensbuik, deze keer met een tortellini gevuld met kreeft, en schuim van kreeftenbisque, doperwten, aardappelpuree en jus van varken, kies ik voor een glaasje rood, Petalos van J. Palacio uit Bierzo (E, 2005). Het is allemaal lekker, en als we iets te zeuren hebben is dat het allemaal een beetje lang duurt. Ik denk dat ze hier nog steeds uitgaan van een avondje vol entertainment, terwijl wij lekker à tempo willen eten en willen slapen. Ik moet een toetje nemen, in deze Engelse eettempel met Europese invloeden, want als de Engelsen ergens goed in zijn, zijn het de “puddings”. Bread & butter pudding, chocolat Jaffa pudding (met sinaasappel dus) en jam rolly polly (soort opgerolde bladerdeegrol gevuld met jam, beetje als een Swiss roll, tikkie droog) zijn de toetjes als je Gary’s favorites besteld, met vanilleijs en English custard. Poeh poeh……lekker! Als je de rekening vraagt, die in een envelopje komt waar heel groot “the damage” op staat, en denkt dat je weg mag, komt er nog een schaal warme mini scones met clotted cream en aardbeienjam. Gary wil in ieder geval niet dat we met honger weggaan…… |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Al Mahara - 24/10/2008 - Restaurants |
|
|
Berichtje uit de woestijn…..
De eerste 2 dagen doorgebracht in een soort kampement midden in de woestijn, soort all-in, dus weinig te beleven culinair gezien. Wel helemaal te gek mooi, leuk en vooral warm, maar dat weet je als je hier naar toe gaat. Sinds dinsdag terug in de grote stad en groot is het hier. We zijn 2 jaar niet geweest en het lijkt wel allemaal anders. Nieuwe wolkenkrabbers, nieuwe hotels, de ene nog groter en mooier dan de andere. De mooiste, althans de meest bizarre blijft nog steeds de Burj al Arab, waar ik al eerder een plaatje van liet zien, waar we niet slapen, maar wel dinsdag gegeten hebben. Al Mahara is een visrestaurant en het uitzicht wordt dan ook gedomineerd door een gigantisch aquarium, van vloer tot plafond in het midden van de zaal, met duizenden vissen, en 3 kikvorsmannen in vaste dienst voor de verzorging en de schoonmaak. Je komt hier met een liftje in de vorm van een duikboot wat schokkerig van de parterre de kelder in glijdt, met videoschermen in de patrijspoorten om je een echte duikboot te laten beleven. Zoals ik al aangaf; bizar. Het lor doet het gelukkig niet, en we mogen met de gewone lift. |
|
|
 |
|
|
De entree bestaat uit 2 manshoge, wat zeg ik, 4 meter hoge, schelpen, waarna je vol tegen het aquarium aanloopt. Spectaculair!! We starten met een glaasje Flor de Gewürztraminer van Bodegas Laus (E, 2007) en 3 amuses: gefrituurd kroketje van gerookte hadock, vichysoise met een kokkeltje en een getruffeerd eierslaatje. Voorgerecht is maguro sushi (rolletjes) van tonijn met blokjes ijskoude gebakken ganzenlever er boven op. We stappen qua wijn over op de Yalumba viognier uit de Eden Valley (AUS, 2006) en knabbelen aan een stukje brood; crispy met zeewier, baguette, rond met inktvisinkt, groente of zalm!! Door met Japanse scallops (coquilles) met een ravioli van Wagyu wang met (te)veel anijs, mousseline van knolselderij en een bourguignonsaus. Zoals vaak in net-niet restaurants, wat dit toch wel is, proberen ze het gerecht, volledig misplaatst, te upgraden met truffelolie, wat geen succes is (getver…). We hebben vanavond wat te vieren, waarover later meer, en terwijl ik een half flesje Conundrum van Caymus (USA, 2005) bestel, zeg ik vrolijk tegen de sommelier :” I’m so happy, actually this calls for Champagne….” 5 minuten later staat hij weer naast me, met de Conundrum, en een halfvolle fles Cristal…. De witte wijn gaat prima bij de tagine (of is het tajine…) van trevally (lokale vis, caranx ignobilis ) en babygroentes, die prima maar niet spectaculair is. Spectaculair zijn zeker de zoete koekjes aan het einde, de rekening, maar ook de rit in de glazen lift die Max en mij in 33,3 seconde (6 meter per seconde) naar de top van de Burj brengt, terwijl de rest voor de deur alvast de buiten-showroom van de firma Hessing bekijkt. Unreal!! |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Halvemaan - 21/10/2008 - Restaurants |
|
|
