El Bulli - 31/07/2010 - Restaurants

Maar niet heus…..Ik kom er niet in dit jaar! Ik heb veel contact met de chef reserveringen, maar hij is onverbiddelijk, niet dit jaar. Er zijn toezeggingen gedaan voor 2011, maar eerst zien. Ondertussen zit ik hier natuurlijk wel op een bizarre plaats want 60 kilometer verder zit de nummer 4 van de wereld, El Cellar de Can Roca, van de broertjes Roca. 3 *** dus wie denkt op donderdag te bellen voor de volgende dag kan het mooi op zijn buik schrijven. Dacht ik.

Gisterenavond dus met de kids naar Can Roca, nadat we de vakantievrienden op het vliegtuig hebben gezet, en een geweldige avond. Combinatie van warmte (letterlijk en figuurlijk) nadenken over antwoorden (is dit nu beter of slechter dan El Bulli, pap?), ontdekken, geweldig eten, een enkele dissonant, super bediening, lang wachten, kortom een heel pakket waar ik morgen uitgebreid op terug kom. Nu lokt zon en zee, dahag……

Reageer > | (0 reacties)
24 uur opgesloten in…. Figueras (Figueres in het Catalaans) - 30/07/2010 - Reizen

Ik blijf nog even in de buurt, ben d’er nu toch

 9.00 Ontbijt in het oer-klassieke hotel Duran. Ooit bekroond met een Michelinster, nu een tikkie sleets en vergane glorie. Ontbijt met zwarte koffie, Iberico, toast, zoute vis en membrillo (kweeperengelei). Of misschien een koffie’tje op de Ramblas…?

 9.30 Zorg dat je je tweede bakkie drinkt recht tegenover de ingang van het Dali museum. Als je met een paar mensen bent wissel je elkaar af zodat je niet te lang in de moordende zon hoeft te staan maar wel als eerste naar binnen kan.

10.00 Museo Dali. Hier ben je voor naar Figueras gekomen. Geniet van Mae West, zijn Cadillac, de beschilderde plafonds en nog veel meer. Als je het echt top vindt, ga dan ook naar zijn zomerhuis in Port-lligat, onder de rook van Cadaques, dit is eigenlijk nog leuker en bijzonderder…. (reserveer voor Port-lligat vooraf je tijd, www.salvador-dali.org).

13.00 Als je uit het museum komt maak je een links-rechtsje en kom je op een pleintje achter de Ramblas. Prima café’tjes en een soort Studio Bazar uit de middeleeuwen op één van de hoeken. Sla je slag in vijzels, paella-pannen en geglazuurd terra cotta.

 14.00 Motel Emporda ligt aan de oude Route Nationale (nu Ave. Salvador Dali) en wordt al ruim 20 jaar uitgebaat door Jaume Subiros, één van de aardigste Spanjaarden die ik ken. Klassieke eetzaal, klassieke kaart, helemaal lekker. Prachtige wijnen en bewaar vooral wat ruimte voor de toetjeswagen (tarte Tatin op een klein rechaudje).

 16.00 Even liggen onder een boom….., de mega Carrefour bezoeken, de overdekte groente en fruit markt naast de Ramblas waarna

 17.00 we rond 5-en, de ergste hitte is nu wel weg, op shop-expeditie gaan, tussen Ramblas en Dali museum. Super winkeltjes, maar helaas steeds meer merken die wij ook hebben, en dan alleen voor kleine Spanjaarden. Drink lekker een horchata de chufa (koude melk van aardamandelen) op de Ramblas en bezoek de geweldige speelgoedwinkel Imaginarium (C/ Sant Pere 10-12).

xufes.jpg

19.00 De beste vis koop je bij viswinkel Montjoi (C/ Peralada 16). Dagelijks hebben ze een mannetje op de afslag van Rosas zitten die wanneer hij klaar is direct met zijn koelwagentje naar de winkel rijdt. Hier staan al een man of 30 in de rij, die zich na het uitladen in de piepkleine winkel proppen. Rond 21.00 uur gaat hij dicht, en is de vis ook echt op. Iedere dag weer!

21.00 Dineren in Mas Pau (Avinyonet de Puigventós, 972 546 154), waar Toni en Xavier alweer 15 jaar de scepter zwaaien. Discipelen van Ferran Adrià maar niet blijven hangen in experimenten. De lekkerste salsa Romescu ever, beetje El Bulli eten van 20 jaar geleden (helemaal top dus). 5 km buiten Figueras, met een stuk of 10 hotelkamers.

23.30 Voor we gaan dansen nog even gokken in Perrelada. Prachtig oud kasteel met volwaardig casino. Vergeet je paspoort niet, en geen shorts, slippers of espadrilles.

01.00 Dansen in de enige surrealistische discotheek ter wereld, Le Rachdingue (www.rachdingue.com, tussen Vilajuïga en Pau), ingericht door de Master himself, jazeker, Salvador Dali tekende ooit voor het decor! Leuk…? moet je zelf beslissen, maar je moet er geweest zijn.

salvador-dali-face-of-mae-west-c-1935.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Bosch bijna klaar - 29/07/2010 - Restaurants
Ik zit dan wel lekker aan de Costa maar ik houd het allemaal in de gaten, en zeker mijn vriend Ferry. We zouden nog een paar dagen aan het het eten slaan alhier maar dat moest hij last minute afzeggen en ik snap nu waarom. Zijn Bosch begint nu echt vormen aan te nemen en de eerste tickets voor de pre-opening worden al verdeelt.... (één cateringetje in augustus, en net op die dag....!).
Enfin, kijk zelf, kan nooit lang meer duren!
bosch_interieur_eind_juli.jpg
bosch_exterieur_eind_juli.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Feliz cumpleaños Domingo…. - 28/07/2010 - Restaurants

Domingo is één van onze lokale vrienden en vandaag jarig. 58 jaar en nog steeds staat hij iedere dag om 4 uur op om brood te bakken voor de inwoners van Rosas. 7 dagen per week, behalve op nieuwjaarsdag. Zijn vrouw Magda, lokale vriendin, is ondertussen burgemeester van Rosas, dus ze zijn beiden druk. Niet druk genoeg om met ons te eten gisterenavond bij Cal Negre(972153334), in hetzelfde straatja als Domingo zijn bakkerij. Ze staan ook in de 24 uurs-lijst, voor de lunch, maar diner is ook helemaal te gek. Als je binnenloopt in dit onooglijke tentje denk je dat je verkeerd zit, maar achter op het terras kom je in een oase van rust. De vis is kraakvers en voortreffelijk bereid door Jordi (uit Cadaques…), de service van zijn vrouw en kinderen is met een smile. Als ik eerlijk ben at ik er gisteren beter dan vorige week bij Rafa’s, en ongetwijfeld voor een fractie van de prijs (ik mag nooit betalen want het is bij Domingo in de straat….). Boquerones con vinaigre (ingelegde ansjovis in azijn), sardinas à’l escabeche, baby calemares à la plancha,

baby_calemares.jpg
scheermessen en espardeñas, waarna stukken rap (zeeduivel), ook weer à la plancha. Superlekker allemaal, zeker ook de flan al coco (maison) toe. Daarna nog even naar de nieuwe jazzclub van zus Rifu in Palau (Jazztabe, Eglesia 8, Palau Savardera), Hendricks met tonic en komkommer, en zo was de avond weer nuttig besteed. Verder gebeurt er niet bar veel, de grootste dagelijkse zorg is of we thuis of op het strand lunchen….. 
scheermessen.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Filette del pobre (oftewel poormen’s steak) - 26/07/2010 -

6 personen

1              Maak een marinade van olie, knoflook, salsa, zout en peper en leg hier de repen vlees in. Zorg dat alle stukken goed zijn ingesmeerd met de aangemaakte olie alvorens je het afdekt en minimaal 6 uur in de ijskast laat marineren.

2              Laat het vlees een uur op temperatuur komen en stook de barbecue goed op.

3              Grill het vlees rondom krokant, de ervaring leert dat dit het beste werkt met een barbecue met een klep daar het vuur van olie en vet gedooft wordt zo gauw als de klep maar beneden is.

4              Laat het vlees een paar minuten rusten alvorens je het in plakken snijdt. Verwijder voor de dieetklanten de grootste stukken vet, maar vertel ze ook dat dit eigenlijk het lekkerste deel is, althans als je er in slaagt de stukken vet lekker krokant te krijgen.

 

Dit is eigenlijk een beetje te simpel, dus ik doe er nog een receptje van gestoofde paprika bij, escalivada…..