Vergeet ik ook nog te vertellen hoe lekker ik vrijdag bij John Halvemaan heb gegeten. De man blijft in al zijn bescheidenheid, in zijn palazzo aan de Van Leijenberghlaan, de sterren van de hemel koken. Aardappelmaissoepje en een stukje makreel met komkommer als amuse, waarna 2 chun fang’s (rijstflensjes) met eend. |
|
|
 |
|
|
Glaasja verdejo van Naia (E, 2006) erbij, en als hoofdgerecht zachtgegaard en daarna gebarbecue’t speenvarkennek, met gemarineerde octopus, cantherellen, kruidensaus en zijn eigen jus. Helemaal lekker. We drinken het laatste glas wijn met een stukje kaas van Betty (wie kent haar niet?) en smeden aan de lopende band plannen. Topmiddag! |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Nog nadenken over het diner op 1 november????? - 20/10/2008 - Koken |
|
|
Dat kan nog. De inschrijvingen lopen lekker, maar er komen berichten van gasten die met anderen willen komen en die nog niet kunnen bereiken, of gasten die met een smoes iets anders moeten afzeggen, of gasten die op bevestiging van de oppas wachten. Anyway......, we hebben de deadline wat verruimd!! Denk nog even goed na..., wil je dit missen? Vrijdag moet ik het echt weten!! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Uitnodiging - 19/10/2008 - Mensen |
|
|
Lieve vrienden van restaurants Eau de Vie, Lute, Visaandeschelde, Aan de Poel, het Bosch, en van mij Op zaterdag 1 november organiseert De Wonderneming, na afloop van de verkiezing van Het Kookboek van het Jaar, een geweldig culinair event bij ons in de Kauwgomballenfabriek in Amsterdam. De chefs van restaurants Eau de Vie, Lute, Visaandeschelde, Aan de Poel, het Bosch, en Julius Smart Bites zullen die avond een 12 gangen “walking-dinner” neerzetten wat zijn weerga niet kent. Ruim 10 kleine gangetjes, van amuse tot toetje, die ondanks de hoeveelheid niet overdadig zijn, althans niet qua portionering, en in een ritmisch tempo worden afgemaakt door de chefs met hun equipe.
|
|
|
Wat denk je van; ceviche van zeebaars, terrine van pulpo, mini-bouillabaise, gefrituurde coquille met spaghettini, crème van foie gras met bitterballetje van King crab, oosters geroosterde tonijn, bloedworst van cantherellen met schuim van oester, kalfssucade met portobello, spiesje van ganzenlever met espressoschuim en balsamico, aardbeien met spaghetti van bleekselderii en een prachtig chocoladedessert. Tesamen met de wijnen van onze “huis-somelier” Gilles Faëlens van Bacchantes en levende muziek wordt dit een avond om niet te vergeten. De winst van de avond gaat naar het Wereld Kanker Onderzoeks Fonds, een organisatie die tijdens het Kookboek van het Jaar event overdag prominent in beeld zal staan. Partytime dus, op 1 november vanaf 19.00 in de Kauwgomballenfabriek in Amsterdam. Wij bieden jullie, als vrienden van één of meerdere van de chefs, de kans om dit unieke event bij te wonen tegen de “vriendenprijs” van € 99,50 (in plaats van € 125.=). Boek nu, de inschrijving stopt op zondag 20 oktober, bij één van de chefs of via julius@studiobazar.com. Komt allen……… |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Dubai - 18/10/2008 - Reizen |
|
|
De komende week staat in het teken van rust, zon, zee en strand, daar we “en famille” een weekje naar de zon zijn. Dubai, in het spoor van ons (schoon-, en groot-) moeder, die ons ieder jaar een weekje mee neemt. Ondanks dat we met elkaar werken lopen we de deur niet plat, een mooie gelegenheid om wat nader tot elkaar te komen. Dubai dus, bizarre plek, maar ongelooflijk comfortabel en heerlijk eten. Ga zeker borrelen met Jan Peter van der Ree, voormalig GM van het Park Hyatt Saigon, nu aan het hoofd van de 3 Hyatt’s in Dubai. Eten verder bij Garry Rhodes en Jerry Bastiaan, de voormalige chef van Karel V in Utrecht. Nu nog even 6 uurtjes in de lucht, met Emirates vanaf Düsseldorff, scheelt klauwen geld en prima!! |
|
|
 |
|
|
Overigens slapen we hier dus niet, maar hebben er wel vol uitzicht op, grrhhh…. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
De Hoefslag - 16/10/2008 - Restaurants |
|
|