 

1              Snijd de paprika’s doormidden en verwijder de zaadlijsten.

2              Leg de paprika’s met de open kant naar beneden op een bakplaat en besprenkel ruim met olie.

3              Zet de paprika’s minimaal 30 minuten in een voorverwarmde oven op 200°C en wacht tot de buitenkant redelijk zwart begint te worden.

4              Beleg een opengslagen zaterdagkrant (hoeft niet persé de Telegraaf te zijn..) met plasticfolie en leg hier de paprikahelften op, zwarte kant naar boven.

5              Rol de krant op en ga koffiedrinken (2 bakkie’s). Rol de krant weer uit en je zult zien dat je de paprikavellen er moeiteloos aftrekt.

6              Laat de paprika’s afkoelen en breng licht op smaak met wat zout, peper en olijfolie (niet teveel omdat je het zoete van de paprika niet wilt maskeren).

 

     
1 kilo   filette del pobre (platte bil met vet, gesneden in
100 ml   olijfolie
2 tenen   knoflook, geperst
1 eetl.   Salsa Espinaller (of 2 theel. Tabasco)
  zout en peper
6   rode paprika’s
  olijfolie
     
Reageer > | (0 reacties)
Almadraba Park Hotel - 25/07/2010 - Restaurants

Ik heb vast al eens eerder over dit instituut geschreven, en het zal ook wel niet de laatste keer zijn, het APH waar ik Smart Cooking 2-3-Magimix en Light heb geschreven. Op de klif boven de baai Almadraba sinds 1970, kom ik hier zowat mijn hele leven. De gastvrijheid van eigenaar Jaume Subiros (oud-chef en kookboekenschrijver) en zijn zoon Jordi dalen als een warme deken op ons neer en na een mojito op het schitterende terras mogen we de eetzaal in. Dit is een typisch Spaans familiehotel, in de gangen hangen de tekeningen waarmee Dali zijn rekeningen betaalde, dus op zaterdag puilt de zaal uit van de gasten mèt een hoop kinderen. Je moet hier eigenlijk niet voor 10 uur aan tafel gaan, maar omdat vooral onze kinderen berehonger hebben zijn we wat eerder, en dan duurt het dus wat langer. Als maître Antonio eenmaal de bestellingen heeft genoteerd gaat het rap en voordat we het weten zitten we aan de Osian (E, 2007) en aan een rolletje van zalm met fromage frais en wat gemarineerde biet.

aph_amuse.jpg
Het eten is hier klassiek Spaans met een uitstapje naar buiten, wat je terug vindt in de canneloni, die zijn zo klassiek als ze kunnen zijn, maar helemaal prima (had een beetje een o.d. aan vis bij de tapas-lunch). 2de maître Rafael maakt de lekkerste steak tartaar dus waarom moeilijk doen, en na het verplichte lepeltje "para probar" smullen we van tartaar met toast. We eindigen zoals altijd met de toetjeskar, tarte Tatin die daar de hele avond op een lichtje warm gehouden wordt, en tarta Ampurdan, een rijke taart op basis van kapsel en nootjes met jam en drank. Lekker zompig, nat en zoet, helemaal top. Normaal rook ik nog een sigaar op het terras, de kleinste kinderen liggen tegen die tijd in bed, maar besluit dat te doen met Max in de Donkey. Jongen is bijna 16, moet toch een beetje aan het uitgaansleven ruiken. Mooie avond!
aph_canneloni.jpg
aph_rafael.jpg
aph_tartaar.jpg
Reageer > | (0 reacties)
24 uur opgesloten in…. Rosas - 23/07/2010 - Reizen

Ik ga de boel een beetje aanpakken, wat meer regelmaat brengen in de onderwerpen zodat ik niet 3 weken over vrijwel niets schrijf als ik met vakantie ben, of 10 dagen alleen maar over nieuwe restaurants als ik op reis ben. Vanaf nu dus iedere week een aantal vaste onderwerpen zoals Uit eten; Kokerellen; Heb ik nog wat lekkers gedronken….?; 24 uur opgesloten in….

 Vandaag maar even makkelijk beginnen,

24 uur opgesloten in…. Rosas (Roses in het Catalaans)

 8.00        Ontbijt in één van de barretjes met zwarte koffie, churros en croissants. Echte die-hards gaan na het dansen langs bij de bakkerij van Domingo Cusi (adres: Doctor Barraquer 19) in één van de straatjes achter de winkelstraat (open vanaf 4.00 uur)

9.00 Voor de koffie gaan we eerst eens even sigaren kopen, bij Estanc Yago op de avenida Pau Casals 152 (de Gran Via in de volksmond). Sancho Panza La Molina is wel een lekkere voor na de lunch.

9.30 Bij Cairo in de grote winkelstraat, met een lekkere Brazo de Gitano (arm van de zigeuner, cakerol met slagroom en bovenop gecarameliseerd).

10.00 Om de hoek bij Cairo is de oudste winkel van Rosas, espadrilles in 30 maten en 40 kleuren, uitgebaat door een oud vrouwtje. Je koopt hier de ultieme babykado’s.

11.00 La Mercata de Roses is de overdekte markt in het centrum van het dorp. Goede slagers en een uitstekende Spaanse traiteur. Escalivada (gegaarde en ontvelde paprika) en te gekke pollo’s à l’ast (gegrilde kip) voor € 5,99 per stuk. Vergeet niet de gebakken aardappeltjes die onderin de kippengrills in het vet garen.

12.00 Wijn haal je bij de Winepalace, achter de markt. Vrijwel alles wat Spanje te bieden heeft tussen € 3,= en € 900,= (Pingus). Heerlijke winkel met tegenwoordig ook een meer dan uitgebreide ham-worst-kaas afdeling.

13.30 Paella, hier noemen ze het simpelweg arroz (rijst) eet je uitsluitend voor de lunch, is te zwaar ’s avonds. Bestel het een dag vantevoren bij Marisqueria Cal Negre (+34 972 153334), in hetzelfde straatje als de bakkerij van Cusi. Ze hebben de traditionele, maar ook zwarte met inktvis(-inkt). Helemaal top, sièsta na afloop aanbevolen.

lonja_2.jpg

 16.00 Cultuur is hier niet echt, maar de oude citadel is de moeite meer dan waard, pal aan het strand.

17.00 nog maar even een rondje door het dorp. Havaiannas in alle soorten en maten, de Lacoste store met hun uitgebreide collectie èn polo’s in maat 10 (alleen in Spanje).

19.00 We slaan de thee over, Spanje is niet echt een thee-land, en gaan voor een gin tonicje op het terras van La Sirena, aan de boulevard. Bestel hier de beste calemares à la Romana (inktvisringen uit de frituur) en de pimientos de padron (gebakken groene pepers, op ieder bordje ligt er minimaal één die de bek uit brandt).

21.00 Pal achter La Sirena zit Raffa met zijn viswinkeltje (restaurant, +34 972 254 003). De beste vis ooit, maar uitsluitend à la plancha. Je begint met een keur aan kleine gerechtjes, caracolles del mar, espardenyas, tallerinas, gamba’s, waarna je een vis besteld. Sla kennen ze ook, friet en groente niet. Redelijke wijnkaart en gepeperde rekening, maar ja je eet dan ook uitsluitend vis en geen garnituur. Wild feest!!

23.30 T’is nog wat vroeg voor de Chic en de Pacha (Ampuriabrava) dus we drinken nog een drankje aan het het strand bij Si Us Plau, of slaan een balletje midgetgolf bij de (Belgische) buren.

 

 

Reageer > | (0 reacties)
La Reina, revisited - 22/07/2010 - Restaurants

Na een krap jaar terug naar La Reina de Port-lligat in Mollet de Perelada (tik voor het vorige bezoek La Reina in de kantlijn) en wederom helemaal prima. De ontvangst is meer dan hartelijk, er zijn vanavond goddank meer dan 2 gasten, en we krijgen de eretafel bij de keuken. We starten met een cava’tje, gesuikerde pistacchio’s, kaaskoekjes met poeder van gedroogde tomaat en de bekende chips van yuca op stam met vinaigrette van honing. Rafael  (ex-Ducasse, Vigato, Subiros, Adria, Neichl en Blanc) staat lekker in de keuken, terwijl broertje Xavi zijn benen uit het lijf rent in de bediening. We krijgen de als boter vermomde olie met 3 soorten zout en we gaan van start. Eerste gerechtje is een kraakverse langoustine gerold in Iberico met daarbij een soepje van calcot, soort jonge zoete uien, met wat kaviaar van mujol (lokale forel), waarna een crème glacée van meloen en munt, met kokkels, blokjes Iberico en siroop van munt.