Ik heb al een keer eerder, misschien al wel 2 keer, over Karl van Baggem geschreven, toen nog in Auguste in Maarssen, en altijd een feest. En feest was het maandag ook weer, en echt niet alleen omdat ik het een aardige jongen vind. Ik was in de Hoefslag, jaren lang ster aan de Hollandse culinaire hemel, met name met het gouden duo Gerard (Fagel) en Wulf (Engel). Velen hebben hier leren koken, nog veel meer genoten, maar de zaak is eigenlijk al een paar jaar op zijn retour. Er waren meer wisselingen van de wacht dan oogsten in de Bourgogne, en iedere keer leek het meer bergafwaarts te gaan. Uiteindelijk zijn de stenen onlangs gekocht door 2 lokale heren en heeft Karl de exploitatie op zich genomen. Prachtig verbouwd, met een mega-serre die toch niet te groot is, een strakke equipe met bekende gezichten, het is prettig binnenkomen. We beginnen met een glaasje Sanet Valentin uit Alto Adige van St. Michel-Eppan (I, 2006), en het obligate olijfje-koekje. Amuse bestaat uit een hartig soepje van mais, en een glaasje salade van bleekselderij met gerookte zalm en wasabicrème. Er is een Hoefslag menu, maar hoewel dol op verrassingen, zijn er ook een paar gerechten die we persé willen eten. Zoals de gehakte Girardeau oester met gelei en schuim van oesternat, Italiaanse kaviaar en een scheutje Billecart Salmon. Of de coquille St. Jacques met pata negra, bitterballetje van pata negra, salade van tomaat en groente en 2 kerstomaatjes gerold door kruim van pata negra. Wonderschoon, vooral de tomaatjes. We schakelen door naar een wijn die een tandje zwaarder is, Toques & Clocher uit de Limoux, cuvée Auguste (St. Joseph van Henri Pierre Cabannes, F, 2006), wat ook nodig is voor het volgende gerecht; Iberico spek met zwezerik, witte wilde gamba, puree van knolselderij, baby tuinboontjes en balsamicoazijn. Wonderschoon! Hierna een oude bekende, in een nieuw jasje. Wat risotto was, is nu Griekse pijpmacaroni (?) met foie gras en een zoetje (en een zuurtje) van Japanse rijstazijn. Op het moment suprème komt de chef met zijn oude witte kommetje uit Auguste, tot de nok gevuld met truffels, en schaaft even een zomertruffeltje weg. Voor het pièce (hoofdgerecht) schakelen we nog snel over op een slokje rode wijn, domaine de la Grange des Pères (F, 2004), terwijl Timmo de ossehaas uit de Spaanse pyrenëen, met zijn eigen jus en wat salmiak, kroketje van rund, mosterdmayonaise, bloemkoolcreme en cantherellen voor ons neerzet. We drinken ons glaasje leeg met een stukje kaas van de prachtige wagen, roken nog een klein sigaartje buiten (20°C onder de pergola), en nokken, na veel te lang ouwehoeren met Karl, af. We hebben een BOB bij ons, maar weet je wat cool is….., je kunt via de Hoefslag een BOB inhuren die je voor 9 tientjes door het hele land met je eigen auto naar huis brengt. Even bellen een dag vantevoren. Het zijn van die details, net als dat halve glaasje wit, dat ongevraagd wordt ingeschonken terwijl je een keuze maakt uit de wijnkaart en de olijfjes-zoutjes worden ingezet. (Oeps...., camera vergeten, helaas geen foto's) |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Boekelo, met recept! - 12/10/2008 - Reizen |
|
|
Gisteren een dagje in de buitenlucht, cross in Boekelo. Cross (wat vroeger military heette) is onderdeel van “eventing” ook wel SGW (samengestelde wedstrijd) geheten en is het meest spectaculaire onderdeel. Een parcours van een kilometer of 5 met rond de 23 hindernissen, dat je binnen een bepaalde tijd moet rijden. Niet sneller, niet langzamer. Het gevaar zit ‘m in het type hindernissen, boomstammen van duizend kilo en meer die niet meegeven, maar ook gisteren is er weer niets ernstigs gebeurd. De sport krijgt altijd veel commentaar, het zou zielig zijn voor de paarden en dat soort flauwekul, maar ik weet uit ervaring met Okky dat haar pony het het allermooiste vindt wat er is. Althans dat zegt hij altijd. Enfin, een bont spektakel, in de achtertuin van Leo en Gerdien, waar dan ook de auto lekker staat, 300 meter van de waterbak verwijderd,
|
|
|
 |
|
|