reina_meloen.jpg
De laatste maakt het gerecht net te zoet, maar de Perafrita picapoll van Martin Faixo (E, 2009) duwt dat weer aardig weg. Superlekkere wijn uit een minigebiedje waar we net langs zijn gevaren, tussen Cadaques en Cap de Creus. Het volgende gerecht, ravioli van kreeft met amandelolie, pijnboompitten en basilicum is helemaal top, tikkie hoog op smaak maar dat drukt de pret geenszins. We ruilen de coquille van het menu in, Giel is na Limoux nu ook coquille-moe, voor een suquet van espardenyas, een stevige vissoep op basis van aardappel met de beruchte zeekomkommer, wat amandelen en ajo y perajil (knoflook en peterselie). Tikkie boers maar wel lekker. We stappen over op, hoe kan het anders, een flesje Belondrade (..Y Lurton, E, 2006) die we nog net bij de zeebaars met gevulde macaroni’s met ratatouille en vinaigrette van olijven kunnen drinken, want het tempo ligt (lekker) hoog. Pièce is speenvarken met krokante korst, met zijn eigen jus en citroentijm, correct maar niets aan. We drinken er een geweldige cabernet sauvignon bij, Carlota van Oliver Conti (E, 2004) “reserva especial de Reina de Port-lligat”, waarna nog een sorbet van passievrucht en chocolade, en een ijsje van vanille en kokos, met een aardbeitje, een framboosje en een siroopje van munt met citronelle (hadden we niet al een keer een siroopje van munt…?). Als we hebben afgetikt en weg willen gaan krijgen we, typisch Spaans, nog een glaasje wijn, És Poma, een combinatie van garnatxa, mistella en lokaal gestookte calvados (E, Mollet de Perelada, 2009), gestookt door de buren! Lieve jongens, lekker eten, mooie avond.
reina_suquet.jpg
reina_zeebaars.jpg
reina_es_poma.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Lonja - 21/07/2010 - Spullen

Een Lonja is een visafslag, ik kan het niet simpeler uitleggen. De verse vis komt aan de ene kant binnen, en gaat er na veiling aan de andere kant uit. De Lonja in Rosas is verboden terrein voor toeristen, maar na een telefoontje van vriend Guillermo mogen we op het balkon plaatsnemen. De tribune is bestemd voor de kopers, de vloer voor de sjouwers, en de lopende band voor de kratjes. Het werkt als volgt; de kratjes komen één voor één onder de camera die op het scorebord niet alleen een foto van de inhoud laten zien, maar ook een omschrijving, de hoeveelheid kilo’s en de naam van het verantwoordelijke schip. Op moment dat de foto in beeld is gaat de klok lopen, startend bij de hoogste prijs ooit en vervolgens aflopend. Degene die als eerste op de knop drukt heeft de kist, de kist gaat weer de band op en 5 meter verder poept een printer er een bonnetje op.

lonja_1.jpg
De kist verlaat de biedkamer en wordt in de ruimte ernaast verwerkt door een hulpje van de koper die door een monotone stem van een mevrouw wordt gewaarschuwd dat er handel aan komt. Het gaat allemaal razend snel, je snapt niet hoe de kopers alles in de gaten houden, want ondertussen wordt er aan de rand geluld, gerookt en gewacht. Het ziet er naar uit dat de handelaren precies weten wanneer toe te slaan, elke boot kennen, de kwaliteit kennen, zo relaxed als ze blijven. Giel vermoedt dat ze contact hebben met de boten als die nog op zee zijn, of op binnelopen staan zodat ze een soort inside information hebben over het aanbod. Wij lopen ondertussen nog wat over de kade, kijken naar het lossen en naar het binnenrijden van de platte wagens met kisten vis. De zin “invitado par la officina” doet wonderen, we mogen overal bij en kijken de ogen uit. Gamba’s blijkt nog steeds de duurste commoditie, ansjovis de goedkoopste. We lullen nog even bij de viswinkel op de hoek, die meteen door heeft dat we niet voor een zakje mosselen komen. Ja, ze kent Amsterdam, haar zoon komt daar vaak, maar is vooral trots als een pauw op haar waren. We moeten alles zien, ze legt het nog mooier neer en glimt. Als we een keer een pondje espardeñas willen (zeekomkommer) moeten we maar even bellen, regelt d’er zoon wel (€€€). 
lonja_3.jpg
kistjes_vis.jpg
Reageer > | (0 reacties)
- 19/07/2010 - Koken

Ik houd het nieuws slechts een beetje bij, weet dat de voetballertjes zijn getrouwd, de oranje pater bij zijn familie is ondergedoken en Wilders garen spint bij de non-communicatie van de rest van politici. ik weet niet hoe warm jullie het hebben....maar  Schillo heeft het warm in Spanje, Rob heeft het warm in Saigon, Remco op Bali en wij mogen ook niet klagen. Zie net op buienradar dat het in Bussum vandaag 28° met een cijfer 9 en morgen 30° met een cijfer 10 wordt, dus tijd voor een salade!

De enige salade die m’n kinderen eten — hoewel ik Max nog wel eens kan verleiden tot veldsla met zachtgekookt ei en oude balsamico — is chopped. Misschien zijn het die grote bladeren die ze tegenstaan, of maken dat ze zich een konijn voelen, ik weet het niet. Enjoy!!

CHOPPED_NICOISE.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Chopped Niçoise - 19/07/2010 -

6 personen

Snijd de tomaten doormidden, verwijder de kern en snijd het vruchtvlees in kleine blokjes. Snijd de haricots, sla, aardappels (zonder schil), tonijn en eieren in stukjes; kortom chop de boel helemaal klein. Maak een dressing van olijfolie, citroensap, mosterd en kappertjes en meng deze door de salade. Breng op smaak met zout en peper.

 A la minute

Ondanks dat de salade onwijs lekker is ziet hij er toch wat armetierig uit, dus garneer vooral met Cordifol en ansjovis.

 

*Mager dagje, laat de aardappels dan maar zitten

*Tonijn uit blik is in principe prima, als je een beetje behoorlijke koopt (in water). Veel lekkerder is verse tonijn die je even gaart in een koekenpan met antiaanbaklaag, waarna je het vlees uit elkaar pluist.

 

Wijnadvies van Harold Hamersma

De kinderen maar aan de ranja, maar wij aan het rosé of wit uit de Provence of Costières de Nîmes. 

     
3   pomodori (roma-tomaten)
200 gram   haricots verts, gekookt
1   rode ui, gesnipperd
12 bladeren   salade romaine (bindsla)
3   aardappels, in de schil gekookt*
200 gram   tonijn*
2   eieren, hardgekookt (9 minuten)
75 ml   olijfolie
25 ml   citroensap
1 eetl.   scherpe (Dijon)mosterd
1 eetl.   kappertjes
  cordifol (dikke cressblaadjes met druppeltjes)
  ansjovis
  zout en peper
     
Reageer > | (0 reacties)
Eerste week vakantie - 18/07/2010 - Reizen

Tja, er gebeurt hier niet zo gek veel, althans niet culinair (over de rest praat ik eigenlijk nooit), de ene dag volgt de andere op. Heerlijk! Wat helemaal super is hier is de Wine Palace, een winkel waar vrijwel alles wat Spanje maakt op gebied van wijn te verkrijgen is. Bekend wisselt zich af met onbekend en af en toe zit daar een verrassing tussen. Super! Verder naait Rafa de piraat nog steeds een oor aan als je daar vis gaat eten, maar oooohhhh wat was het weer goed eergisteren. Wauw! Onze Deense vrienden, ja, de Rice’jes, best verwende luitjes uit Kerteminde, waar de verse vis zich dagelijks aanbiedt, waren ook helemaal enthousiast over de caracolles del mar, espardenyas, rascasse en natuurlijk de Remelluri (E, Rioja blanco, 2007).

santa.jpg
Culinair hoogtepunt, wat niet gezegd kan worden van de dagelijkse lunches op het strand. Dit was altijd mijn favoriete tent, visjes, lekkere wijnen en na afloop de tarta au whiskey. De heren eigenaars, onder leiding van moeder, hebben het licht gezien en de porties gehalveerd. Kreeg je vroeger een heel tarbotje (van de visfarm in het midden van de baai, nu is dat nog maar één zijde (voor hetzelfde geld), de empedrat is minder lekker en de ensalada de patatas con atun redelijk smakeloos. De cinque terre wijn uit Palau is van de kaart af, want niet zo’n leuke familie….. en zo weet ik er nog wel een paar…. Anyway, niet zeiken, het is hier heerlijk, superweer, gisteren lekker gevaren, vandaag weer een dagje thuis. Morgen maar weer eens een receptje.
juul_an_de_wijn.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Espagna - 14/07/2010 - Koken