wat ook meteen de meest spectaculaire plek is om te zitten. Toch het hele rondje gelopen, het strodorp bezocht, een soort vreselijke markt met veel paardaccesoires (“oh pap…., heb je die zweetdeken gezien, en dat hoofdstel, en kijk…, wat een mooi zadel…”), maar nog meer rotzooi en vooral veel vieze catering, waar onderstaande foto toch wel alle andere snacks naar de kroon steekt; de saucijs van 50 centimeter! (ik heb ‘m niet genomen, Désirée….., wel de hamburger trouwens). Dat is trouwens wel opvallend, ik schat een 50.000 bezoekers, die zich moeten laven aan 3 grote biertenten die dan ook vanaf 14.00 uur uitpuilen, met daaraan een snackerie met friet en braadworst, en de kleinste poffertjeskraam van Europa (volkswagenbusje). De rest van de catering speelt zich af achter gesloten tentflappen in de vele sponsortenten van Ten Cate, lokale assurantie-tussenpersonen, notarissen en loonbedrijven. Als je dus geen vrienden hebt bij Ten Cate, of je zaken in een straal van 40 kilometer rond Boekelo onderbrengt, bestaat een dagje cross uit een flesje Spa Blauw, een broodje Unox worst en een hamburger waarbij de helft van de curry op je schone overhemd loopt…… Moeten we misschien volgend jaar wat aan doen!! Kwamen gelukkig nog vriend Hendrik Jan tegen, broer van Gerdien, die ons een zelfgemaakt borreltje aanbood. Borreltje van sleedoornpruim; 1 kilo sleedoornpruimen, met pit, beetje insnijden en 2 maanden op een 1 inmaakbrandewijn zetten, met een kaneelstokje, een paar kruidnagels en schil van een halve citroen. Af en toe omschudden en lekker laten trekken. Na 2 maanden passeren door een fijne doek en per liter vocht 100 gram fijne suiker erdoor heen mengen. Na afloop terug via Vorden, waar mijn kleine Clover (Tinker, 17 maanden) staat. Mooie dag |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Receptje - 11/10/2008 - Koken |
|
|
Eigenlijk doe ik nooit recepten uit mijn boeken op mijn blog, soort van angst dat mensen dan de boeken niet meer kopen, maar onderstaan recept is wel zo'n reclame voor Smart Cooking LIGHT, als zelf Max 3 keer opschept...... Goddelijk!!
Indiase wortelsoep met gember voor 6 personen
Maal 1 theel. korianderzaad, 1/2 theel. mosterdzaad, 1/2 theel. kerriepoeder en1 eetl. gember in een vijzel tot een fijne pasta. Bak de specerijen aan 30 ml rijstolie en voeg 3 gesnipperde rode uien en 750 gram in kleine stukjes gesneden wortel toe. Bak een paar minuten door tot de uien beginnen te kleuren en blus af met 1,5 liter groentebouillon. Breng de soep aan de kook en laat hem een minuut of 30 pruttelen. Controleer of de wortels gaar zijn en pureer alles in enkele porties in de keukenmachine of blender of met een staafmixer fijn. Breng op smaak met 30 ml citroensap, zout en peper en laat afkoelen. A la minute Breng de soep al roerende tegen de kook aan en serveer hem direct in voorverwarmde soepborden, gegarneerd met een klodder yoghurt en wat geraspte limoen of citroen.
NB In Smart Cooking LIGHT staat de ingredientenlijst apart van het recept, stuk makkelijker, maar dat lukte niet in dit systeem. Oh ja, geen wijnen van Harold bij de soepen, neem maar een droog sherry'tje!! |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Feessie - 10/10/2008 - Koken |
|
|
Gisterenavond, voor wat modellen uit mijn nieuwe boek. Niet iedereen was er, ik had ook niet iedereen gevraagd, maar toch een volle bak. Gaston had heerlijk gekookt, tiramisu van bietjes, chips van courgette met pecorino, Thaise kip in lofblaadjes, Indiase wortelsoep met gember, saté van eend met kruidensaus, coquilles met tomaat-garnaalvinaigrette, runderstoofpot met sinaasappel, panne cotta met appel en vruchtjes gedipt in chocolade.
|
|
|
 |
|
|
Super lekker en super gezellig. Soort warme deken! Ik heb het eerste boek aan Dennissie gegeven, als iemand het verdient is hij het, en hij gaf mij weer een ingelijste contactsheet met alle modellen. Verwennerij dus. Vanochtend toch weer met coach Leo om 7.30 in de sportschool, geen sinecure na 4 uur slaap en een nuance teveel wijn, en het ging dan ook van geen kant. Laatste dag van Sophie, dus lunchen bij Sophia met de dames, en nu opmaken voor de vrijmibo. Lekker rustig weekendje voor de boeg (morgen de hele dag hangen op Boekelo, zondag dressuur met Okky en bootje varen met Ferry). |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