Ja, wat moet je zeggen, als je 10 uur na een zinderende finale je favoriete (vakantie)- land in rijdt…. Genoeg over het WK, behalve dan een topavond bij de familie Deenik, 120 km voor de Spaanse grens. Fantastische licht-gerookte steak van de Big Green Egg (moet ook zo’n ding..), heerlijke boontjessalade, linzensalade, gegrillde groentes, gratin dauphinois, gegratineerde pastakorrels, teveel om op te noemen, en niet te vergeten de sloten Belondrade. Spaanse wijn weliswaar, maar met oranje etiket. Het mocht allemaal  niet baten, maar lekker was het. Nu alweer 2 dagen aan zee, en al een aantal culinaire highlights geproefd, waaronder de combi ensalada de patatas con atun, de fideua en de tarta au whiskey ( tik ensalada de patatas con atun in in de kantlijn). Helemaal top. Eerste avond meteen lekker gekookt, pinchos van de lokale slager met pastasalade en een fijne Bierzo.

bierzo.jpg
Reageer > | (1 reactie)
Mijn pastasalade - 14/07/2010 -
 6 personen

1)            Kook de pasta gaar in ruim kokend water, Giet af en spoel koud onder de kraan.

2)            Kook de haricots verts in 5 minuten gaar en voeg de laatste 3 minuten de doperwten toe. Spoel koud onder de kraan.

3)            Meng de pasta met de mayonaise en de slagroom en voeg alle andere ingrediënten toe. Laat minimaal een uur intrekken en breng op smaak met zout en peper. Serveer vooral niet te koud

 

     
200 gram   penne (droog)
100 gram   doperwten, bevroren
100 gram   haricots verts, schoon en doormidden
100 ml   mayonaise
100 ml   slagroom
1 teen   knoflook, geperst
1   rode ui, gesnipperd
½   komkommer, ontzaad en in blokjes
1   groene of rode paprika, in blokjes
10   kleine cornichons, gesneden
2 eetl   bladpeterselie, gesneden
  zout en peper
     
Reageer > | (0 reacties)
Laatste klus - 09/07/2010 - Koken

Yep…. Laatste klusje voor de vakantie, gisterenavond op Golfsociëteit De Lage Vuursche. Vriend Peter is daar alweer een paar jaar uitbater, na een korte interim-carrière bij de Kauwgomballenfabriek (2 maanden!) en toen er een extra chef moest worden ingevlogen dacht hij natuurlijk aan zijn lang verloren kameraad….

Lang verhaal kort, 75 gasten van de grootste accountant maken een dagje de baan in Den Dolder onveilig, krijgen nadat ze hun vochtniveau weer op orde hebben een mini-smaakcollege “Vooroordelen en tradities belemmeren de smaak”, waarna een prachtig diner. De mannen van de keuken, Jeroen en Steef hebben hun zaken goed voorbereid en zo knallen we er met z’n 3-en in 1 uur en 50 minuten 6 gangen uit (de gastheer heeft een beetje haast…!).

veloute.jpg
Velouté van aardpeer met gerookte paling, tataki van tonijn met bloemkool in het zuur, kreeft in zijn eigen bouillon, lamsrib met knolselderij en groene asperges, kloosterkaas met kersensiroop, granité van sangria. Oom Otto heeft wat bijpassende wijntjes geleverd, o.a. zijn Bosschendal sauvignon blanc (SA, 2009) en iedereen is happy. Ook de dames van de service staan hun mannetje, correct, geluidloos en als een stoomtrein. Al met al een mooie avond, waarbij we na afloop op het terras nog wat naborrelen met een Bramito (I, 2008, nooit van gehoord maar prima). Laatste klus dus, vandaag nog even wat zaken afronden met Gijs, morgen de laatste wedstrijd, zondag in de wagen, nadat ik de 6 bewakers van Securitas, dank je Robert, heb gebriefd wat te doen met eventuele indringers……
tataki.jpg
bramito.jpg
kreeft.jpg
Reageer > | (0 reacties)

Julius